sobota, 3 grudnia 2016

Kolejne malowidła naskalne z rejonu Machu Picchu

Oryginalny artykuł: Encuentran nuevas pinturas rupestres en zona de proteccion de Machu Picchu

Przy Drodze Inków, prowadzącej do Machu Picchu natrafiono na kolejne pozostałości prekolumbijskie, w tym pochówki, miejsca kultu huacas i schroniska skalne z malowidłami.

Malowidło naskalne z rejonu Machu Picchu (źródło fot. Andina)
Archeolog Francisco Huarcaya przekazał, że odkryć dokonano w miejscu znajdującym się na wysokości 88-ego kilometra trasy kolejowej Cusco-Machu Picchu, na lewym brzegu rzeki Vilcanota, na wzgórzu Taparayoq Tunasmoqo. Sakralne znaczenie tej przestrzeni wyznaczają święte góry Apu Wakaywillka (La Verónica), Casamintuyoc, Misti oraz rzeki Salkantay i Wilkamayu (Vilcanota).

Jedno z malowideł naskalnych odkrytych przez Francisco Huarcaya (źródło fot. Andina)

środa, 30 listopada 2016

Wystawa poświęcona bogu Xipe Totec

Oryginalny artykuł: Dedican exposicion a Xipe Totec, dios portador del maiz y de la guerra

Każdego roku, w miesiącu marcu, podczas święta Mexików zwanego Tlacaxipehualiztli, bóg Xipe Totec domagał się ofiar składanych z wojowników pojmanych podczas wojen i z najdorodniejszych kolb kukurydzy. To znaczące i napawające strachem prekolumbijskie bóstwo stało się motywem przewodnim specjalnej wystawy "Xipe Totec i odnowa życia", zorganizowanej w Muzeum Templo Mayor w mieście Meksyk. Zgromadzono około 50 zabytków związanych z kultem, jakim otaczany był Xipe Totec w różnych rejonach Mezoameryki. Poszczególne eksponaty pochodzą z Tuli, Monte Albán, Apaxco, Chalco, a także z ziem obecnych stanów Veracruz, Guerrero i Jalisco. Jesús González Schmal z Narodowego Instytutu Antropologii i Historii zaznaczył, że wszystkie zaprezentowane wizerunki bóstwa dowodzą, że kultem otaczali je nie tylko Mexikowie. Jednak, jak podkreśla antropolog Diego Prieto, to właśnie dzięki relacji hiszpańskich kronikarzy wiadomo, jak dużą rolę odgrywał Xipe Totec w życiu Mexików, co pozwoliło zrozumieć związek tego boga z cyklem rolniczym, wojną i społecznością, dla której odnowa życia łączyła się z bóstwami dysponującymi podstawą pożywienia: kukurydzą.

Rzeźba przedstawiająca boga Xipe Totec (fot. Héctor Montaño, INAH)

sobota, 26 listopada 2016

La Giganta - region kulturowy w Kalifornii Dolnej Południowej

Oryginalny artykuł: Complejo arqueologico en Sierra de la Giganta da nuevas luces sobre pasado indigena de BCS

Po dziesięciu latach prac archeologicznych, prowadzonych w pobliżu miejscowości San Javier (Kalifornia Dolna Południowa), zdołano poznać region kulturowy La Giganta, związany z głębokimi wąwozami pasma górskiego o długości 240 kilometrów, na wprost Zatoki Kalifornijskiej. Do chwili obecnej zidentyfikowano i zarejestrowano 150 stanowisk archeologicznych, w tym również dużą ilość petroglifów sprzed kilkuset lat. Kierujący projektem badawczym Carlos Mandujano Álvarez z Narodowego Instytutu Antropologii i Historii (INAH) w Kalifornii Dolnej Południowej szuka tam śladów ludności, która zamieszkiwała owe okolice w czasach prekolumbijskich.

Pasmo górskie La Giganta (fot. Carlos Mandujano, INAH)
Teren badań obejmuje sześć różnego typu stanowisk skoncentrowanych w rejonie wąwozu zwanego La Montosa, leżącego w odległości 22 km od wybrzeża Morza Korteza. Carlos Mandujano Álvarez natrafił tam na kilka obozowisk na wolnym powietrzu i na dwa w jaskiniach oraz na dwa miejsca z petroglifami. W północnej części płaskowyżu zachowało się najwięcej przykładów sztuki naskalnej. Na obszarze o długości zaledwie 30 metrów i szerokości 20 m znajduje się ponad 100 najróżniejszych elementów. Petroglify na skraju urwiska przedstawiają motywy abstrakcyjne i geometryczne, jak kręgi, czy linie równoległe lub rozchodzące się promieniście, być może odnoszące się do ciał niebieskich. Są też wizerunki zwierząt, szczególnie zajęcy i ryb.

Jeden z petroglifów (fot. Carlos Mandujano, INAH)

wtorek, 22 listopada 2016

Skorupki indyczych jaj sprzed 1500 lat

Oryginalny artykuł: Archaeological excavation unearths evidence of turkey's domestication 1,500 years ago

Na terenie stanu Oaxaca (Meksyk), archeolodzy Gary Feinman i Linda Nicholas (The Field Museum w Chicago) oraz Heather Lapham (University of North Carolina w Chapel Hill), podczas prac wykopaliskowych na ziemiach zamieszkiwanych przez Zapoteków, odkryli skorupki jaj i kości wylęgłych piskląt indyków, pochodzące sprzed około 1500 lat. Zostały one złożone jako dary ofiarne w latach 400-500 n.e. Rezultaty badań opublikowano w Journal of Archaeological Science: Reports.

Skorupki indyczych jaj i kostki piskląt znalezione w stanie Oaxaca
(fot. Linda Nicholas, The Field Museum)

czwartek, 17 listopada 2016

Wnętrze Piramidy Kukulkana w Chichen Itza kryje świątynię z lat 550-800 n.e.

Oryginalny artykuł: Hallan especialistas una segunda subestructura en la Piramide de Kukulkan en Chichen Itza

W sierpniu 2015 roku, w ramach interdyscyplinarnego projektu prowadzonego przez specjalistów z Universidad Nacional Autónoma de México (UNAM) i Narodowego Instytutu Antropologii i Historii (INAH), ustalono, że Piramida Kukulkana (znana też jako El Castillo – Zamek) w Chichen Itza została wzniesiona nad studnią cenote. W kolejnej, właśnie zakończonej fazie prac skupiono się na potwierdzeniu istnienia drugiej, znacznie wcześniejszej budowli, ukrytej we wnętrzu tej piramidy. Na konferencji prasowej, René Chávez Segura, Gerardo Cifuentes Nava i Esteban Hernández Quintero (z Instytutu Geofizyki), Andrés Tejero Andrade (z Wydziału Inżynierii) i Denisse Argote Espino (z INAH) przekazali, że podczas prac wykorzystano najnowsze, opracowane przez nich technologie i nieinwazyjne badania geofizyczne.

Piramida Kukulkana w Chichen Itza