Krokodyl
odgrywał ważną rolę w systemie wierzeń dawnych mieszkańców Mezoameryki. Ludy
Nahua nazywały go acuetzpalin i wiązały z żyznością, deszczem i ogólnie z wodą. Jego zrogowaciała
skóra przypominała wyglądem powierzchnię ziemi, a rozwarta paszcza symbolizowała
wejście do jaskini prowadzącej do świata podziemnego. Jak podaje archeolog Erika
Robles Cortés z Projektu Templo Mayor, gady te miały tak duże znaczenie dla
Mexików, że składano je nawet w depozytach ofiarnych
w Wielkiej Świątyni w Tenochtitlan, a kapłani dbali o to, aby
rozłożyć je w odpowiedniej pozycji, często razem z dzikimi kotami, wężami i
karapaksami żółwi, podkreślając tym samym widoczne odniesienie do ziemskiego
poziomu wszechświata. Po przeanalizowaniu depozytów ofiarnych, które odkryto pod
koniec lat 70. i na początku lat 80. XX wieku, w jedenastu z nich i w jednym
grobowcu zdołano doliczyć się 20 krokodyli i ośmiu zębów tego gada. Jeden z
depozytów pochodził z czasów, gdy władzę w Tenochtitlan
sprawował Motecuhzoma Ilhuicamina (lata 1440-1469), a pozostałe z okresu rządów
Axayacatla (lata 1469-1481).
 |
| Wypchany krokodyl w Muzeum Templo Mayor (fot. Meliton Tapia, INAH) |
