sobota, 21 kwietnia 2012

Błękit majański

Oryginalny artykuł: Maya Blue (English)

Po setkach lat w subtropikalnym klimacie takich miejsc jak Chichén Itzá czy Cacaxtla na wielu kamiennych stelach, malowidłach i naczyniach nadal odnajdujemy żywe kolory, w tym przepiękny odcień niebieskiego.

Błękit majański to nazwa hybrydowego pigmentu złożonego ze składników organicznych i nieorganicznych, używanego przez Majów do dekorowania naczyń, kodeksów i rzeźb. Był głównie używany w rytuałach, ofiarach, na ceramice i malowidłach ściennych, a sam pałygorskit był stosowany do celów medycznych, jako składnik ceramiki (oraz do produkcji błękitu majańskiego). Nie wiadomo, kiedy został on wynaleziony, ale na pewno był szeroko używany w okresie klasycznym począwszy od 500 r. n.e.  Być może pojawił się, gdy Majowie zaczęli malować wewnętrzne mury świątyń w późnym okresie preklasycznym ok. 300 r. p.n.e.-300 r. n.e. choć nie znaleziono go na malowidłach w Acanceh, Tikal, Uaxactun, Nakbe i innych preklasycznych stanowiskach. Jednakże ostatnie badania malowideł w Calakmul (Vázquez de Ágredos Pascual 2011) zdecydowanie identyfikują użycie niebieskiego datowane na ok. 150 r. n.e., co było by jak na razie najwcześniejszym przykładem użycia błękitu majańskiego.

Ten niezwykły odcień powstaje dzięki połączeniu indygo (składnika roślinnego) i pałygorskitu (nazywanego "sak lu'um", czyli "biała ziemia" w majańskim jukateckim). Były one ogrzewane w temperaturze 150-200 stopni Celcjusza, aby cząsteczki indygo wniknęły w białą glinę pałygorskitu. Proces ten sprawia, że kolor jest trwały, nawet wystawiony na działanie ostrego klimatu, roztworów zasadowych, kwasu azotowego czy rozpuszczalników organicznych. Ogrzewanie składników prawdopodobnie odbywało się w piecu specjalnie wybudowanym do tego celu (piece są wspominane we wczesnych źródłach hiszpańskich na temat Majów). Ostatnio zaproponowano także, że błękit majański mógł powstawać również jako produkt uboczny spalania kadzidła kopalowego w czasie ceremonii i rytuałów.

Trwają badania nad pochodzeniem pałygorskitu i udało się zidentyfikować kilka kopalni na Jukatanie i w innych miejscach. Kopalnie pałygorskitu znaleziono m.in. na półwyspie Jukatan w Ticul, Yo'Sah Kab, Sacalum i Chapab. Udało się także ustalić, że zbadane próbki pigmentu z Chichen Itza pochodziły z Sacalum, a próbki z Palenque - z Sacalum, Yo'Sah Kab i innego, nieznanego źródła. Niewątpliwie Sacalum i Yo'Sah Kab były ważnymi ośrodkami z powodu znacznej wielkości złóź i wygodnego położenia geograficznego.

Mapa odcieni niebieskiego, w tym błękit majański (po angielsku z obrazkami)

Malowidła ścienne z Bonampak
Bonampak murals

Figurka z Jaina ze śladami błękitu majańskiego. Muzeum Ameryki w Madrycie
Jaina figurine with traces of Maya blue. Museum of America, Madrid 

Figurka z Jaina ze śladami błękitu majańskiego. Narodowe Muzeum Antropologii w mieście Meksyk.

Jaina figurine with traces of Maya blue. National Museum of Anthropology, Mexico City


Głowa ze śladami błękitu. Muzeum Archeologiczne Comitan, Meksyk
Głowa ze śladami błękitu. Muzeum Archeologiczne Comitan, Meksyk
A ceramic head with traces of Maya blue. Comitan Archeological Museum, Mexico

niedziela, 15 kwietnia 2012

Sakbe - majańska autostrada

Oryginalny artykułAncient road at Maya village buried by volcanic ash 1,400 years ago (English)

W Salwadorze archeolodzy odkryli drogę prowadzącą do wioski Joya de Ceren, doskonale zachowaną pod grubą warstwą pyłu pochodzącego z wybuchu pobliskiego wulkanu. Sakbeob (czyli "białe drogi", l. poj. sakbe) były to starożytne drogi wznoszące się ponad poziom terenu, zazwyczaj obramowane kamieniami i brukowane białym wapieniem, łączące ze sobą świątynie, place i miasta. W okresie prekolumbijskim miały na Jukatanie ważne znaczenie praktyczne, polityczne i religijne. Niektóre miały długość do 65 km.

Sakbe w Joya de Ceren ma 1,8 m szerokości i została wybudowana około 600 r. n.e z utwardzonego białego pyłu wulkanicznego z wcześniejszych erupcji. Jest to pierwsza odkryta droga, która nie była wykończona kamieniem (który zazwyczaj dobrze się zachowuje), ale po obu stronach miała kanały z wodą. Dzięki doskonałemu zachowaniu pod pyłem wulkanicznym, znaleziono nawet ślady dłoni mieszkańców naprawiających brzegi drogi.

Sakbe prawdopodobnie prowadzi do dwóch budowli ceremonialnych oddalonych o 30 m. Archeolodzy uważają, że jedna należała do szamanki, natomiast w drugiej przygotowywano duże ilości jedzenia i picia, serwowanego następnie na miejskim placu w czasie ceremonii z okazji zbiorów. Archeolodzy uważają także, że ceremonia trwała w momencie wybuchu wulkanu, ponieważ nie znaleziono żadnych śladów powrotu do domów, a drzwi domów były pozamykane. Prawdopodobnie mieszkańcy opuścili plac i pobiegli na południe, ponieważ niebezpieczeństwo nadeszło z północy.

Przypuszcza się, że wybuch nastąpił w roku 630 n.e. mniej więcej o 7 pewnego sierpniowego wieczoru, ponieważ w pyle zachowały się dojrzałe kolby kukurydzy, narzędzia rolnicze były pochowane, posiłek został podany, ale naczynia nie pozmywane, posłania nie rozścielone, a kukurydza stała w naczyniach z wodą, aby namokła na następny dzień.

Jeśli mieszkańcy skorzystali z sakbe jako drogi ucieczki, archeolodzy spodziewają się znaleźć ich ślady, a być może nawet ciała na południe od wioski. W samej wiosce nie znaleziono żadnych szczątków ludzkich.

Czytaj także o rolnictwie w Joya de Ceren (po polsku)
Fotogaleria Joya de Ceren (po polsku)

Sakbe w miejscowości Labna na Jukatanie
Sakbe w miejscowości Labna na Jukatanie
Sakbe in Labna, Yucatan

piątek, 13 kwietnia 2012

Bogowie w ikonografii El Mirador w Gwatemali

Oryginalny post: James Doyle, Stephen Houston A Watery Tableau at El Mirador, Guatemala (English)

Klasyczne majańskie teksty i ikonografia zawierają wiele przedstawień ludzi wcielających się w rolę bogów (Houston, Stuart, and Taube 2006: 270-275). Noszą oni bogato zdobione maski i kostiumy, wykonują rytualne tańce i odtwarzają sceny z mitologii. Źródeł tych tradycji należy szukać w czasach preklasycznych, na przykład stela 11 z Kaminaljuyu przedstawia "rentgen" twarzy króla pod maską boga-ptaka.

W El Mirador niedawno odkryto serię stiukowych fryzów przedstawiających kolejne dwa przykłady późno-preklasycznych "boskich wcieleń". Znajdują się one przy głównej drodze wiodącej ze wschodu na zachód w centrum Akropolu Centralnego. Wydaje sie, ze stanowiły one fronton dużego placu u podstaw piramidy Tecolote, być może zdobiąc cześć starożytnego systemu kolekcyjnego wody.

Początkowo uważano, że postacie na niższym fryzie przedstawiają Bohaterskich Bliźniaków, Hunahpu i Xbalanque z Popol Vuh (kolonialnej historii stworzenia Majów K'iche), ale w istocie prawdopodobnie są to postaci lordów odgrywających bogów i nie mają związku z Bliźniakami.

Houston, Stephen, and David Stuart, and Karl Taube. 2006. 
The Memory of Bones: Body, Being, and Experience among the Classic Maya. Austin: University of Texas Press.

El Mirador Budowla 34
El Mirador Budowla 34
--------------------
Zobacz także: Miasta Majów El Mirador, Gwatemala
--------------------

środa, 4 kwietnia 2012

Muzea online

Google Art Project wystartował w lutym zeszłego roku z 9 krajami-partnerami i 17 tysiącami zdigitalizowanych dzieł sztuki z całego świata. Obecnie ma już 151 partnerów w 40 krajach i ponad 30 tysięcy eksponatów. Wśród krajów, które przystąpiły do projektu są Peru, Meksyk, Brazylia, Columbia i Argentyna. Celem projektu jest popularyzacja sztuki i udostępnienie jej szerokiemu odbiorcy.

Muzeum Sztuki w Limie:
http://www.googleartproject.com/collection/mali-museo-de-arte-de-lima/

Muzeum Złota w Bogocie:
http://www.googleartproject.com/collection/museo-del-oro-bogota/

Narodowe Muzeum Antropologii w mieście Meksyk:
http://www.googleartproject.com/collection/museo-nacional-de-antropologia-mexico/
Po wybraniu "Level 0" można zwiedzić parter.

Muzeum Sztuki w Denver (m.in.  kolekcja "Starożytne Ameryki"):
http://www.googleartproject.com/collection/denver-art-museum/
Użyj strzałki w prawo, żeby obejrzeć całą kolekcję

Fryz z Campeche, Narodowe Muzeum Antropologii w mieście Meksyk 

niedziela, 1 kwietnia 2012

Alternatywna historia podboju :-)

Majowie podbijają Europę w 1450. Palą wszystkie książki, a z tubylców robią niewolników. Większość europejskiej wiedzy ginie, a Majowie zabierają do domu liczne europejskie rośliny uprawne i wykorzystują je do podniesienia poziomu życia w swoim świecie. 

Pięćset lat później majańscy naukowcy odkrywają, że Europejczycy używali alfabetu na budowlach, jakie po nich pozostały i że ten sam alfabet jest zapisany w kilku ocalałych książkach! Odkrywają też, że starożytne cywilizacje Europy znały pojęcie zera i że kapłani posługiwali się językiem elit, zwanym łaciną, którego zwykli ludzie nie rozumieli. Potem odkrywają, że Europejczycy mieli cały szereg większych i mniejszych bogów, w tym wielu bogów noszących tytuł "świętego", którego to słowa nikt nie potrafi przetłumaczyć.

Dwoje bohaterskich bliźniaków założyło państwo rzymskie, a potem jeden zabił drugiego w jakiejś ceremonii ofiarnej. Rzymscy bohaterscy bliźniacy byli związani z mitycznym (a może prawdziwym) państwem rzymskim lub Rzymem, czyli "cesarskim miastem" i obecnie, czyli około 13.0.0.0.0. nikt nie wie, gdzie to państwo leżało. Niektórzy sądzą, że mogło to być w rejonie zwanym Italią, chociaż w proponowanej lokalizacji nie ma śladów ożywionego handlu, więc nie ma to sensu.

Majańcy naukowcy robią listę wszystkich pokrewnych łacinie dialektów Kastylii, Katalonii, Portugalii, Włoch, Francji, Rumunii itd. I nikt nie ma pojęcia, czy mityczny Rzym ma coś wspólnego z niemal równie mitycznym Świętym Cesarstwem Rzymskim, w którym prawdopodobnie używano nie-łacińskiego języka, z wyjątkiem sytuacji, gdy używano dialektu z Kastylii.

A do tego ci dziwni Europejczycy zmieniali kalendarz przynajmniej 3 razy! Żeby się zgadzał z kalendarzem słonecznym, ale i tak im nigdy nie wychodziło. I aż do samego podboju kapłani-astronomowie używali kalendarza zwanego "juliańskim" zamiast któregoś z obowiązujących.

Autor: Steven Zoraster, tłum. AHamann
Lista dyskusyjna: aztlan@lists.famsi.org
Data: 9 stycznia 2012 09:43:25 -0600
Oryginalny temat: [Aztlan] Ancient states and continuity

Mapa Europy przed podbojem przez Majów z nazwami wybranych krajów/krain zapisanych majańskimi glifami