Kolejne artefakty z "zaginionego miasta" (Honduras)

Oryginalny artykuł: New discoveries at the mysterious city of jaguar

Podczas minionego miesiąca prac wykopaliskowych, prowadzonych na terenie Miasta Jaguara w Hondurasie, natrafiono na kolejne kamienne rzeźby złożone w depozycie ofiarnym u podstawy dużego ziemnego kopca. Kierujący projektem archeolog Chris Fisher (z Colorado State University w Fort Collins) przekazał, że wszystkie te przedmioty zostały umieszczone bardzo starannie na specjalnie przygotowanej posadzce z czerwonej gliny.

Chris Fisher i jego zespół podczas prac wykopaliskowych w Mieście Jaguara
(fot. Dave Yoder, National Geographic)

Rozłożono je dokoła tajemniczej rzeźby przedstawiającej sępa z częściowo rozpostartymi skrzydłami. Spośród kamiennych naczyń, ozdobionych wizerunkami sępów i węży, wyróżniają się też inne, z wyrzeźbionymi dziwnymi postaciami, które choć podobne do ludzi, mają oczodoły, rozwarte usta i wyschnięte ciała. Chris Fisher sądzi, że mogą nawiązywać do śmierci i zawiniętych szczątków przodka, przygotowywanych do pochówku.

Rzeźba przedstawiająca sępa z częściowo rozpostartymi skrzydłami
(fot. Dave Yoder, National Geographic)

Kamienne naczynie ozdobione wizerunkiem szkieletowej postaci z oczodołami
(fot. Dave Yoder, National Geographic)

Malowidła naskalne w Jaskini San Borjitas

Oryginalny artykuł: Pinturas rupestres de la Cueva de San Borjitas de las mas antiguas del estilo gran mural

Na wysokości 250 metrów, w pobliżu potoku San Baltasar znajduje się wejście do Jaskini San Borjitas, we wnętrzu której zachowały się jedne z najpiękniejszych malowideł naskalnych, należących do tak zwanej tradycji Gran Mural. Okoliczne rejony były zamieszkiwane juz 7500 lat temu. San Borjitas jest jednym z trzech udostępnionych zwiedzającym stanowisk archeologicznych w paśmie górskim Guadalupe, rozciągającym się na zachód od miejscowości Mulegé, kilka kilometrów od Zatoki Kalifornijskiej. Rozległa i zacieniona jaskinia stanowiła idealne miejsce dla malowideł naskalnych.

Jaskinia San Borjitas (po prawej) (fot. Mauricio Marat / INAH)

María de la Luz Gutiérrez, archeolog z Narodowego Instytutu Antropologii i Historii (INAH) w Meksyku od trzydziestu lat bada malowidła naskalne w południowej części stanu Baja California (Meksyk). Swoją pracę rozpoczęła w paśmie górskim San Francisco, a potem kontynuowała ją w górzystym rejonie Guadalupe. Jest przekonana, że tradycja Gran Mural pojawiła się po raz pierwszy właśnie w Jaskini San Borjitas i dopiero później rozprzestrzeniła się na cały obszar kulturowy. Do tej pory zdołała zarejestrować w tej grocie 120 motywów o różnych rozmiarach.

Malowidła w Jaskini San Borjitas (fot. Mauricio Marat / INAH)

Kompleksowe badania artefaktów z Palenque

Oryginalny artykuł: La UNAM analizara restos arqueologicos en Palenque mediante espectroscopia Raman

Grupa uczonych z najróżniejszych instytucji meksykańskich takich, jak: Narodowy Instytut Antropologii i Historii (INAH), Uniwersyteckie Laboratorium Charakterystyki Spektroskopowej (LUCE) oraz Centrum Nauk Stosowanych i Rozwoju Technologii (CCADET) z UNAM (Universidad Nacional Autónoma de México) podjęła badania niektórych artefaktów, odkrytych podczas prac wykopaliskowych prowadzonych w ramach Projektu Archeologicznego Palenque, Chiapas. Dzięki zastosowaniu najnowszych technologii, zostaną poddane analizie kamienie o zielonej barwie, w większości jadeit, znalezione w różnych kontekstach, zarówno w grobowcach, jak i w depozytach ofiarnych złożonych podczas poświęcania budowli. Badania obejmą artefakty pochodzące ze strefy rezydencjalnej Palenque, ze Świątyni XIII („Czerwonej Królowej”), Świątyni XX, Świątyni Krzyża i Świątyni Czaszki. 

Artefakty znalezione w Świątyni Krzyża w Palenque
(Muzeum "Alberto Ruz Lhuillier" w Palenque)

Nowe odkrycia w dystrykcie Ayo (departament Arequipa, Peru)

Oryginalny artykuł: Identifican noventa sitios arqueologicos en Arequipa

W listopadzie i grudniu 2015 roku, podczas inspekcji archeologicznej na terenie dystryktu Ayo (departament Arequipa, prowincja Castilla, Peru), zidentyfikowano 90 miejsc z zachowanymi świadectwami prekolumbijskimi. Celem prac, którymi kierował archeolog Apu Mendoza, było zweryfikowanie potencjału kulturowego i turystycznego okolic Ayo, wyróżniających się pięknym krajobrazem, zwłaszcza w rejonie Jeziora Mamacocha i Doliny Wulkanów.

Pozostałości budowli prekolumbijskich w dystrykcie Ayo (źródło fotografii: Andina)

Łowcy delfinów z Wysp Perłowych

Oryginalny artykuł: Were Panamanian islanders dolphin hunters?

Około 6000 lat temu część dawnych mieszkańców obecnej Panamy porzuciła stały ląd, wyruszyła prymitywnymi łodziami na burzliwe morze, pokonując odległość 50-70 kilometrów i osiedliła się na Isla Pedro González, jednej z wysp w archipelagu Wysp Perłowych w Zatoce Panamskiej. Archeolog Richard Cooke (ze Smithsonian Tropical Research Institute w Panamie) i jego współpracownicy (z Cotsen Institute of Archaeology w Los Angeles i Universidad del Norte w Kolumbii) uważają, że ważną część diety tych ludzi mogły stanowić delfiny. Sprawa jest dość intrygująca, gdyż trudno z całkowitą pewnością ustalić, czy mieszkańcy wyspy byli rzeczywiście łowcami delfinów, czy też jedynie żywili się zwierzętami wyrzuconymi przez morze na brzeg.

Mapa przedstawiająca położenie archipelagu Wysp Perłowych (źródło: Wikipedia)