Wyniki badań artefaktów z groty Balamku na Jukatanie

Oryginalny artykuł: En la cueva de Balamku en Yucatan pudo usarse humo de pino para ofrendar a los dioses

W marcu bieżącego roku, Guillermo de Anda poinformował o odkryciu groty Balamkú, położonej w odległości 2,7 km od Piramidy Kukulkana (znanej też pod nazwą El Castillo) w Chichén Itzá, mieście Majów na Jukatanie (post: "Projekt GAM odsłania tajemnice jaskini w rejonie Chichen Itza"). W jaskini znaleziono siedem depozytów ofiarnych z setkami artefaktów, w tym naczynia ceramiczne, miniaturowe żarna i aż dwieście kadzielnic. Obecnie badacze przedstawili wyniki analiz zwęglonego materiału organicznego zachowanego we wnętrzu kadzielnic.

Jeden z depozytów ofiarnych w grocie Balamku
(fot. Karla Ortega, Projekt GAM)

Projekt GAM odsłania tajemnice jaskini w rejonie Chichen Itza

Oryginalny artykuł: Proyecto GAM redescubre Balamku - santuario subterraneo de Chichen Itza

Specjaliści z Projektu GAM (badającego studnie cenotes i jaskinie, wspominanego w wielu postach na naszym blogu) dokonali jednego z najważniejszych odkryć w historii badań majańskiego ośrodka Chichen Itza. We wnętrzu groty, nazwanej Balamkú („Jaskinia Jaguara”) natrafili na setki prekolumbijskich artefaktów, świadczących o rytualnym wykorzystywaniu tego miejsca.

Fragmenty kadzielnic znalezionych w jaskini Balamku (fot. Karla Ortega, Projekt GAM)

Podczas konferencji prasowej w siedzibie INAH, Pedro Francisco Sánchez Nava i Guillermo de Anda przekazali, że jaskinia znajduje się w odległości 2,7 km na wschód od Piramidy Kukulkana (zwanej też Castillo) i w rzeczywistości już w 1966 roku odkryli ją mieszkańcy gminy San Felipe: Eleuterio, Mariano i Esteban Mazón oraz Ermilo, Jacinto i Pascual Un Noh. Pomimo to grota pozostawała nietknięta przez ponad 50 lat, gdyż po otrzymaniu informacji o odkryciu, archeolog Víctor Segovia Pinto nakazał zamknięcie wejścia do jaskini.

Kadzielnice złozone przez Majów w jaskini Balamku (fot. Karla Ortega, Projekt GAM)

Prace konserwatorskie majańskich kadzielnic z Palenque

Oryginalny artykuł: Recobra belleza coleccion de portaincensarios de Palenque

Specjaliści z Narodowego Instytutu Antropologii i Historii (INAH) prowadzą prace konserwatorskie kolekcji majańskich kadzielnic, ozdobionych wizerunkami bóstw i pochodzących z Palenque. Zbiór obejmuje 117 ceramicznych i 13 kamiennych kadzielnic, a w zasadzie podstaw kadzielnic. Część z nich od dawna jest prezentowana w różnych muzeach (Narodowe Muzeum Antropologii w mieście Meksyk, Muzeum Majów w Cancun, Muzeum “Alberto Ruz Lhuillier” w Palenque) bądź pojawia się na wystawach czasowych w innych krajach. Badacze postanowili jednak odtworzyć również wygląd tych kadzielnic, które do tej pory przechowywane były we fragmentach, w specjalnych skrzyniach.

Kadzielnice z Palenque (fot. Mauricio Marat, INAH)

Jak podkreśla Gabriela Mazón Figueroa, mająca 25 lat doświadczenia w pracach nad tego typu artefaktami, nie każdy konserwator zabytków jest w stanie złożyć w całość owe kadzielnice, gdyż składają się one z różnych części: cylindra, masek umieszczonych pionowo jedna nad drugą i drobnych detali. Poszczególne fragmenty, znajdowane podczas wykopalisk, umieszczano w skrzyniach wraz z ziemią, a zatem obecnie należy najpierw każdy kawałek bardzo staranie oczyścić z nagromadzonego materiału organicznego.

Prace konserwatorskie kadzielnic z Palenque (fot. Mauricio Marat, INAH)

W Cuautitlán odkryto depozyt ofiarny ze wspaniałymi kadzielnicami

Oryginalny artykuł: Descubren ofrenda de sahumadores prehispanicos en Cuautitlan

W centrum historycznym Cuautitlán (stan Meksyk), w okolicach Parku Juárez, archeolodzy z Narodowego Instytutu Antropologii i Historii (INAH) prowadzą od kwietnia prace wykopaliskowe, podczas których natrafiono na liczne świadectwa prekolumbijskie, w tym pozostałości budowli o podstawie 15m na 8m, prawdopodobnie świątyni. Spośród znalezisk wyróżnia się jednak wyjątkowy depozyt ofiarny, obejmujący około 30 pięknie zdobionych kadzielnic prekolumbijskich, zwanych sahumadores. Francisco Antonio Osorio Dávila i Héctor Pérez García przekazali, że kadzielnice były początkowo wykorzystywane podczas rytuałów, a dopiero później złożone w depozycie, który jest bardzo podobny do innego, odkrytego w 2009 roku przy Wielkiej Świątyni (Templo Mayor) na terenie dawnego Tenochtitlan.

Depozyt ofiarny z kadzielnicami (fot. Francisco Osorio, INAH)

Aż 27 kadzielnic zachowało się w całości, ale dokładna liczba będzie znana dopiero po złożeniu wszystkich pozostałych fragmentów. Kadzielnice mają długość od 50 do 70 centymetrów. Ich polichromowane uchwyty zostały ozdobione głowami xiuhcoatla, węża ognia.

Uchwyt jednej z kadzielnic (fot. Mauricio Marat, INAH)

Majański "Dom Rady" w Nixtun-Ch’ich’ (Peten, Gwatemala)

Oryginalny artykuł: Ancient Mayan artwork discovered in Guatemala

Na terenie Nixtun-Ch’ich’ w rejonie Peten (Gwatemala), grupa archeologów odkryła pozostałości majańskiego Domu Rady (tak zwanego popol naah), pochodzącego sprzed około 700 lat. Budowla ma wymiary 50 na 50 metrów i obejmuje dwie, wzniesione obok siebie sale z kolumnadami.  W wywiadzie dla Live Science, profesor Timothy Pugh z Queens College w Nowym Jorku powiedział, że Dom Rady służył w zasadzie zarówno niemal każdemu wydarzeniu o charakterze politycznym, jak i rytuałom religijnym. Grupa Majów zwanych Chakan Itza wykorzystywała go jako miejsce spotkań, oddawania czci bogom, ceremonii małżeńskich i zawierania przymierzy. Miejscowi przywódcy, zbierający się w Domu Rady, mogli sprawować władzę nad wspólnotą lub nawet znacznie większym obszarem.

Pozostałości dawnego Domu Rady w Nixtun Ch'ich' (fot. Timothy Pugh)

Nowe fotografie kadzielnic

Fotogaleria "Kadzielnice" została powiększona o 155 nowych zdjęć. Obecnie znajduje się tam 270 fotografii przedstawiających nie tylko kadzielnice z Teotihuacan, z ziem Majów i Azteków, ale również kadzielnice Misteków, Zapoteków, Tolteków czy Tarasków.

   

Kadzielnice z Mezoameryki

(Narodowe Muzeum Antropologii w mieście Meksyk)

Miasta Majów: El Rey (stan Quintana Roo, Meksyk)

Ruiny majańskiego miasta El Rey leżą na terenie Cancún, przy Bulwarze Kukulkana, niczym enklawa wśród plaż Morza Karaibskiego i nowoczesnych hoteli.

Ruiny El Rey i widoczny w głębi nowoczesny hotel w Cancún

Miasto odkryli Samuel Lothrop i Raymond Merwin w 1923 roku. Współczesna nazwa El Rey („Król”) pochodzi od znalezionej podczas prac archeologicznych rzeźby, przedstawiającej głowę dostojnika z ozdobami uszu i bogatym nakryciem głowy.

Rzeźba przedstawiająca głowę dostojnika, znaleziona w El Rey
(Muzeum Majów w Cancún, Meksyk)

Pierwsze grupy ludności osiedliły się na tych terenach już w okresie preklasycznym, wznosząc domy z materiałów nietrwałych. W okresie klasycznym mieszkańcy zajmowali się głównie rybołówstwem i produkcją soli. Budowle, które zachowały się do dnia dzisiejszego, pochodzą z późnego okresu postklasycznego, z lat 1200 – 1500 n.e., kiedy to miasto odgrywało ważną rolę jako port morski. Podczas wykopalisk znaleziono wykonane z bazaltu żarna, krzemienne noże i ostrza, noże z obsydianu, jadeitowe paciorki i zawieszki, ceramikę oraz przedmioty z kwarcu, które świadczą o wymianie handlowej.

Budowle El Rey

Najstarsza kadzielnica z Teotihuacan

Oryginalny artykuł: Analizan incensario mas antiguo de Teotihuacan
Zobacz także: Fotografie INAH

Dokładna analiza liczącej około 1900 lat kadzielnicy, najstarszej ze znalezionych do tej pory na terenie Teotihuacan, dostarczyła nowych informacji odnośnie tej dawnej metropolii, a szczególnie jednej z jej dzielnic, znanej jako La Ventilla, której pierwsi mieszkańcy mogli pochodzić od Totonaków. Meksykańscy badacze z Narodowego Instytutu Antropologii i Historii (INAH), Jaime Delgado i Rubén Cabrera, kierujący projektem archeologicznym w La Ventilla podają, że wspomniana kadzielnica jest nietypowa pomimo formy charakterystycznej dla podobnych kadzielnic z Teotihuacan z późniejszego okresu, zwłaszcza lat 400 – 600 n.e. Analizowana kadzielnica pochodzi przypuszczalnie z lat 100 – 250 n.e., a jej elementy i przedstawione wizerunki zwierząt zdają się wskazywać na to, że nie powstała w Teotihuacan, ale przypuszczalnie dotarła tam z terenów Płaskowyżu Centralnego.



Najstarsza kadzielnica z Teotihuacan
(Fotografia INAH)

Kadzielnicę odkrył w 2010 roku Rubén Cabrera. Znajdowała się w budowli usytuowanej w północno-wschodnim narożniku tzw. Conjunto de los Glifos i towarzyszyły jej dwie muszle Turbinella angulata, spotykane w wodach Oceanu Spokojnego i Zatoki Meksykańskiej. Wewnątrz kadzielnicy znaleziono pozostałości spalonych nasion, które przekazano do laboratorium INAH. Badania przeprowadzone przez biologa José Luis Alvarado wykazały, że były to resztki różnych odmian kukurydzy, fasoli oraz drewna sosnowego i dębowego. Dr Jaime Delgado uważa, że kadzielnica była używana podczas ceremonii o charakterze agrarnym, kiedy to mieszkańcy dzielnicy La Ventilla prosili swoich bogów o deszcze i udane zbiory bądź dziękowali im za nie.

Miasta Majów: Palenque (stan Chiapas, Meksyk) - część III

Czytaj też: Miasta Majów: Palenque (stan Chiapas, Meksyk) - część I
                 Miasta Majów: Palenque (stan Chiapas, Meksyk) - część II

K’inich Kan Bahlam II objął władzę w 684 roku. Największym projektem architektonicznym nowego króla stały się trzy świątynie, określane współcześnie jako Grupa Krzyża. Ich elementy ikonograficzne i wyrzeźbione na ogromnych panelach inskrypcje glificzne miały służyć podkreśleniu związku władcy z bogami–patronami miasta i umocnić jego prawo do dziedziczenia tronu. 

Zapis glificzny imienia K'inich Kan Bahlam
(blok glificzny z balustrady Świątyni Liściastego Krzyża,
Muzeum Alberto Ruz Lhuillier w Palenque)

Grupa Krzyża obejmuje wzniesione wokół wspólnego placu trzy budowle, które nawiązują do tradycji kompleksów triadycznych, a więc symboliki trzech kamieni stworzenia. Na szczytach platform piramidalnych zbudowano świątynie, których wnętrza ozdobiono wielkimi rzeźbionymi panelami z wizerunkami władcy i długimi inskrypcjami glificznymi. Każda z trzech piramid została poświęcona jednemu z trzech bogów, do których odwoływali się królowie Palenque, znanych jako tak zwana Triada z Palenque. Określamy ich jedynie rzymskimi cyframi, jako GI, GII i GIII (G - od angielskiego słowa god - bóg), gdyż ich imiona nie zostały jeszcze w pełni odczytane.

GI (rysunek Mark Van Stone)

GII (Unen K'awiil) (rysunek Mark Van Stone)

GIII (bóg-jaguar świata podziemnego) (rysunek Mark Van Stone)

Miasta Majów: San Andrés (Salwador)

Ruiny miasta San Andrés, leżące w Dolinie Zapotitán, były wspominane po raz pierwszy przez Montessusa de Ballore w 1892 roku, a w latach 1926-27 zostały odnotowane w wykazie stanowisk archeologicznych Salwadoru, sporządzonych przez Jorge Lardé i Samuela Lothropa.



Ruiny San Andrés

Pierwsze prace wykopaliskowe zostały podjęte przez archeologów z Uniwersytetu Tulane, w latach 1940-1941. Później były one kontynuowane przez wielu badaczy, między innymi: Stanleya Boggsa, Jorge Mejía, Richarda Crane’a (w roku 1977), Briana McKee (lata 1997-1999) i Paula Amaroli (lata 2009-2010).

Tzw. „przedmiot ekscentryczny” z obsydianu znaleziony w  San Andrés w 1977 roku
(Muzeum miejscowe w San Andrés)

Ziemie w Dolinie Zapotitán były zamieszkane już w późnym okresie preklasycznym (900 – 500 p.n.e.). Jednak okoliczne, aktywne wulkany nie sprzyjały spokojnemu życiu. Po wybuchu wulkanu Ilopango około 420 r. n.e., ludność częściowo opuściła te rejony i powróciła dopiero w latach 500-600. Kiedy około 600 roku wybuch wulkanu Loma Caldera zniszczył pobliskie miasto Joya de Cerén, jego mieszkańcy poszukali schronienia prawdopodobnie właśnie w San Andrés, gdyż w późnym okresie klasycznym (lata 650-900 n.e.) San Andrés osiągnęło szczyt rozwoju, stając się stolicą regionu, centrum politycznym i ceremonialnym.

 

Figurki ceramiczne z San Andrés

                                                     (Muzeum miejscowe w San Andrés)

Brak wapienia w tym rejonie sprawił, że mieszkańcy wznosili budowle z lepionych z gliny cegieł i cienkich płytek, służących głównie do ozdabiania schodów. Na terenie miasta rozciągają się dwa place. Na krańcach Wielkiego Placu wznosi się Budowla 5, zwana też La Campana, o wysokości dwudziestu metrów.



Budowla 5 (La Campana) przy Wielkim Placu

Plac Centralny obejmuje Akropol z budowlami ceremonialnymi, administracyjnymi i rezydencjalnymi. Najlepiej zachowanymi konstrukcjami są tu Budowla 1 i wznosząca się po jej lewej stronie Budowla 2, której towarzyszą Budowle 3 i 4.

Budowla 1 na Akropolu

Budowla 2 na Akropolu

Poza Akropolem natomiast zachowała się jeszcze niewysoka platforma oznaczona jako Budowla 7.



Budowla 7

W San Andrés znaleziono ceramikę, zarówno wytwarzaną lokalnie, jak i sprowadzaną z innych rejonów, co świadczy o kontaktach handlowych utrzymywanych z Copán (Honduras) oraz miastami leżącymi na obszarze dzisiejszego Belize i gwatemalskiego Petén.

Jedno z naczyń do użytku domowego, mogące służyć zarówno

do przygotowywania posiłków, jak i do przechowywania żywności
                      (Muzeum miejscowe w San Andrés)

Około 900 roku miasta w Dolinie Zapotitán zaczęły podupadać i z czasem osiedlili się w tym rejonie Indianie Pipil. Aktywność okolicznych wulkanów jednak nie ustała. W 1000 roku nastąpiła erupcja wulkanu El Boquerón, a w 1658 roku obudził się wulkan El Playón, którego wybuch doprowadził do zatopienia doliny.

Zobacz też ceramikę i kadzielnice znalezione na terenie Salwadoru w:
Fotogaleria: Ceramika Majów

Fotogaleria: Kadzielnice

Fotogaleria: Kadzielnice

Kadzidło, nazywane w języku Majów pom, a w języku nahuatl copalli, odgrywało ogromną rolę w życiu dawnych mieszkańców Mezoameryki. Żywica drzewa Protium copal była stosowana w celach leczniczych i podczas puryfikacji poprzedzających najróżniejsze ceremonie. Przede wszystkim była jednak palona jako ofiara dla bogów. Paląc kadzidło, niekiedy z dodanymi do niego kawałkami papieru amate skropionego krwią z rytuałów samoofiary lub – jak podaje Diego de Landa w Relación de las cosas de Yucatan – zmielonymi ziarnami kukurydzy, dostarczano bogom pokarm i kontaktowano się z nimi. Kadzielnice symbolizowały więc drogę komunikacji pomiędzy światem zamieszkałym przez ludzi a światem nadprzyrodzonym. Uczeni zauważyli, że wiele kadzielnic zostało ozdobionych po bokach charakterystycznie uformowanymi ostrymi końcówkami, przypominającymi kolce, które można dostrzec na pniu młodej ceiby (drzewa kapokowego). Kadzielnice mogły zatem odzwierciedlać ceibę, święte drzewo Majów, stanowiące w ich kosmologii axis mundi. Unoszący się gęsty, aromatyczny dym docierał do świata bogów.

Podczas wykopalisk na terenie Mezoameryki, archeolodzy znaleźli najróżniejsze kadzielnice. Były wśród nich niewielkie naczynia, w których prawdopodobnie palono kopal na dziedzińcach domostw, a zatem przeznaczone bardziej do prywatnego użytku. W okresie postklasycznym, na Wyżynach Majów pojawiły się kadzielnice w formie chochli, których uchwyty mają dekoracje zoomorficzne. Najwspanialsze i największe kadzielnice, ozdobione wizerunkami bóstw lub otaczanych czcią przodków, stawiano przed ołtarzami, na schodach prowadzących na szczyty piramid i w świątyniach. Artystycznym kunsztem wyróżniają się szczególnie kadzielnice z Teotihuacan i z Palenque. Kadzielnice w stylu Teotihuacan (znajdujące się obecnie w kolekcji Narodowego Muzeum Archeologii i Etnologii w mieście Gwatemala) były też wyrabiane przez Majów zamieszkujących Wyżyny Gwatemali, zwłaszcza Kaminaljuyu i Amatitlán.

Niestety w wielu przypadkach nie zachowały się całe kadzielnice. Na przykład kadzielnice z Palenque są w rzeczywistości jedynie podstawami, gdyż osobne, niewielkie naczynia na kopal, umieszczane w ich górnej części, w większości uległy zniszczeniu. Niekiedy archeologom udało się znaleźć jedynie przykrywki kadzielnic, choć i one zasługują na uwagę.

Kliknij na zdjęcie aby powiększyć / click on a photo to enlarge

KADZIELINICE  Z  TEOTIHUACAN

Museo de la Cultura Teotihuacana (Teotihuacán, Meksyk)

   

  

Museo Nacional de Antropología (miasto Meksyk)

   

   

  

  

Museo de las piezas prehispánicas “Rufino Tamayo” (miasto Oaxaca, Meksyk)

     

  

Museo de América (Madryt, Hiszpania)

 

Museo Amparo (Puebla, Meksyk)

Museo Regional de Puebla (Puebla, Meksyk)

   

KADZIELNICE  AZTEKÓW

Museo Nacional de Antropología (miasto Meksyk)

Kadzielnice zostały znalezione na terenie Tenochtitlan i Tlatelolco. Cztery ostatnie odkrył meksykański archeolog Jesus Galindo Ortega w miejscowości San Pedro Tlahuac w 1995 roku.

  

       

    

    

              

    

Museo del Sitio del Templo Mayor (miasto Meksyk)

Wszystkie kadzielnice znaleziono na terenie świątyni Templo Mayor, wzniesionej w samym sercu Tenochtitlan (a obecnie miasta Meksyk)

   

    

       

  

 

Museo Anahuacalli (miasto Meksyk)

  

Museo Regional de Puebla (Puebla, Meksyk)

 

KADZIELNICE  MAJÓW

Museo Nacional de Arqueología y Etnología (miasto Gwatemala)

Kadzielnice zostały odnalezione w różnych ośrodkach na Wyżynach Gwatemali i na Wybrzeżu Południowym. Pochodzą, między innymi, z Nebaj, Chimaltenango, Kaminaljuyu, La Joyanca i San Andres Sajcabaja

     

   

   

            

Museo Popol Vuh (miasto Gwatemala)

Większość kadzielnic znaleziono w wodach jeziora Amatitlan. Niektóre pochodzą też z Płaskowyżu Gwatemali i z Wybrzeża Południowego.

                  

Museo Nacional de Antropología (miasto Meksyk)

Kadzielnice zostały znalezione w różnych miastach Majów na terenie Meksyku

   

                  

Museo de Sitio de Palenque "Alberto Ruz Lhuillier (Palenque, Meksyk)

Wszystkie kadzielnice odkryto na terenie Palenque

                            

Museo Regional de Arqueología w Copán Ruinas (Honduras)

Siedem pierwszych fotografii przedstawia słynne przykrywki kadzielnic z wizerunkami władców, odnalezione w Copán,  w piramidzie Chorcha, w grobowcu króla K’ahk’ Uti’ Witz’ K’awiil.

       

El Museo Maya de Cancún (Cancún, Meksyk)

Kadzielnice znaleziono na terenie stanowisk archeologicznych Majów w stanie Quintana Roo (Meksyk)

                    

El Gran Museo del Mundo Maya de Mérida (Mérida, Meksyk)

Kadzielnice pochodzą z różnych stanowisk archeologicznych Majów na Półwyspie Jukatan

        

       

Centro de Visitantes, Tazumal (Salwador)

     

        

Wystawa czasowa “El tiempo y la sociedad maya” w Museo Nacional de Antropología 

(miasto Meksyk) (luty 2013)

      

Museo Regional de Antropología “Carlos Pellicer Cámara” (Villahermosa, Meksyk)

  

Museo Arqueológico Santa Barbara (Flores, Gwatemala)

  

Museo Juan Pedro Laporte (Dolores, Gwatemala)

Kadzielnice zostały znalezione na terenie stanowisk archeologicznych: Sacul, Ucanal, Ixtonton, Limones, Balam Na, Los Reyes - Xan i El Tucan - Xan

             

Museo Regional de Chiapas (Tuxtla Gutierrez, Meksyk)

   

     

  

Museo Amparo (Puebla, Meksyk)

    

Museo de Cerámica (Tikal, Gwatemala)

  

Didrichsen Art Museum w Helsinkach (Finlandia)

 

Centro de Visitantes, Zaculeu (Gwatemala)

  

Centro de Visitantes, Caracol (Belize)

   

 Museo de la Escultura w Copan (Honduras)

Centro de Visitantes, Joya de Ceren (Salwador)

 

Centro de Visitantes, San Andres (Salwador)

 

Museo de América (Madryt, Hiszpania)



Archeologické Múzeum Bratislava (Bratysława, Slowacja)

Inne kadzielnice z Salwadoru

Pięć poniższych fotografii zostało zamieszczonych dzięki uprzejmości prof. Karen Olsen Bruhns z Narodowej Fundacji Archeologii w Salwadorze (FUNDAR). Autorem zdjęć jest Paul E. Amaroli

    

KADZIELNICE MISTEKÓW

Museo de las piezas prehispánicas “Rufino Tamayo” (miasto Oaxaca, Meksyk)

      

Museo de las Culturas de Oaxaca “Santo Domingo” (miasto Oaxaca, Meksyk)

      

Museo Anahuacalli (miasto Meksyk)

     

Museo Regional de Puebla (Puebla, Meksyk)

  

Museo Nacional de Antropología (miasto Meksyk)

  

KADZIELNICE  ZAPOTEKÓW

Museo de las Culturas de Oaxaca “Santo Domingo” (miasto Oaxaca, Meksyk)

       

Museo Nacional de Antropología (miasto Meksyk)

   

Museo del Sitio de Monte Albán (stan Oaxaca, Meksyk)

   

Museo de las piezas prehispánicas “Rufino Tamayo” (miasto Oaxaca, Meksyk)

KADZIELNICE Z REJONU VERACRUZ

Museo de Antropología de Xalapa (Xalapa, stan Veracruz, Meksyk)

         

Museo Nacional de Antropología (miasto Meksyk)

  

Museo Dolores Olmedo (Miasto Meksyk)

  

Museo de las piezas prehispánicas “Rufino Tamayo” (miasto Oaxaca, Meksyk)

 

KADZIELNICE Z XOCHICALCO 

Museo del sitio de Xochicalco (Meksyk)

    

        

Museo Nacional de Antropología, miasto Meksyk)

 

KADZIELNICE Z REJONU SIERRA GORDA

Kadzielnice pochodzące z ziem Sierra Gorda (Meksyk) znajdujące się w kolekcji Museo Nacional de Antropología (miasto Meksyk) 

     

KADZIELNICE TOLTEKÓW

Kadzielnice Tolteków (Tula, stan Hidalgo, Meksyk) znajdujące się w kolekcji Museo Nacional de Antropología (miasto Meksyk)

   

KADZIELNICE Z REJONU GUERRERO

Kadzielnice znalezione na terenie stanu Guerrero (Meksyk) znajdujące się kolekcji Museo Nacional de Antropología (miasto Meksyk)

  

KADZIELNICE Z ZIEM ZACHODNIEGO MEKSYKU

Kadzielnice Tarasków znajdujące się w kolekcji Museo Nacional de Antropología (miasto Meksyk)

  

Kadzielnice znalezione na terenie stanu Colima (Meksyk). Pierwsza znajduje się w Museo de América (Madryt, Hiszpania), a druga w Museo de las piezas prehispánicas “Rufino Tamayo” (miasto Oaxaca, Meksyk)

  

Dwie kadzielnice znalezione na ziemiach zachodniego Meksyku. Pierwsza znajduje się w kolekcji Museo Anahuacalli (miasto Meksyk), a druga w Museo Nacional de Antropología (miasto Meksyk)

  

KADZIELNICE ZOQUE

Museo Regional de Chiapas (Tuxtla Gutierrez, Meksyk)

             

Museo Regional de los Altos de Chiapas (San Cristóbal de Las Casas, Meksyk)

    

Museo Regional de Antropología “Carlos Pellicer Cámara” (Villahermosa, Meksyk)

  

KADZIELNICE Z CHOLULI

Museo del sitio de Cholula (Meksyk)

    

Museo Regional de Cholula (Cholula, Meksyk)

     

Museo Nacional de Antropología (miasto Meksyk)

 

KADZIELNICE Z INNYCH REJONÓW MEZOAMERYKI

Poniższe fotografie przedstawiają kadzielnice pochodzące z Cuicuilco, Tlaxcala i Xico 

(Museo Nacional de Antropología, miasto Meksyk)

  

Kadzielnica z Cacaxtli (Museo del sitio de Cacaxtla, Meksyk)

Kadzielnice z Doliny Meksyku (Museo Amparo, Puebla, Meksyk)