Ruiny majańskiego miasta El Rey leżą na terenie Cancún, przy
Bulwarze Kukulkana, niczym enklawa wśród plaż Morza Karaibskiego i nowoczesnych
hoteli.
Miasto odkryli Samuel Lothrop i
Raymond Merwin w 1923 roku. Współczesna nazwa El Rey („Król”) pochodzi od
znalezionej podczas prac archeologicznych rzeźby, przedstawiającej głowę
dostojnika z ozdobami uszu i bogatym nakryciem głowy.
Pierwsze grupy ludności osiedliły
się na tych terenach już w okresie preklasycznym, wznosząc domy z materiałów
nietrwałych. W okresie klasycznym mieszkańcy zajmowali się głównie rybołówstwem
i produkcją soli. Budowle, które zachowały się do dnia dzisiejszego, pochodzą z
późnego okresu postklasycznego, z lat 1200 – 1500 n.e., kiedy to miasto
odgrywało ważną rolę jako port morski. Podczas wykopalisk znaleziono wykonane z
bazaltu żarna, krzemienne noże i ostrza, noże z obsydianu, jadeitowe paciorki i
zawieszki, ceramikę oraz przedmioty z kwarcu, które świadczą o wymianie
handlowej.
Na terenie El Rey zachowało się ponad czterdzieści konstrukcji różnej
wielkości, a architektura wykazuje styl typowy dla miast na wschodnim wybrzeżu
Morza Karaibskiego, takich jak Tulum,
Xelhá, Tancah czy San Gervasio. Główna część miasta obejmuje
budowle ceremonialne i mieszkalne, rozmieszczone wokół dwóch placów i wzdłuż
dróg.
Jedną z ważniejszych konstrukcji
jest Budowla 22, stanowiąca pałac
typowy dla architektury okresu postklasycznego. Można tam dostrzec pozostałości
prywatnej komnaty z ławą przeznaczoną do spania i drugiego pomieszczenia,
służącego pracom codziennym.
W Budowli 22 jest też specjalne miejsce, pełniące funkcję
niewielkiej kapliczki, gdzie umieszczano ozdobione wizerunkami bóstw ceramiczne
kadzielnice, w których palono żywicę kopal.
Ceramiczne kadzielnice znalezione w El Rey
(Muzeum Majów w Cancún, Meksyk)
W podobnym stylu wzniesiono dwie pobliskie budowle, również z kamiennymi ławami i wejściem oddzielonym dwiema kolumnami.
Przykładem pałacu jest także Budowla 4, choć archeolodzy sądzą, że
mogła pełnić też funkcję administracyjną. Jest to dwupoziomowa platforma, na
szczyt której prowadzą z dwóch stron schody. We wnętrzu, wzdłuż murów stały
kamienne ławy, a w centrum wzniesiono ołtarz. Dach utrzymywany był przez
osiemnaście kolumn.
![]() |
Schody prowadzące do Budowli 4 |
![]() |
Kamienne platformy, na których wznoszono domy z materiałów nietrwałych |
Z boku świątyni wznosi się budowla pałacowa, znacznie masywniejsza niż budowle z kolumnami. Ściany jej komnat pokryte były niegdyś malowidłami.
Dzisiaj po ruinach majańskiego
miasta przechadzają się nie tylko turyści, ale równiez iguany, które szczególnie upodobały sobie to miejsce.
![]() |
Budowla przylegająca do podstawy piramidalnej ze świątynią |
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz