W 2016 roku, w jaskini w gminie San
Francisco de Borja (stan Chihuahua, Meksyk) odkryto przypuszczalny kontekst
grzebalny z licznymi przedmiotami, wśród których znajdowała się zmumifikowana w sposób naturalny papuga ara.
W ramach meksykańskiego projektu badawczego, podjętego przez Narodowy Instytut
Antropologii i Historii (INAH), przeprowadzono w laboratorium Pennsylvania
State University (USA) datowanie radiowęglowe, które wykazało, że szczątki
papugi mogą pochodzić sprzed około 2000 lat, co oznacza, że można je uznać na
najstarsze spośród wszystkich znalezionych do tej pory w kontekstach
archeologicznych nie tylko w północnym Meksyku, ale i na południowo-zachodnich
ziemiach Stanów Zjednoczonych. Z projektem, którym kieruje Emiliano Gallaga
Murrieta z INAH, współpracują obecnie amerykańscy archeolodzy, Patricia A.
Gilman (z University of Oklahoma) i Steve Plog (z University of Virginia). Celem
badań jest określenie, ile papug znalezionych w kontekstach kulturowych na
południowo-zachodnich ziemiach Stanów Zjednoczonych pochodzi z Paquimé, a ile zostało sprowadzonych z
Mezoameryki. Specjaliści amerykańscy, poza datowaniem radiowęglowym
przeprowadzają też analizy strontu i DNA w próbkach pobranych ze szczątków
ptaków znalezionych na terenie stanowisk archeologicznych w USA, do których
dołączyli obecnie papugę z jaskini w San Francisco de Borja.
 |
| Zmumifikowana papuga ara z jaskini w San Francisco de Borja (fot. Victor Ortega, EAHNM, INAH) |
