Nietypowy pochówek w Zultepec-Tecoaque

Oryginalny artykuł: Hallan entierro de personaje vinculado con Ometochtli - dios del pulque en Tlaxcala

Podczas prac wykopaliskowych, prowadzonych na terenie Zultépec-Tecoaque (stan Tlaxcala, Meksyk), odkryto nietypowy pochówek z końca okresu postklasycznego (około 1520 r.). Szczątki młodego mężczyzny, zmarłego w wieku 25-28 lat, znajdowały się wewnątrz jednego ze zbiorników, na głębokości 6,20 m. Średnica otworu zbiornika wynosi 45 cm. Jednak zbiornik rozszerza się i jego średnica w dolnej części osiąga 1,20-1,30 m. Tego rodzaju cysterny służyły zazwyczaj do gromadzenia wody, ale w przypadku Zultépec-Tecoaque również do ukrycia przedmiotów, należących do złożonych w ofierze jeńców hiszpańskich. Do tej pory odkryto tam mnóstwo naczyń ceramicznych, figurek, rzeźb, kości zwierząt, a także hiszpańskie ostrogi i gwoździe. Nigdy wcześniej nie znaleziono jednak szkieletu ludzkiego.

Zbiornik, w którym odkryto szkielet mężczyzny (fot. Meliton Tapia, INAH)

Napoje alkoholowe w Mezoameryce

Napoje alkoholowe w Mezoameryce przygotowywano z agawy, miodu lub kukurydzy. Przypuszczalnie już pierwsi myśliwi-zbieracze sporządzali napoje alkoholowe z soczystych łodyg dzikiej kukurydzy teocinte, gdyż ich słodki sok można było pozostawić w celu fermentacji na kilka dni. Rodzajem piwa z kukurydzy było tesgüino, znane bardziej wśród ludów zamieszkujących rejony północne. Nazwa napoju wywodzi się ze słowa tecuini w języku náhuatl i oznacza „bicie serca”. Aby przygotować napój, moczono ziarna kukurydzy przez kilka dni, przetrzymując je w workach umieszczonych w zagłębieniach wykopanych w ziemi. Później ziarna ucierano na masę, mieszano ją z wodą i gotowano w dzbanach przez kilka dni. Napoje z fermentowanej kukurydzy przygotowywano przypuszczalnie już w VII wieku p.n.e. Dodawano do nich – jako katalizatory – inne rośliny, zioła lub korzenie. Najbardziej rozpowszechnione były jednak napoje z agawy.

Agawa na terenie Teotihuacán (Meksyk)

Mezcal, znany do dziś w Meksyku, też ma długą historię, gdyż na terenie Xochitécatl-Cacaxtla archeolodzy odnaleźli wykopane w ziemi piece służące do palenia agawy i dzbany wykorzystywane podczas fermentacji napoju. Nazwa mezcal pochodzi od słowa mexcalli w języku náhuatl. W czasach prekolumbijskich mezcal był używany jako napój podczas różnych ceremonii, nie tylko rytualnych, ale z okazji zaślubin, narodzin dzieci czy pomyślnego uzdrowienia.

 

Azteckie kamienne rzeźby głów mężczyzn, których zaczerwenione oczy
mogą świadczyć o nadużyciu napojów alkoholowych

(Narodowe Muzeum Antropologii w mieście Meksyk).

Inny napój, pulque, wytwarzano przypuszczalnie już w okresie preklasycznym, o czym świadczą znalezione wielkie dzbany. Pulque sporządzano poprzez fermentację słodkiego soku kilku odmian agawy, zwanej metl w języku náhuatl. U Azteków boskim uosobieniem agawy była bogini Mayauel, którą przedstawiano z kolcem agawy w lewej ręce i naczyniem na pulque w prawej. Samo pulque natomiast było przez Azteków określane słowem octli.

Bogini Mayauel (Kodeks Laud)