Nowa analiza ujawnia, że kultura Ychsma sprowadzała papugi amazońskie z odległości setek kilometrów

Oryginalny artykuł: Pre-Inca culture acquired Amazonian parrots from hundreds of miles away to use their feathers to decorate the dead, new analysis reveals 

Około 1000 lat temu kultura preinkaska sprowadziła dzikie papugi z odległych o setki kilometrów lasów deszczowych Amazonii, a następnie trzymała je w niewoli na terenie obecnego wybrzeża Peru. Wszystko po to, aby ludzie mogli mieć dostęp do jaskrawych piór ptaków, które były prestiżowym symbolem statusu. Naukowcy znaleźli niektóre z tych piór w 1000-letnim grobowcu około 20 lat temu. Nowa analiza ujawnia pełną podróż tych piór, w tym skąd pochodzą ptaki, co jadały i jakimi szlakami prawdopodobnie były przewożone, zanim trafiły do kultury Ychsma, społeczeństwa preinkaskiego, które kwitło od około 1000 do 1470 roku.

Dawne pióra papug znalezione w Świątyni Pachacamac w pobliżu Limy (fot. George Olah)

Pozostałości dawnego rytuału Majów odkryte w Yaxché de Peón

Oryginalny artykuł: Descubren milenario contexto ritual Maya, en Yaxché de Peón, Yucatán

W miejscowości Yaxché de Peón, w gminie Ucú na Jukatanie, natrafiono na depozyt rytualny, który rzuca nowe światło na myśl symboliczną i strukturę społeczno-polityczną Majów ze Środkowego i Późnego Okresu Preklasycznego (lata 1000 p.n.e. – 250 n.e.). Odkrycie, którego dokonano 21 stycznia 2026 r., jest efektem projektu ratownictwa archeologicznego obwodnicy kolejowej Mérida-Progreso, połączonej z linią Tren Maya. Prace, które rozpoczęły się w czerwcu 2025 r. i zakończą się w połowie 2026 r., prowadzone są przez zespół specjalistów z Narodowego Instytutu Antropologii i Historii (INAH) pod kierownictwem archeologa Manuela Péreza Rivasa. 

Pozostałości dawnego depozytu znalezione w Yaxche de Peon (fot. Susana Echeverria)

Wioska poprzedzająca Cerro de Trincheras i miejsca z petroglifami znalezione w stanie Sonora

Oryginalny artykuł: Hallan aldea anterior a Cerro de Trincheras y sitios con petrograbados, en Sonora 

W dolinie i kanionie rzeki Cocóspera, niedaleko granicy z Arizoną w Stanach Zjednoczonych, specjaliści z Narodowego Instytutu Antropologii i Historii (INAH) odkryli wioskę, związaną z tradycją Trincheras, pochodzącą prawdopodobnie z okresu między 800 a 1200 rokiem, nazwaną La Ciénega. Miejsce to, odpowiadające wcześniejszym etapom rozwoju niż Cerro de Trincheras (1200–1500), zostało udokumentowane i zbadane w ramach projektu badań archeologicznych podczas prac budowlanych obwodnicy kolejowej Ímuris–Nogales, pod nadzorem Ministerstwa Obrony Narodowej (Defensa). Badania zostały przeprowadzone w ramach kolektywnego projektu „Salvamiento Arqueologico Libramiento Ferroviario Ímuris-Nogales” (SALFIN), w którego skład weszło sześciu specjalistów z Centrum INAH Sonora. 

Pozostałości dawnej wioski, odkryte przez archeologów (fot. Júpiter Martínez Ramírez) 

Archeolodzy badają, czy Świątynia Księżyca na Huayna Picchu była cmentarzem Inków

Oryginalny artykuł: Machu Picchu: investigan si el Templo de la Luna del Huayna Picchu fue un cementerio Inca 

Zespół archeologów z Cuzco uważa, że Wielka Jaskinia lub Świątynia Księżyca, położona w sercu Huayna Picchu, potężnej, stromej góry w cytadeli Inków Machu Picchu, była cmentarzem dla osób z elity Inków. Rolando Pizarro Silva i Jackeline Ortiz od początku tego miesiąca kierują projektem badawczym „Prospección endoscópica en el Templo de la Luna del parque arqueológico de Machu Picchu”, który zakończy się za kilka tygodni. Według badań nie była to świątynia, jej nazwę nadali obcokrajowcy, którzy w noce pełni księżyca wypełniali jaskinię światłem. Jak podaje Rolando Pizzaro Silva, nie ma jednak żadnych naukowych dowodów na to, że spełniała ona taką funkcję. Już przed interwencją na tym stanowisku, archeolodzy utrzymywali hipotezę, że pełniło ono inną funkcję, było przestrzenią grobową ze względu na struktury związane z kontekstem rytualno-pogrzebowym.

Prace na terenie Machu Picchu ( fot. Arturo Rodriguez)

Dawne kościane groty strzał ukazują zorganizowaną produkcję rzemieślniczą w prekolumbijskiej Argentynie

Oryginalny artykuł: Ancient bone arrow points reveal organized craft production in prehistoric Argentina

Przez dziesięciolecia badania i wiedza na temat zróżnicowanego surowca kostnego wykorzystywanego przez mieszkańców Sierra de Córdoba w późnym okresie prekolumbijskim (ok. 1220–330 lat p.n.e.) były ograniczone. Jednak Matías Medina i jego współpracownicy, Sebastián Pastor i Gisela Sario, opublikowali analizę technologiczną metody wytwarzania jednego z najliczniejszych rodzajów narzędzi, grotów z kości. Badania opublikowane w czasopiśmie International Journal of Osteoarchaeology skutecznie wypełniają istotną lukę w wiedzy o tym, jak starożytne społeczności organizowały swoje rzemiosło i codzienne życie. Późny okres prehistoryczny w argentyńskich górach Sierra de Córdoba charakteryzował się społecznościami praktykującymi elastyczną gospodarkę mieszaną, łączącą łowiectwo i zbieractwo z praktykami rolniczymi. Pozwalało im to zachować dużą mobilność, jednocześnie zajmując obozowiska sezonowe i dostosowując styl życia do optymalnej strategii przetrwania w tamtym czasie. Jednakże pozostawili jedynie rozproszony i słabo widoczny materiał archeologiczny, w tym narzędzia z kości, które stanowiły ważny, choć do niedawna słabo zbadany aspekt ich kultury materialnej.

Rodzaje grotów, w tym groty trójkątne z ząbkowanymi trzonkami i zadziorami, igłowate, jaskółcze i w kształcie liścia (źródło ilustracji: phys.org)