Zakonnik Juan de Torquemada
podawał, że na początku XVII wieku około 3000 rdzennych mieszkańców Meksyku
rozpoczęło budowę ogromnej grobli o długości czterech kilometrów, która miała
regulować przepływ wody z jezior Xaltocan i Zumpango do jeziora Texcoco i tym
samym zapobiegać powodziom nawiedzającym stolicę wicekrólestwa Nowej
Hiszpanii. Konstrukcja ta, znana wcześniej jako Calzada de San Cristóbal, a
obecnie Albarradón de Ecatepec, stała się miejscem ważnych odkryć
archeologicznych dokonanych przez Narodowy Instytutu Antropologii i Historii
(INAH), w tym bramy tunelu o długości 8,40 metra, ozdobionej 11 motywami
prekolumbijskimi: petroglifami i reliefami.
![]() |
| Pozostałości dawnej grobli znanej jako Albarradon de Ecatepec (fot. Edith Camacho, INAH) |
