Ponad 1400 lat temu, dawni
mieszkańcy prekolumbijskiego Peru potrafili odzyskiwać wodę spływającą z gór w
porze deszczowej i pomagającą im przetrwać porę suchą. Słowo amuna, które w języku keczua oznacza
„zachowywać, wstrzymywać”, określało jednocześnie system gromadzenia wody
dzięki infiltracji. Niektórzy archeolodzy uważają, że metoda ta została wprowadzona
przez kulturę Huari około 700 r. n.e., chociaż zdaniem innych uczonych była
stosowana przez różne andyjskie wspólnoty rolnicze na przestrzeni wieków.
 |
| Jeden z dawnych kanałów (fot. Forest Trends) |
Ten preinkaski system polegał na
tym, że w okresie od grudnia do marca spływająca z gór woda była kierowana
specjalnie przygotowanymi kanałami do miejsc, gdzie połamane i porowate skały
nasiąkały nią niczym gąbka. Filtrowana w ten sposób woda stopniowo i
nieprzerwanie zasilała znajdujące się na dole zbiorniki wodne i tym samym
zapewniała dostęp do wody w porze suchej.
 |
| Zbiornik wodny zasilany przez wodę deszczową spływającą z gór (fot. Forest Trends) |
