Rezultaty analiz szczątków kobiety i jej wyprawy grobowej odkrytych w Tingambato

Oryginalny artykuł: Analizan restos de una joven de elite de casi 1400 anos de antiguedad, descubiertos en Tingambato, Michoacan 

W 2011 roku badacze z Narodowego Instytutu Antropologii i Historii (INAH) odkryli na terenie stanowiska archeologicznego Tingambato (w meksykańskim stanie Michoacán) komnatę grobową (tzw. Grobowiec II) ze szczątkami kobiety, przy której znaleziono ponad 19 000 najróżniejszych elementów wykonanych z muszli i kamienia, tworzących niegdyś jej wyjątkowo bogatą wyprawę grobową. W 2016 roku, w ramach specjalnego projektu, rozpoczęto dokładną analizę zebranych materiałów i obecnie, po zakończeniu prac, zaprezentowano cyfrową rekonstrukcję grobowca. Kierujący projektem archeolog José Luis Punzo Díaz (z Centrum INAH – Michoacán) podkreśla, że jest to jeden z najważniejszych prekolumbijskich pochówków nie tylko na terenie Michoacán, ale i w całym Zachodnim Meksyku.

Cyfrowa rekonstrukcja Grobowca II w Tingambato (fot.: PAPACSUM-ADV Estudios)

Bogaty pochówek w Tingambato

Oryginalny artykuł: Archaeologists discover funerary chamber more than a 1,000 years old in Michoacan. Art Daily 26.09.2012

W Meksyku na stanowisku archeologicznym Tingambato Michoacan odkryto kryptę grobową sprzed ponad tysiąca lat zawierającą szczątki niezidentyfikowanej osoby oraz 19 tysięcy zielonych koralików, muszli oraz ludzkich kości. Według INAH (Narodowego Instytutu Antropologii i Historii) architektoniczna złożoność komory grobowej i bogactwo pochówku (z okresu klasycznego 200-900 n.e.) wskazują na to, że szczątki należą do wysokiej rangą osoby ze starożytnej metropolii Tingambato. 

Jest to drugi pochówek po Grobie I odkrytym w 1979 przez archeologa Romana Piña Chana. Zdaniem specjalistów ten grobowiec różni się od pierwszego bardziej złożoną budową ścian, przyporami sufitu i sztukaterią. Sufit komory został zrobiony z piaskowca, z długich i wąskich kamieni, ułożonych jeden na drugim przeciwnie do ruchu wskazówek zegara i zlepionych błotem, natomiast ściany są pokryte sztukaterią z włókien roślinnych. 

Komora przypomina stylistycznie inne pochówki z tego regionu, takie jak grobowce szybowe czy groby z El Opeño, budowane w okresie preklasycznym (300-200 p.n.e.) i później w okresie klasycznym (400-600 n.e.). Archeolog Melchor Cruz, koordynator wykopalisk w Tingambato, poinformował, że cechy dominujące w Grobowcu II i bogactwo pochówku wskazują na to, że Tingambato odgrywało ogromną rolę w prelatynoskiej historii tego regionu, być może w okresie klasycznym było mezoamerykańską stolicą dzisiejszego regionu Michoacan. 

Zdaniem Melchora Cruza ilość koralików z muszli znalezionych w komorze sugeruje możliwość bliskich kontaktów między starożytnym Tingambato a innym miastami na wybrzeżu. Pokazuje również, że miasto mogło być punktem strategicznym na szlaku handlowym do Cuenca de Patzcuaro. "Grobowiec zawiera komplet akcesoriów: znaleźliśmy setki prostokątnych i kwadratowych, rzeźbionych paciorków, muszle ślimaków o wielkości od 2 do 8 mm. Niektóre z tych materiałów prawdopodobnie tworzyły biżuterię, która pokrywała klatkę piersiową i ramiona. Pod szczątkami znaleźliśmy warstwę piaskowca, tworzącą podłogę komory grobowej."

Tingambato (fot. Wikimedia Commons)