Odkrycia w Angamuco poszerzają wiedzę na temat Tarasków

Oryginalny artykuł: Colorado State University archaeologists' team discovers cemetery in Mexican city

Na terenie Angamuco, zamieszkiwanego w czasach prekolumbijskich przez kulturę Tarasków (znanych jako Purépecha) i leżącego na ziemiach zachodniego Meksyku, archeolodzy odkryli cmentarz pochodzący z późnego okresu postklasycznego (lata 1000–1520 n.e.). Grupa badaczy, którą kieruje Chris Fisher, profesor antropologii z Colorado State University, natrafiła na 37 kompletnych szkieletów ludzkich i ponad 20 zachowanych jedynie częściowo. Wśród osób złożonych w grobach były niemowlęta, dzieci i dorośli, kobiety i mężczyźni. Odkrycie ma zatem ogromne znaczenie, gdyż stanowiąc reprezentatywną próbkę populacji umożliwia dokładne badania i pozwala zmienić dotychczasowe poglądy na temat kultury Tarasków i zamieszkiwanych przez nich ziem.

Profesor Chris Fisher podczas wykopalisk w Angamuco (fot. Chris Fisher)

Jednym z ciekawszych znalezisk są wykonane z miedzi i brązu grzechotki, które nadal wydają dźwięki jak w dawnych czasach. W grobowcach natrafiono tez na naczynia ceramiczne i chociaż ich zawartość jest obecnie systematycznie analizowana, to co najmniej jedno z nich zawierało szczątki małej ryby.

 

Ceramika Tarasków (Narodowe Muzeum Antropologii w mieście Meksyk)

Prekolumbijskie praktyki grzebania zmarłych na ziemiach stanu Sonora (Meksyk)

Oryginalny artykuł: Cementerio prehispanico revela tradicion funeraria de Sonora
Zobacz także: Fotografie INAH

Dzięki pracom archeologów z Narodowego Instytutu Antropologii i Historii (INAH-Conaculta) w Meksyku możemy poznać praktyki grzebania zmarłych, stosowane przez ludność zamieszkującą północno-zachodnią część obecnego stanu Sonora (Meksyk). Odkrycia dokonane na tamtejszym cmentarzu prekolumbijskim sprzed około 700 lat dowodzą kremacji zwłok i późniejszego umieszczania popiołów w naczyniach.

Elisa Villalpando Canchola, kierująca projektem badawczym poinformowała, że cmentarz – nazwany Loma de las Cremaciones - zlokalizowano już w 2008 roku, kiedy postanowiono poprowadzić instalację elektryczną do pobliskiego stanowiska archeologicznego Cerro de Trincheras. Dwa lata później, w 2010 roku, w miejscowości Trincheras znaleziono pozostałości stosów do palenia zwłok.

Naczynia ceramiczne zawierające prochy zmarłych (Fotografia INAH)

Kremacji zwłok dokonywano w wysokich temperaturach, a sam proces mógł trwać godzinami lub nawet przez kilka dni, aż stosy nie oziębły. Spopielałe szczątki umieszczano w naczyniach ceramicznych, z których większość stanowią dzbany o najróżniejszych kształtach, naczynia w formie tykwy, misy czy też naczynia przypominające wyglądem współczesne wazony. W naczyniach, typowych dla ceramiki wyrabianej przez ludność zamieszkującą pustynne obszary dzisiejszego stanu Sonora, oprócz skremowanych szczątków około 150 osób znaleziono także kamienne paciorki, kryształy kwarcu, wisiorki w formie żab, bransolety i pierścienie z muszli, szydła lub szpikulce wykonane z kości jeleni, szczątki królików, węży grzechotników i skorupy żółwi. Szczególnie interesujących jest pięć miedzianych dzwoneczków  z wizerunkami boga deszczu Tlaloka lub bóstwa ziemi i śmierci Masau, czczonego przez Indian Hopi. Takie przedmioty obcego pochodzenia mogą wskazywać na status społeczny zmarłych.

Na stosach do palenia zwłok archeolodzy natrafili też na 17 naczyń – pochodzących z rejonów Casas Grandes (stan Chihuahua, Meksyk) – złożonych jako dary grobowe. Wszystko wskazuje zatem na bliskie kontakty utrzymywane przez mieszkańców Cerro de Trincheras nie tylko z Casas Grandes, ale również z ludnością zamieszkującą południowo-zachodnie obszary dzisiejszych Stanów Zjednoczonych.

Czytaj także: Prekolumbijski cmentarz w stanie Sonora

Prekolumbijski cmentarz w stanie Sonora, Meksyk

Oryginalny artykuł: Descubren cementerio prehispanico en Sonora
Zobacz także: Fotografie INAH  i  Film INAH

W pobliżu miejscowości Onavas (na południu stanu Sonora w Meksyku) odkryto pierwszy w tym rejonie prekolumbijski cmentarz, pochodzący sprzed około 1000 lat. Archeolodzy znaleźli tutaj pochówki 25 osób: ośmiu dorosłych (w tym tylko jednej kobiety) i siedemnastu dzieci zmarłych w wieku od 5 miesięcy do 16 lat. W trzynastu przypadkach zauważono deformacje czaszki i jak podaje Cristina García Moreno – kierująca projektem archeologicznym prowadzonym przez Uniwersytet Stanowy z Arizony (USA) i Narodowy Instytut Antropologii i Historii (Meksyk) – przyczyną śmierci niemowląt mogło być nadmierne uciskanie czaszki podczas prób jej deformacji. Wniosek ten wysnuto na podstawie badań, które nie wykazały śladów jakichkolwiek chorób mogących spowodować śmierć. Cementerio de Onavas jest jedynym stanowiskiem archeologicznym w stanie Sonora, gdzie znaleziono ślady modyfikacji czaszek i zębów.

Czaszka z wyraźną deformacją., znaleziona przez archeologów
na prekolumbijskim cmenatrzu w Onavas, stan Sonora (fotografia INAH)

Przy niektórych szkieletach znaleziono ozdoby wykonane z muszli pochodzących z Zatoki Kalifornijskiej, jak bransolety, kolczyki, wisiorki i korale. Przy jednej osobie leżała skorupa żółwia. Szczątki ludzkie są datowane na lata 900-1200 n.e., okres znany z licznych migracji na terenie Mezoameryki. Zgodnie ze źródłami historycznymi miejsce to było zamieszkiwane przez Indian Pima, których potomkowie rozeszli się później na ziemie leżące obecnie na granicy dzisiejszych stanów Sonora i Chihuahua.