Czy Toro Muerto było obserwatorium astronomicznym?

Oryginalny artykuł: ¿Toro Muerto fue un observatorio astronómico? Esto revela una investigación arqueológica 

Znane jako jedno z największych i najważniejszych na świecie miejsc zachowania sztuki naskalnej, petroglify Toro Muerto mogły odegrać ważniejszą rolę w prekolumbijskim świecie południowego Peru. Czy Toro Muerto było miejscem obserwacji gwiazd w czasach prekolumbijskich? Czy było miejscem pielgrzymek? Zobaczmy, co ujawnią badania prowadzone na tym stanowisku. Program Badań Archeologicznych Toro Muerto (PRIA-TM), kierowany przez archeolożkę Liz Gonzales Ruiz (PUCP) i dr Janusza Wołoszyna z Uniwersytetu Warszawskiego, rozpoczął swoją działalność jedenaście lat temu, ale specjaliści prowadzili badania w tym rejonie już od kilku lat, w tym słynnym miejscu, które zostało odkryte dla nauki w 1951 roku przez archeologa Eloya Linaresa Málagę. 

Toro Muerto (fot. ©ANDINA/Editora Perú)

Grobowiec dziecka z kultury Moche odkryty w Huaca de la Luna

Oryginalny artykuł: ¡Hallazgo en Trujillo! Descubren tumba de infante de élite mochica en la huaca de la Luna

Ponad 1400 lat temu nagła śmierć dziecka należącego do elity Mochica zapoczątkowała ważny rytuał pogrzebowy u stóp Huaca de la Luna, jednej z najważniejszych świątyń religijnych tego prekolumbijskiego społeczeństwa, które osiedliło się w dolinie obecnego dystryktu Moche, w prowincji Trujillo, w regionie La Libertad. Kilka dni temu archeolodzy z projektu Huacas de Moche, którzy prowadzili wykopaliska na platformie grobowej Uhle, znajdującej się obok Patio de las Serpientes, natknęli się na grób dziecka, który miał należeć do ostatnich chwil tej społeczności.

Grobowiec dziecka odkryty w Huaca de la Luna (fot. ©ANDINA/Editora Perú)

Znaleziska archeologiczne w Oyón ujawniają obecność kultury Wari w górnym dorzeczu rzeki Huaura

Oryginalny artykuł: Hallazgos arqueológicos en Oyón revelan presencia Wari en la cuenca alta del río Huaura 

Badania archeologiczne przeprowadzone na stanowisku Antashuaypu, położonym w dystrykcie Andajes, w prowincji Lima Oyón, pozwoliły na znalezienie dowodów obecności kultury Wari w górnym dorzeczu rzeki Huaura, na terytorium, którego prekolumbijskie osadnictwo było słabo zbadane. Archeolog Joseph Bernabé Romero, badacz biorący udział w tych wykopaliskach, wyjaśnił agencji Andina, że odkrycia te pozwalają poszerzyć wiedzę na temat historii tej części wyżyn Limy i ustalić sekwencję osadnictwa, obejmującą Horyzont Środkowy, Późny Okres Przejściowy, epokę Inków i okres kolonialny. Joseph Bernabé Romero twierdzi, że przed tymi badaniami dostępne informacje archeologiczne koncentrowały się głównie na Późnym Okresie Przejściowym, między 1100 r. n.e. a przybyciem Inków. Nowe dowody pozwalają na przesunięcie tej sekwencji na Horyzont Środkowy, około 600–900 r. n.e., okres związany z ekspansją społeczeństwa Wari.

Wykopaliska na terenie Oyon (fot. ©ANDINA/Editora Perú)

W Ollape odkryto przedmiot przypominający kostkę do gry z czasów prekolumbijskich

Oryginalny artykuł: Dado prehispánico descubierto en Ollape pertenece a época inca y habría tenido uso ritual 

Pishca, pichca, prekolumbijski przedmiot przypominający kostkę do gry, odkryty na stanowisku archeologicznym Ollape, jest pierwszym tego typu znaleziskiem w północnym Peru, datowanym na okres okupacji Inków. Słowo to oznacza w języku quechua „pięć”. Miał on zapewne służyć do rytualnej komunikacji z wyroczniami, ujawnił archeolog Pablo Solís, który kieruje projektem badawczym w tym stanowisku położonym w dystrykcie La Jalca Grande, w prowincji Chachapoyas, w departamencie Amazonas. W wywiadzie dla agencji informacyjnej Andina archeolog stwierdził, że hipoteza o rytualnym użyciu tej pishca lub pichca opiera się na badaniach etnohistorycznych przeprowadzonych przez antropolog Margaritę Gentile, specjalistkę w tej dziedzinie, autorkę książek poświęconych temu przedmiotowi, która ustaliła, że najstarsza funkcja tego artefaktu wiąże się z komunikacją z wyroczniami. Ludzie musieli zadawać pytania swoim huacas lub apus, a specjalista rzucał tym przedmiotem na ziemię i w zależności od tego, jak wylądował i jaki symbol przedstawił, interpretowano odpowiedź huaca.

Pishca znaleziona w Ollape (fot.©ANDINA/Editora Perú) 

Pikimachay: dowody znalezione w nowych badaniach potwierdzą starożytność tego miejsca

Oryginalny artykuł: Pikimachay: evidencias halladas en nueva investigación confirmarían antigüedad del sitio

W czerwcu rozpoczęły się nowe badania archeologiczne w okolicach jaskini Pikimachay, w dystrykcie Pacaycasa, w prowincji Huamanga. Ich celem jest poszerzenie wiedzy na temat pierwszych osad ludzkich na terytorium Peru, a jednocześnie wsparcie projektu muzealizacji promowanego przez Rząd Regionalny Ayacucho.  Archeolog José Ochatoma, który kieruje projektem, wyjaśnił agencji Andina News Agency , że badania te są prowadzone na zlecenie Rządu Regionalnego Ayacucho. Za pośrednictwem Regionalnej Dyrekcji Handlu Zagranicznego i Turystyki (Dircetur), Rząd Regionalny Ayacucho finansuje projekt, którego celem jest poprawa dostępu do Pikimachay i przekształcenie go w przestrzeń interpretacji i promocji dziedzictwa archeologicznego.

Prace na terenie jaskini Pikimachay (fot.©ANDINA/Editora Perú) 

Chan Chan: platforma grobowa ukazująca rytuały elity Chimú sprzed 600 lat

Oryginalny artykuł: Chan Chan: plataforma funeraria revela rituales de la élite Chimú de hace 600 años 

Platforma grobowa w Chimú, odkryta w nienaruszonym stanie przez peruwiańskich archeologów w kompleksie archeologicznym Chan Chan, nosi ślady ciągłej aktywności i użytkowania. Sugeruje to, że cywilizacja ta postrzegała niebiosa jako dokładne odbicie swojego terytorium: etap, w którym istnienie nie kończyło się, lecz trwało nieprzerwanie po ostatnim tchnieniu. Jorge Meneses, główny archeolog prowadzący wykopaliska, powiedział agencji Andina, że platforma, na której znaleziono główną postać i 37 jej towarzyszy, była stale poddawana manipulacjom, być może przez rodzinę lub osoby, które nią zarządzały, po śmierci członka elity Chimú.

Miejsce znalezienia platformy grobowej (fot. ©ANDINA/Editora Perú)

Magazyny i kanały wentylacyjne z epoki Inków odkryte na stanowisku archeologicznym w Cajamarca

Oryginalny artykuł: Hallan colcas y ductos de ventilación de origen Inca en sitio arqueológico de Cajamarca 

Zimny wiatr wiejący przez dolinę Condebamba w prowincji Cajabamba w regionie Cajamarca, teraz otwarcie obwieszcza sekrety imperium. Na wysokości 3400 metrów nad poziomem morza, na szczycie znanym miejscowym jako Huaman Orco lub Chauchabamba, znajduje się stanowisko archeologiczne Wancasanga, ukazujące majestatyczny ślad logistyczny Imperium Inków. Po dziesięcioleciach oczekiwania, pierwszy sezon projektu badań archeologicznych Wancasanga 2026, kierowanego przez badacza Jerry'ego Solano Calderóna i finansowanego przez gminę dystryktową Condebamba, odsłonił imponujący kompleks magazynów państwowych, zwanych przez Inków colcas, który oparł się upływowi czasu.

Pozostałości dawnych kanałów wentylacyjnych (fot. ©ANDINA/Editora Perú)

Jak mieszkańcy Caral radzili sobie z trzęsieniami ziemi już 5000 lat temu

Oryginlany artykuł: Así fue el sistema de la primera civilización de América para resistir terremotos hace 5 mil años: estas eran las shicras de la cultura Caral 

Badania w strefie archeologicznej Caral ujawniły, w jaki sposób shicras, czyli worki wykonane z włókien roślinnych wypełnione kamieniami, były włączane do konstrukcji w celu zwiększenia ich stabilności w obliczu ruchów sejsmicznych. Jak mieszkańcom Caral udało się wznieść ogromne budowle około 5000 lat temu na terenie, gdzie ruchy ziemi są częścią historii naturalnej? Na długo przed pojawieniem się współczesnych obliczeń konstrukcyjnych, przepisów budowlanych czy technologii odporności na trzęsienia ziemi, starożytni mieszkańcy opracowali rozwiązanie, które pozwoliło im nadać swoim konstrukcjom większą stabilność, odpowiedź leży w shicras, jednym z najbardziej uderzających elementów architektury pierwszej cywilizacji w Ameryce. Te pozornie proste konstrukcje zostały umieszczone na platformach i fundamentach monumentalnych budowli Świętego Miasta Caral-Supe i innych osad tej tradycji kulturowej. Ich układ odzwierciedlał precyzyjne zrozumienie zachowania się tych budowli podczas trzęsień ziemi. 

Mieszkańcy cywilizacji Caral zbierają włókna roślinne i wytwarzają shicras, czyli worki z trzciny i totory, które stanowią część ich pradawnego systemu budowlanego odpornego na trzęsienia ziemi w Peru. (Zdjęcie: Strefa Archeologiczna Caral)

W Huaca Pucllana znaleziono szczątki ludzkie sprzed 1400 lat

Oryginalny artykuł: Hallan restos humanos de 1400 años de antigüedad en la Huaca Pucllana 

Ministerstwo Kultury (Mincul) poinformowało o odkryciu szczątków dorosłego mężczyzny, sprzed około 1400 lat, w Huaca Pucllana. Szczątki najprawdopodobniej zostały złożone jako ofiara podczas ceremonii zamknięcia podziemnego kanału związanego ze studnią ceremonialną. Za pośrednictwem Muzeum Stanowiska Huaca Pucllana, Ministerstwo Kultury wskazało, że kontekst archeologiczny odpowiada kulturze Lima i został wstępnie datowany na około 650 r. n.e. Zatem szczątki miałyby około 1400 lat. Ze względu na swoje cechy charakterystyczne i lokalizację odkrycie dostarcza nowych informacji na temat praktyk rytualnych rozwiniętych w okresie prekolumbijskim Huaca Pucllana. Osobnik został znaleziony leżący wzdłuż kanału, zorientowany z północy na południe, na lewym boku. Czaszka była zwrócona na zachód, a jej wzrok skierowany był w stronę piramidy i morza. Taki układ sugeruje, że umieszczono go celowo, aby stanowił część rytualnego zamknięcia budowli. Wstępne obserwacje odsłoniętej miednicy i grzebienia potylicznego sugerują, że może to być dorosły mężczyzna. Identyfikacja ta będzie jednak wymagała potwierdzenia specjalistycznymi badaniami antropologii fizycznej.

Pochówek znaleziony na terenie Huaca Pucllana (fot. ©ANDINA/Editora Perú)

Pochówek dziecka z ofiarami znaleziony w kompleksie archeologicznym Huacas de Moche

Oryginalny artykuł: Trujillo: hallan entierro de niño con ofrendas en el Complejo Arqueológico Huacas de Moche 

Archeolodzy z kompleksu archeologicznego Huacas de Moche znaleźli grób półtorarocznego dziecka, który przedstawia wzór charakterystyczny dla kultury Moche. Dziecko zostało pochowane wraz z ofiarami w miejskim centrum stanowiska. Archeolog Jermi Mejía López wyjaśnił, że szkielet dziecka znaleziono w Kompleksie Architektonicznym 61. Leżało z głową zwróconą na południe, a nogami na północ. Zaznaczył również, że pochówkowi towarzyszyła ofiara pogrzebowa składająca się z dwóch gwizdków, grzechotki i naczynia, co stanowi informację o praktykach kulturowych i pogrzebowych tej społeczności, która zamieszkiwała to miejsce około 1500 lat temu. Kompleks architektoniczny nr 61 znajduje się w południowej części ośrodka miejskiego Moche i charakteryzuje się małymi platformami oraz ścianami działowymi, które wyznaczają przestrzenie dla różnych aktywności. Prace obejmują dokumentację graficzną, altimetryczną, fotograficzną, filmową i lotniczą, a na dalszych poziomach będą kontynuowane w celu identyfikacji transformacji architektonicznych.  

Stanowisko Huacas de Moche (fot. ©ANDINA/Editora Perú)

   

Znalezisko archeologiczne w Cerro Mayal ujawnia dowody na istnienie warsztatów ceramicznych kultury Moche

Oryginlany artykuł: Hallazgo arqueológico en Cerro Mayal revela evidencias de talleres de alfarería mochica 

Zespół Programu Archeologicznego Chicama (PRACH) Narodowego Uniwersytetu San Marcos (UNMSM) rozpoczął prace wykopaliskowe na stanowisku archeologicznym Cerro Mayal, małej osady położonej w dolinie Chicama, w regionie La Libertad, znanej z koncentracji warsztatów produkujących ceramikę kultury Moche. W rozmowie z agencją Andina archeolog Henry Tantaleán, współdyrektor PRACH, ujawnił, że nowy sezon, który rozpoczął się w trzecim tygodniu lipca, pozwolił już na odkrycie nowych form, zwłaszcza figurek, i talerzy garncarskich w górnych warstwach stanowiska. Badacz dodał, że wykopaliska w tym miejscu, które rozpoczęły się w zeszłym roku, zostały wznowione w celu pogłębienia wiedzy na temat produkcji ceramiki.  

Jedna z figurek znalezionych w Cerro Mayal (fot. ©ANDINA/Editora Perú)

             

W Boliwii odnaleziono rytualny ołtarz z piramidalnymi miedzianymi dzwonkami, co jest dowodem na to, jak potężne były święte dźwięki w Imperium Inków

Oryginalny artykuł: Hallan en Bolivia un altar ritual con campanas piramidales de cobre que revelan el poder de los sonidos sagrados en el Imperio Inca 

Zespół archeologów odkrył w Dolinie Oroncota ofiarę datowaną na ponad 500 lat, składającą się z sześciu piramidalnych miedzianych dzwonków, a także kamiennych amuletów i muszli, co dowodzi znaczenia muzyki metalicznej w ceremoniach rolniczych ludu Yampara i ich związku ze światem podziemnym. Na szczycie starego spichlerza, w osadzie lokalnej elity Yampara, archeolodzy Sonia Alconini i Walter Sánchez-Canedo odkryli niezwykłe znalezisko: zestaw sześciu miedzianych dzwonków wygiętych w kształt piramidy, złożonych jako rytualna ofiara ponad pięć wieków temu, w okresie ekspansji Imperium Inków przez południowe Andy. Odkrycie, opublikowane w czasopiśmie Cambridge Archaeological Journal, ujawnia muzyczne wyrafinowanie tych kultur i bezpośrednio łączy rytuały prekolumbijskie z obchodami karnawału, które do dziś kultywowane są w społecznościach Tarabuco i Jalqa, gdzie tancerze przywiązują dzwonki do piersi, aby „obudzić” ziemię i powitać żniwa. Stanowisko archeologiczne Yoroma, położone w dolinie Oroncota (Boliwia), było w okresie Inków (1400–1532 n.e.) ośrodkiem zamieszkiwanym przez elitę ludu Yampara, znanego w kronikach jako „Indianie łuku i strzał”. Naukowcy przeprowadzili wykopaliska na tym terenie, obejmujące 22 jednostki i znaleźli w jednej z okrągłych kamiennych budowli służących do przechowywania kukurydzy i ziemniaków (tzw. qollqas) niewielki, starannie ułożony depozyt rytualny. W centrum ofiary spoczywało sześć miedzianych dzwonków, ułożonych w trzy muzyczne grupy. Obok nich archeolodzy znaleźli rzeźbioną kamienną figurkę w kształcie kolby zboża – amulet płodności znany jako konopa, muszlę z gatunku Megalobulimus oblongus, polerowany kamień bazaltowy oraz kilka grzechotek wykonanych z miedzi, kamieni półszlachetnych i muszli.

Położenie centrum Yampara Yorona (źródło ilustracji czasopismo: Cambridge Archeological Journal 2026)

Nowe odkrycia pokazały, że cywilizacja Aquiry zamieszkiwała południowo-zachodnią Amazonię przez miliony lat

Oryginlany artykuł: Descubren que la civilización Aquiry habitó la Amazonia suroccidental con millones de personas durante 1500 años y colapsó al mismo tiempo que los mayas 

Międzynarodowy zespół badaczy udokumentował za pomocą lotniczego skanowania laserowego istnienie ogromnej wielokulturowej cywilizacji, która rozwijała się w południowo-zachodniej Amazonii, między 600 r. p.n.e. a 850 r. n.e. W szczytowym okresie istnienia zamieszkiwały ją miliony ludzi. Wyniki badań, opublikowane po żmudnych badaniach terenowych obejmujących obszar około 4500 kilometrów kwadratowych, zmieniają obecną wiedzę na temat obecności człowieka w lesie deszczowym Amazonii przed przybyciem Europejczyków. Terytorium zajmowane przez cywilizację Aquiry obejmowało około 183 000 kilometrów kwadratowych, obszar porównywalny z obecnym terytorium Syrii. Na jego terenie zidentyfikowano pozostałości ponad 400 dobrze zachowanych stanowisk z monumentalną architekturą ceremonialną, a także późniejsze osady. Badania, którymi kierował Martti Pärssinen, emerytowany profesor Uniwersytetu Helsińskiego, polegały na wykorzystaniu technologii LiDAR (detekcji i pomiaru odległości światłem) w celu odwzorowania ukształtowania terenu pod gęstą roślinnością. W ten sposób odkryto tysiące śladów tej starożytnej cywilizacji na dotychczas niezbadanych obszarach lasu deszczowego. Jak stwierdza Martti Pärssinen, uzyskane wyniki podważają nasze rozumienie przeszłości regionu Amazonii. Badania pokazują, że wpływ człowieka na środowisko Amazonii był znacznie większy, niż wcześniej sądzono. Technologia LiDAR, wdrożona pod kierownictwem technicznym profesora Juhy Hyyppä z Instytutu Badań Geograficznych Finlandii (Narodowy Dyrektoriat Topografii Finlandii), objęła obszar około 4500 kilometrów kwadratowych, z czego ponad połowę wykorzystano do systematycznej oceny ruchów Ziemi.

Stanowisko archeologiczne Tequinho w Brazylii (fot. Uniwersytet w Helsinkach)

W Peñico odkryto ofiarę rytualną sprzed 3800 lat

Oryginalny artykuł: Fabuloso hallazgo en Peñico: descubren una ofrenda ritual de 3 800 años de antigüedad

Naukowcy z Ministerstwa Kultury prowincji Huaura w regionie Lima odkryli rytualną ofiarę mającą około 3800 lat, związaną z budową platformy Głównego Budynku Publicznego w centrum miasta Peñico. Odkrycie dostarcza nowych dowodów na ciągłość tradycji kulturowej cywilizacji Caral w Peñico, po upadku jej głównych miast. Odkrycia dokonali specjaliści ze Strefy Archeologicznej Caral Ministerstwa Kultury, pod kierownictwem archeolog Ruth Shady Solís. Dar odnaleziono podczas wykopalisk w podsektorach B1-B3 Głównego Budynku Publicznego i uważa się, że został złożony w ramach rytuału konsekracji związanego z budową nowej platformy. Archeolodzy odnaleźli kolekcję 43 przedmiotów wykonanych z drewna i kości, z których kilka nosi ślady grawerowania i działania ognia. Wśród nich znajdują się wizerunki postaci mitycznych, antropomorficznych – w tym postaci kobiecej i prawdopodobnie bóstw – a także ptaki, węże, kijanki oraz różnorodne motywy geometryczne i abstrakcyjne.

Przedmioty rytualne znalezione w Peñico (fot. © ANDINA / Editora Perú).  

W świętym mieście Pacatnamú odkryto dowody na rytualne uczty i nieznaną wcześniej ceramikę

Oryginalny artykuł: Descubren evidencias de banquetes rituales y cerámica inédita en ciudad sagrada Pacatnamú

W ciągu zaledwie tygodnia wykopalisk w kompleksie archeologicznym Pacatnamú, położonym w dolinie Jequetepeque, projekt archeologiczny Pacatnamú udokumentował pozostałości żywności pochodzące z różnych stref ekologicznych, święty owoc używany w rytuałach krwi, fragmenty ceramiki w różnych stylach oraz procesy rytualnego pochówku w świątyniach, a także warstwy świadczące o ponownym zajęciu tego miejsca przez kultury Moche i Lambayeque. Ujawniła to archeolożka Carito Tavera, współdyrektorka Projektu Archeologicznego Pacatnamú, w oświadczeniu dla agencji Andina. podkreśliła, że odkrycia te pozwalają na rekonstrukcję życia rytualnego pielgrzymów, którzy na przestrzeni wieków przybywali do świętego miasta Pacatnamú. Badania prowadzi peruwiańsko-kanadyjski zespół pod kierownictwem profesora Edwarda Swensona z Uniwersytetu w Toronto i archeolożki Carito Tavery Mediny z Peruwiańskiego Instytutu Studiów Archeologicznych (IPEA). Oprócz pozostałości żywności i ceramiki w stylach nigdy wcześniej nieodnotowanych w dolinie Jequetepeque, badacze zidentyfikowali owoc o silnym znaczeniu rytualnym i ślady ceremonialnych zamknięć przed wzniesieniem na nim nowych budowli.      

Stanowisko archeologiczne Pacatnamú (fot. © ANDINA / Editora Perú)

                                     

Zmumifikowane psy odkryte w Tiahuanaco, które żyły jako towarzysze rodzin andyjskich

Oryginalny artykuł: Descubren perros momificados en Tiahuanaco que vivieron como compañeros de familias andinas

Naukowcy znaleźli szczątki psów pochowane w prekolumbijskich osadach w południowym Peru. Świadczy to o współistnieniu i szczególnym traktowaniu tych zwierząt w codziennym życiu kultury Tiahuanaco. Najnowsze badania w południowym Peru ujawniły, że ponad tysiąc lat temu mieszkańcy kultury Tiwanaku (Tiahuanaco) chowali swoje psy w pobliżu domów, jako symbol bliskiej, codziennej więzi, na długo zanim zwierzęta te stały się symbolami statusu społecznego. Dwa zmumifikowane psy znaleziono w domostwach, co rzuca nowe światło na relacje między ludźmi a zwierzętami w dawnym świecie andyjskim. Zespół kierowany przez archeolog Susan deFrance z University of Florida przeanalizował szczątki samicy w wieku poniżej roku i około trzymiesięcznego szczeniaka. Odkrycia, opublikowane w czasopiśmie Latin American Antiquity,  wskazują, że zwierzęta umieszczano w małych jamach obok plecionych mat i prawdopodobnie owinięto liną, co sugeruje specjalne traktowanie po ich śmierci. 

Zmumifikowany pies znaleziony w Tiwanaku (fot. Susan deFrance)

Odkrycie szczątków kostnych w Kuélap ujawnia złożone praktyki pogrzebowe kultury Chachapoyas

Oryginalny artykuł: Hallazgo de restos óseos en Kuélap revela complejas prácticas funerarias de los Chachapoya 

W połowie maja w kompleksie archeologicznym Kuélap w Amazonii odkryto budowlę grobową zawierającą szczątki szkieletów pięciu osób oraz przedmioty ceremonialne. Jest to pierwsze tego typu odkrycie, świadczące o wysokiej wartości kultury Chachapoyas, która rozkwitła w Późnym Okresie Przejściowym. Agencja Andina rozmawiała z dyrektorką ds. kultury regionu Amazonas, Rocío Sánchez Chávez, która ujawniła szczegóły tego ważnego odkrycia archeologicznego (szczątki pięciu osób, fitomorficzna paccha w stylu Inków, fragmenty muszli Spondylusa i figury wyrzeźbione w Strefie 12), którego położenie w Kuélap, u zbiegu dwóch głównych wejść, świadczy o jego znaczeniu. 

Szczątki jednej z osób znalezionych w Kuelap (żródło fot. © ANDINA / Editora Perú)

Dwa 500-letnie ziemniaki odnaleziono w Tambo Viejo w Peru

Oryginalny artykuł: Desentierran dos papas de 500 años en un yacimiento inca de Perú: el dato que sorprendió a científicos

Dwa liofilizowane ziemniaki, liczące około 500 lat, odkryto w Tambo Viejo, na południowym wybrzeżu Peru, zgodnie z najnowszymi badaniami opublikowanymi w czasopiśmie Journal of Field Archaeology. Znalezisko jest nietypowe, te zachowane bulwy rzadko znajdują się w nienaruszonym stanie poza wysokimi Andami. Odkrycie dawnych ziemniaków potwierdza, że Imperium Inków transportowało podstawowe produkty żywnościowe z gór do regionów nadmorskich, korzystając z rozległych sieci logistycznych. Naukowcy podkreślają, że ten typ konserwacji żywności poprzez suszenie dostarcza bezpośrednich danych na temat mobilności kluczowych zasobów w czasach prekolumbijskich i pomaga lepiej zrozumieć organizację zaopatrzenia Inków.

Ziemniaki (chuños) znalezione podczas wykopalisk w Tambo Viejo (źródło ilustracji: artykuł Lidio M. Valdez i  Katrina J. Bettcher, Journal of Field Archeology)

W Cuzco odkryto kolejną zaginioną cytadelę Inków

Oryginalny artykuł: Descubren en Cusco otra ciudadela perdida inca cuatro veces más grande que Machu Picchu 

Zaskakujące odkrycie archeologiczne, dokonane 225 kilometrów na północny zachód od Machu Picchu, w regionie Cuzco, ujawniło światu istnienie osady Inków znanej jako T'aqrachullo lub Ancocagua, która była cztery razy większa od słynnej na całym świecie cytadeli Inków w Machu Picchu i pełniła funkcję ośrodka politycznego, gospodarczego i religijnego aż do podboju Tahuantinsuyo. Ujawnił to prestiżowy magazyn National Geographic w artykule zatytułowanym Dentro de la búsqueda de la ciudadela perdida de los incas, autorstwa Alejandro Muñoza, w którym wskazano, że pozostałości T'aqrachullo znajdują się na płaskowyżu stanowiącym część kanionu nad rzeką Apurímac. Alejandro Muñoz wyjaśnia, że ruiny rozciągają się na powierzchni 17,40 hektara, obejmując obszar u podnóża płaskowyżu, co sprawia, że T'aqrachullo jest około cztery razy większe od Machu Picchu, położonego 225 kilometrów na północny zachód. 

Pozostałości dawnych budowli w T'aqrachullo (Fot. © ANDINA / Editora Perú) 

Dawne DNA zmienia historię Peru, odkryto migrację na dystansie ponad 700 kilometrów na kilka wieków przed Inkami

Oryginalny artykuł: ADN antiguo reescribe la historia del Perú: descubren migración de más de 700 kilómetros siglos antes de los Incas 

Międzynarodowe badanie oparte na szczątkach ludzkich znalezionych w Chincha wykazało, że dawne społeczności nadbrzeżne przez stulecia zachowały swoje rytuały pogrzebowe i praktyki kulturowe, pomimo mieszania się z innymi grupami zamieszkującymi terytorium Peru. Na długo przed powstaniem Imperium Inków, grupy ludzi przemierzały już rozległe terytoria wzdłuż peruwiańskiego wybrzeża, niosąc ze sobą swoje zwyczaje, rytuały i formy organizacji rodziny. Niedawne międzynarodowe badanie oparte na analizie dawnego DNA wykazało, że całe społeczności migrowały z północnego wybrzeża Peru na południe co najmniej 800 lat temu, podważając historyczne teorie dotyczące mobilności społeczeństw preinkaskich. Badania, których wyniki opublikowano w czasopiśmie naukowym Nature Communications, dostarczyły dowodów na migracje ludzi na odległość ponad 700 kilometrów do dzisiejszej Doliny Chincha w regionie Ica. Odkrycia nie tylko ujawniają skalę tych migracji, ale także to, w jaki sposób populacje te zachowały swoje tradycje kulturowe przez pokolenia pomimo mieszania się z innymi grupami na wybrzeżu Peru.

Mapa obszaru badań. A. Lokalizacja Doliny Chincha i innych stanowisk andyjskich wymienionych w niniejszym badaniu, które dostarczyły danych o starożytnym DNA. B. Stanowiska archeologiczne objęte badaniem ( Źródło: Mapy bazowe dla paneli A i B uzyskano z zestawu danych World Imagery i utworzono w oprogramowaniu ArcGIS Pro w wersji 3.6.2. Źródła: ESRI, Michael Bauer Research GmbH 2022, National Institute of Statistics and Informatics (INEI), Earthstar Geographics, Vantor)