W świętym mieście Pacatnamú odkryto dowody na rytualne uczty i nieznaną wcześniej ceramikę

Oryginalny artykuł: Descubren evidencias de banquetes rituales y cerámica inédita en ciudad sagrada Pacatnamú

W ciągu zaledwie tygodnia wykopalisk w kompleksie archeologicznym Pacatnamú, położonym w dolinie Jequetepeque, projekt archeologiczny Pacatnamú udokumentował pozostałości żywności pochodzące z różnych stref ekologicznych, święty owoc używany w rytuałach krwi, fragmenty ceramiki w różnych stylach oraz procesy rytualnego pochówku w świątyniach, a także warstwy świadczące o ponownym zajęciu tego miejsca przez kultury Moche i Lambayeque. Ujawniła to archeolożka Carito Tavera, współdyrektorka Projektu Archeologicznego Pacatnamú, w oświadczeniu dla agencji Andina. podkreśliła, że odkrycia te pozwalają na rekonstrukcję życia rytualnego pielgrzymów, którzy na przestrzeni wieków przybywali do świętego miasta Pacatnamú. Badania prowadzi peruwiańsko-kanadyjski zespół pod kierownictwem profesora Edwarda Swensona z Uniwersytetu w Toronto i archeolożki Carito Tavery Mediny z Peruwiańskiego Instytutu Studiów Archeologicznych (IPEA). Oprócz pozostałości żywności i ceramiki w stylach nigdy wcześniej nieodnotowanych w dolinie Jequetepeque, badacze zidentyfikowali owoc o silnym znaczeniu rytualnym i ślady ceremonialnych zamknięć przed wzniesieniem na nim nowych budowli.      

Stanowisko archeologiczne Pacatnamú (fot. © ANDINA / Editora Perú)

                                     

Carito Tavera Medina poinformowała, że wykopaliska koncentrują się obecnie na obszarze Huaca 34, gdzie archeolodzy znaleźli dowody na kolejne ponowne zasiedlenie tego miejsca na przestrzeni dziejów. W niektórych budowlach konstrukcje Moche współistnieją z późniejszymi renowacjami przypisywanymi kulturze Lambayeque z późnego okresu przejściowego. Zdaniem badacza z Peruwiańskiego Instytutu Studiów Archeologicznych, wzór ten wskazuje, że zabudowania Pacatnamú nie zostały definitywnie opuszczone, lecz ponownie użytkowane i przekształcane przez różne grupy ludzi, które przez stulecia utrzymywały symboliczną i ceremonialną więź z tym miejscem.

Odkrycia w Pacatnamu (fot. © ANDINA / Editora Perú)

Współdyrektorka projektu archeologicznego podkreśla, że odnosi się to również do idei huacas, ośrodków i budynków jako żywych elementów, które wymagają opieki, procesów odnowy i które reagują na życie, na zmiany cyklów w społeczeństwie. Jednym z najbardziej ciekawych odkryć jest obszar przeznaczony do przygotowywania i spożywania pożywienia, dowód, który pozwala nam zrozumieć, jak funkcjonowało święte miasto poza jego świątyniami i placami ceremonialnymi. 

Wygląd stanowiska Pacatnamu (fot. © ANDINA / Editora Perú)

    

Jak podaje Carito Tavera Medina, w trakcie wykopalisk odkryto szczątki owoców, takich jak cherimoya i lucuma, charakterystyczne dla wyższych partii doliny, a nieobecne w dolinie niższej, a także mięczaki morskie, ryby i kości wielbłądowatych, lamy lub alpaki, służących jako pożywienie. Dla mieszkańców jednoczesna obecność produktów z tak różnych ekosystemów potwierdza intensywny ruch ludzi i zasobów, który zbiegał się w Pacatnamú podczas pielgrzymek. Do najważniejszych znalezisk z pierwszego sezonu należy kompletny owoc ulluchu, roślina odgrywająca ważną rolę w ikonografii Mochica i kojarzona z przedstawieniem znanym jako „kapłanka pucharu”. Według wcześniejszych badań, na które powołuje się badaczka, roślina ta była prawdopodobnie używana w rytuałach zapobiegających krzepnięciu krwi podczas ceremonii religijnych przedstawianych na ceramice Moche. Chociaż na tym pierwszym etapie nie odnaleziono jeszcze żadnych ofiar ani kontekstów pogrzebowych, zidentyfikowano rytualne procesy zamknięcia architektonicznego, w ramach których starożytne świątynie były starannie zakrywane przed wzniesieniem na nich nowych budowli, procedura ta dowodzi, że huaca były postrzegane jako przestrzenie mieszkalne wymagające ciągłej odnowy.              

Ceramika znaleziona w Pacatnamu (fot.© ANDINA / Editora Perú) 

Zespół udokumentował również ceramikę o dekoracyjnych stylach i kształtach, jakich, według Carito Tavera Medina i Edwarda Swensona, który od lat prowadzi badania w dolinie Jequetepeque, wcześniej w tym rejonie nie odnotowywano. Według współdyrektorki projektu odkrycie to podnosi nowe pytania dotyczące tego, w jaki sposób budowano tożsamości kulturowe wokół tak doniosłego ośrodka ceremonialnego jak Pacatnamú, pod pewnymi względami porównywalnego do Chan Chan, a ze względu na funkcję wyroczni i ośrodka pielgrzymkowego, do Pachacamac. Ten projekt koncentruje się na zrozumieniu, jak powstało miasto Pacatnamú, biorąc pod uwagę fakt, że jest ono miejscem masowych pielgrzymek w regionie Andów. Jak podkreśla Carito Tavera Medina. gdyby znaleźli podobne miasto, Pachacamac byłoby siostrą Pacatnamú. 

Prace wykopliskowe w Pacatnamu (fot. © ANDINA / Editora Perú)

Oprócz wykopalisk, projekt obejmuje komponent archeologii cyfrowej, którym kieruje profesor Giles Spence Morrow z Uniwersytetu McMaster w Kanadzie, porównując historyczne fotografie cyfrowe z aktualną dokumentacją kompleksu. Celem jest dokładna identyfikacja obszarów najbardziej dotkniętych grabieżą oraz udokumentowanie degradacji stanowiska, aby wzmocnić przyszłe strategie konserwatorskie.    

Wykopaliska w Pacatnamu (fot. © ANDINA / Editora Perú)

                                   

Carito Tavera Medina podkreśliła, że naukowe zrozumienie miejsca, sposobu jego budowy i zachowanych dowodów, jest głównym narzędziem promowania jego ochrony i podnoszenia świadomości na temat jego wartości historycznej wśród ludności i władz. Oprócz wykopalisk, projekt obejmuje komponent archeologii cyfrowej, którym kieruje profesor Giles Spence Morrow z Uniwersytetu McMaster w Kanadzie, porównując historyczne fotografie cyfrowe z aktualną dokumentacją kompleksu. Celem jest dokładna identyfikacja obszarów najbardziej dotkniętych grabieżą oraz udokumentowanie degradacji stanowiska, aby wzmocnić przyszłe strategie konserwatorskie.