Odkryto dowody na istnienie dawnego sanktuarium w Cerro de la Horca

Oryginalny artykuł: Hallazgo arqueológico: descubren evidencias de un antiguo santuario en Cerro de la Horca 

Zespół kamiennych i glinianych platform, murów, placów ceremonialnych i licznych materiałów archeologicznych znalezionych na stanowisku Cerro de la Horca wzmacnia hipotezę, że kompleks ten mógł być jednym z głównych ośrodków religijnych i politycznych w dolinie Fortaleza między 900 a 1400 rokiem, na terenie obecnej prowincji Barranca w regionie Lima. Stwierdził to archeolog José Luis Fuentes, dyrektor projektu badawczego realizowanego obecnie w tej ważnej osadzie położonej około czterech kilometrów na północ od Paramongi, na 513 kilometrze autostrady Panamerykańskiej Północ. W wywiadzie dla agencji Andina José Luis  Fuentes wyjaśnił, że Cerro de la Horca jest jednym z największych i najbardziej złożonych obiektów w Dolinie Fortaleza, ze względu na dużą liczbę znajdujących się tam struktur architektonicznych, otoczonych przez 20 kopców, a także platformy, mury i wewnętrzne ścieżki. To bardzo złożone miejsce, niespotykane w tej konkretnej części doliny. 

Pozostałości jednej z budowli odkrytych w Cerro de la Horca (Fot. © ANDINA / Editora Perú) 

Archeolog z Narodowego Uniwersytetu San Marcos stwierdził, że jednym z najważniejszych aspektów badań jest hipoteza, iż Cerro de la Horca mogło pełnić funkcję sanktuarium poświęconego regionalnemu bóstwu związanemu z dawnymi tradycjami religijnymi środkowego wybrzeża Peru. José Luis Fuentes wyjaśnił, że na szczycie głównego wzgórza, o wysokości około 90 metrów, znajdują się trzy platformy zwrócone w stronę klifu, z którego widać ujście rzeki Fortaleza. Od XIX wieku podróżnicy i badacze gromadzą relacje o rzekomych egzekucjach dokonywanych przez ludy Chimú i Inków, którzy zrzucali ludzi z tej przepaści.

Pozostałości budowli w Cerro de la Horca (Fot. © ANDINA / Editora Perú) 

Archeolog dodaje, że wygląda na to, że nazwa Cerro de la Horca pochodzi właśnie z tych legend. José Luis Fuentes przypomniał również, że w latach 30. XX wieku francuski badacz Louis Langlois odkrył w tym rejonie figurkę z drewna karobowego o wysokości około 1,20 metra, przedstawiającą postać z ikonografią związaną z kulturą Pativilca. Odkrycie to wzmocniło tezę, że w tym miejscu znajdowało się ważne sanktuarium regionalne, prawdopodobnie związane z kultem Pachacamac.

Fragmenty dawnych budowli w Cerro de la Horca (Fot. © ANDINA / Editora Perú) 

Badacz powiedział agencji Andina, że wykopaliska przeprowadzone w ciągu ostatnich dwóch miesięcy pozwoliły na zidentyfikowanie co najmniej dwóch głównych faz konstrukcyjnych na szczycie stanowiska: starszej fazy wykonanej z kamienia i późniejszej fazy wykonanej z cegły adobe. Częściowo potwierdzamy to, o czym wspominał podróżnik Charles Wiener w XIX wieku, który mówił o trzech fazach budowy w tym miejscu. Faza kamienna prawdopodobnie wiąże się z kulturą Pativilca i odpowiada Horyzontowi Środkowemu, podczas gdy przebudowa z użyciem cegieł adobe wiąże się z osadnictwem Inków w Horyzoncie Późnym. W innych częściach kompleksu odkryto mury zbudowane z otoczaków łączonych zaprawą, a także z cegieł adobe, charakterystycznych dla lokalnych społeczności.

Pozostałości budowli wzniesionej z otoczaków (Fot. © ANDINA / Editora Perú) 

Do najważniejszych znalezisk należą fragmenty ceramiki, tekstyliów oraz pozostałości organiczne i botaniczne należące do różnych tradycji kulturowych. Według José Luisa Fuentesa wstępne dowody wskazują na obecność materiałów związanych z kulturami Pativilca, Casma i Huaura. Znaleziono również fragmenty zdobione ikonografią charakterystyczną dla tych społeczności. Archeolog wyjaśnił, że miejsce to było nieprzerwanie zamieszkane od około 900 roku aż do ekspansji Inków. W tym okresie Dolina Fortalezy znajdowała się pod kontrolą lub wpływem różnych grup regionalnych, w tym kultury Casma, a później Chimú. Kultura Casma rozwinęła się mniej więcej między 1100 a 1300 rokiem i prawdopodobnie zajmowała również Dolinę Fortalezy przed ekspansją Chimú.

Jeden z fragmentów zachowanej ceramiki (Fot. © ANDINA / Editora Perú) 

Badania wskazują również, że duże kopce w sektorze B mogły służyć jako rezydencje lub miejsca ceremonii związane z głównym sanktuarium położonym na szczycie wzgórza. José Luis Fuentes przekazał, że być może na dole mieszkali kapłani lub elitarne grupy zajmujące się kultem bóstwa. Obszar ten obejmował place ceremonialne, tarasy, otoczone murami miejsca oraz tarasowe konstrukcje o wysokości do 10 metrów, zbudowane z otoczaków. Podobnie, niektóre obszary mogły być zajmowane przez ludność o niższej pozycji społecznej, ze względu na obecność domów wykonanych z trzciny i możliwych miejsc przechowywania żywności i towarów.

Zachowany fragment ceramiki znaleziony przez archeologów (Fot. © ANDINA / Editora Perú) 

Specjalista podkreślił, że Cerro de la Horca ma ogromny potencjał dla przyszłych badań archeologicznych, a także dla rozwoju turystyki prowincji. Gdyby projekt był na większą skalę i miał lepsze finansowanie, mógłby stać się wielką atrakcją dla Paramongi. Obecny projekt wykopalisk został zatwierdzony przez Ministerstwo Kultury. José Luis Fuentes przyznał jednak, że inicjatywa jest realizowana głównie z własnych środków, przy okazjonalnym wsparciu niektórych rodzin i lokalnej gminy. Mimo ograniczeń ekonomicznych archeolog uważa, że uzyskane dotychczas odkrycia stanowią dopiero początek badań, które mogą ujawnić nowe szczegóły na temat dawnych społeczeństw zamieszkujących Dolinę Fortalezy i ich znaczenia religijnego na prekolumbijskim wybrzeżu Peru.