Różnorodność zwierząt w rytualnych depozytach w Pałacu w Palenque

Oryginalny artykuł: Reconocen variedad animal en los depósitos rituales de El Palacio de Palenque

Specjaliści z Narodowego Instytutu Antropologii i Historii (INAH) zdołali odzyskać setki szczątków zwierząt, kilkanaście nasion, półtora kilograma węgla drzewnego, bardzo małe paciorki wykonane z muszelek i innych materiałów, a nawet milimetrowe fragmenty zielonego kamienia, które stanowiły część rytualnych depozytów złożonych w Pałacu w Palenque. Jak podkreśla Carlos Miguel Varela Scherrer, prowadzący prace w ramach Projektu Archeologicznego Palenque, jest to znacząca ilość pozostałości archeozoologicznych, które mogły pozostać niezauważone, a są bardzo ważne, gdyż pozwalają zidentyfikować poszczególne gatunki. 

Jeden z depozytów rytualnych odkryty w Pałacu w Palenque (fot. Projekt Archeologiczny Palenque)

Ludzie i megafauna jednocześnie zamieszkiwali Florydę na długo przed Clovis

Oryginalny artykuł i wywiad z Jamesem Adovasio: MAI dig suggests human presence at Old Vero Man site. Mercyhurst University 16.12.2014.

Geolog E.H. Sellards, który na początku XX wieku prowadził prace na Florydzie, z pewnością ucieszyłby się na wieść, że dzięki badaniom Instytutu Archeologicznego Mercyhurst (MAI) potwierdzona została jego kontrowersyjna teoria o współistnieniu ludzi i prehistorycznej megafauny około 14 tys. lat temu. Dyrektor MAI dr James Adovasio, który opisuje swoje badania na stanowisku Old Vero Man jako największe paloeindiańskie wykopaliska prowadzone obecnie w Ameryce Północnej, uważa, że odkryte przez jego zespół dowody niepodważalnie wykazały jednoczesną obecność ludzi i późnoplejstoceńskich zwierząt.

Na stanowisku Old Vera Man znaleziono kości zwierzęce wstępnie zidentyfikowane jako należące do wymarłych gatunków wilka strasznego i jakiegoś wielbłądowatego (fot. Mercyhurst University).

Szczątki psów odkryte w Azcapotzalco (Meksyk)

Oryginalny artykuł: Descubren insolito entierro de perros prehispanicos

Badacze Narodowego Instytutu Antropologii i Historii (INAH), prowadzący wykopaliska w odległości zaledwie pół kilometra od centrum Azcapotzalco (Meksyk), natrafili na pochówki psów pochodzące z czasów prekolumbijskich. Szczątki dwunastu psów umieszczono w dole o wymiarach dwa na dwa metry, na głębokości 1,30 – 1,70 metra. Zostały tam złożone w tym samym czasie, ponad 500 lat temu. Jak wyjaśniła archeolog Rocío Morales Sánchez, datowanie znalezionej podczas prac ceramiki z fazy Azteca III wskazuje na późny okres postklasyczny, lata 1350 – 1520 n.e., kiedy to w Dolinie Meksyku kultura Mexików osiągnęła swój szczyt rozkwitu.

Szczątki psów znalezione na terenie Azcapotzalco (fot. INAH)

Szczątki psów sprzed 1000 lat znalezione w Peru

Oryginalny artykuł: Arqueologos hallaron decenas de fosiles de perros en el Parque de las Leyendas

Na terenie kompleksu archeologicznego Maranga, położonego w Parku Legend (Parque de las Leyendas) w Limie, peruwiańscy badacze odkryli szczątki ponad stu psów,  pochodzące przypuszczalnie sprzed około tysiąca lat. Sam park w Limie obejmuje ogrody zoologiczny i botaniczny, a także pozostałości z czasów prekolumbijskich. Wykopaliska prowadzono w Huaca 33 w celu usunięcia złóż kamieni pokrywających centralną budowlę.

Szkielety psów znalezione na terenie Parque de las Leyendas w Limie (fot. El Comercio, Peru)

Zwierzęta składane w depozytach ofiarnych w Tenochtitlan

Oryginalny artykuł: Mas de 400 especies animales eran ofrendadas en Templo Mayor
Zobacz także: Fotografie INAH

Meksykańscy archeolodzy zidentyfikowali ponad 400 gatunków zwierząt złożonych w depozytach ofiarnych w Wielkiej Świątyni (Templo Mayor) na terenie dawnego Tenochtitlan. Wśród zwierząt, których szczątki znaleziono w 60 z około 160 depozytów znajdują się mięczaki, ptaki, gady i ssaki. Jak podaje Norma Valentín Maldonado, biolog z Narodowego Instytutu Antropologii i Historii, wspomniane depozyty pochodzą z różnych etapów konstrukcyjnych Templo Mayor w latach 1440-1520 n.e. Zwierzęta złożono jako dary dla boga deszczu Tlaloka i boga wojny Huitzilopochtli. Wybierano w tym celu gatunki piękne, okazałe i egzotyczne bądź niebezpieczne i jadowite. Poszczególne zwierzęta trafiały na ziemie Mexików niekiedy z bardzo odległych rejonów na drodze wymiany handlowej lub jako daniny. Jak się okazuje Mexikowie znali też technikę wypychania zwierząt.


Wypchany wilk meksykański (fotografia INAH)

Norma Valentín Maldonado wyjaśniła, że zidentyfikowano 6 wilków meksykańskich, 2 jaguary i 13 pum. Wilki i pumy zamieszkiwały lasy sosnowe na ziemiach Płaskowyżu Meksykańskiego. Mexikowie uważali pumę za przedstawiciela słońca ze względu na żółty odcień sierści, a jaguara wiązali z nocą gdyż jego cętkowana skóra przypominała gwiaździste niebo.

Szkielety dwóch drapieżnych kotów znalezione
w Depozycie ofiarnym nr 107 w Templo Mayor
(Museum Templo Mayor, miasto Meksyk)