Cyfrowy model Sali Kolumn w La Quemada

Oryginalny artykuł: Generan modelo reconstructivo del Salon de las Columnas y otros edificios de La Quemada, Zacatecas

La Quemada (stan Zacatecas, Meksyk) jest jednym z prekolumbijskich ośrodków, o których usłyszano już w XVI wieku. W XIX wieku Carl de Berghes przygotował szczegółowy opis miasta, a po nim kolejni badacze, M.E. Fégueux i Edmond Guillemin de Tarayre. W  XX wieku prowadzono prace wykopaliskowe w La Quemada. Obecnie, na podstawie danych archeologicznych, informacji pozostawionych przez uczestników ekspedycji oraz dzięki wykorzystaniu dronów i nowych technologii cyfrowych przygotowano model jednej z najbardziej charakterystycznych budowli w La Quemada, znanej jako Sala Kolumn. 

Pozostałości Sali Kolumn (fot. Mauricio Marat, INAH)

Cyfrowy model budowli znanej jako Sala Kolumn

(autor: Manuel Dueñas, INAH)

La Quemada (stan Zacatecas, Meksyk) została podpalona co najmniej dwa razy

Oryginalny artykuł: Evidencia de dos incendios indica el abandono paulatino de La Quemada hace mas de mil anos

La Quemada jest stanowiskiem archeologicznym położonym w odległości 52 km na południe od stolicy stanu Zacatecas (Meksyk). Prace prowadzone są tam od około stu lat i zdołano ustalić, że miasto było zamieszkiwane od 400 r., a jego największy rozkwit przypadł na lata 600-900. Chociaż wiadomo było, że w czasach prekolumbijskich ośrodek ten został spalony i stąd pochodzi jego współczesna nazwa („quemada” znaczy „spalona”), to brakowało danych, które pozwoliłyby stwierdzić, kiedy ostatecznie miasto zostało opuszczone. Obecnie specjaliści z INAH i z Instytutu Geofizyki UNAM przeprowadzili nowe badania, wykorzystując w tym celu archeomagnetyzm.

Stanowisko archeologiczne La Quemada (fot. Mauricio Marat, INAH)

Przemoc i kanibalizm w La Quemada (stan Zacatecas, Meksyk)

Oryginalny artykuł: Bones from La Quemada tell a tale of violence

Ben Nelson i Debra Martin, archeolodzy z Arizona State University, podczas prac wykopaliskowych na terenie stanowiska La Quemada (stan Zacatecas, Meksyk) znaleźli dowody odmiennego sposobu obchodzenia się ze szczątkami zmarłych. Dokładna analiza kości odsłoniła bowiem pełną przemocy historię Mezoameryki sprzed 1500 lat. Badacze zwrócili uwagę na kości ludzkie datowane na lata 500 – 900 n.e. Okazało się, że szczątki osób zmarłych śmiercią naturalną, czyli mieszkańców miasta, różniły się znacznie od szczątków osób zabitych podczas walki, czyli wrogów. Pierwsze traktowane były z szacunkiem, podczas gdy drugie zachowały nawet ślady świadczące o kanibalizmie. Wyniki badań zostały opublikowane w Proceedings of the National Academy of Sciences.

Panorama La Quemada (źródło fot.: La Jornada, UNAM, Meksyk)