Kultura
Nasca, która rozwijała się na ziemiach Peru w latach 200 p.n.e. – 600 n.e.,
słynie głównie z ogromnych geoglifów oraz pięknej i wielobarwnej ceramiki,
charakteryzującej się bogatą ikonografią. Jednak już od dawna archeolodzy byli
zaintrygowani dziwnymi, spiralnymi dołami, zachowanymi w dolinach południowego
Peru i nazywanymi w języku keczua puquios.
Najnowsze badania, które prowadzi dr Rosa Lasaponara z Institute of
Methodologies for Environmental Analysis we Włoszech wskazują, że puquios stanowiły część wyrafinowanego
systemu irygacyjnego, wykorzystującego podziemne formacje wodonośne. Pozwoliło
to mieszkańcom przeżyć w ekstremalnie trudnych warunkach pustynnych panujących
w tym regionie.
 |
| Jeden ze spiralnych dołów (puquios) kultury Nasca |
