Badanie dawnego DNA ujawnia zróżnicowaną społeczność w Machu Picchu

Oryginalny artykuł: DNA analysis shows surprising diversity at the ancient Inca palace

Międzynarodowy zespół badaczy (z USA, Peru, Niemiec i Australii) odkrył niewiarygodną różnorodność genetyczną ukrytą w dawnych szczątkach ludzi, dla których Machu Picchu było domem. Machu Picchu było odwiedzane przez rodzinę władcy Inków i ich gości podczas pory suchej (od maja do października), będąc miejscem biesiad, tańca, śpiewu i polowań. Chociaż osoby wywodzące się z elity Inków zostały pochowane w Cuzco, to jednak pałac był utrzymywany przez cały rok przez kilkuset służących, którzy mieszkali w Machu Picchu na stałe, a po śmierci zostali pogrzebani na cmentarzach poza murami pałacu. W 1912 roku ekspedycja naukowa z Yale University (USA) udokumentowała w Machu Picchu pochówki 174 osób. Były to często płytkie groby lub ciała zmarłych ukryto pod dużymi głazami bądź naturalnymi nawisami skalnymi. W wielu z nich nie znaleziono żadnych darów grobowych, ale w niektórych odkryto artefakty z ceramiki. Stanowią one żywy obraz różnorodności kulturowej, ze stylami z przybrzeżnych i północnych regionów Peru, a także z wyżyn Boliwii w pobliżu jeziora Titicaca.

Machu Picchu (żródło fot. Andina)

Machu Picchu nie było oryginalną nazwą miasta Inków

Oryginalny artykuł: Study reconsiders name of Peru's Machu Picchu

Machu Picchu jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych stanowisk archeologicznych na świecie. Jednak kiedy Hiram Bingham po raz pierwszy odwiedził ruiny w 1911 roku i potem zwrócił na nie uwagę świata, były one mało znane, nawet wśród tych, którzy mieszkali w regionie Cuzco. Niewiele osób wiedziało o mieście Inków zbudowanym na grzbiecie pomiędzy szczytami górskimi Huayna Picchu i Machu Picchu. Z zapisków Hirama Binghama wynika, że to on postanowił nazwać ruiny Machu Picchu na podstawie informacji, jakich dostarczył mu jego przewodnik, Melchor Arteaga. Obecnie, ponad 110 lat po pierwszej wizycie Binghama peruwiański historyk Donato Amado Gonzales (z Ministerstwa Kultury Peru, Cuzco) i amerykański archeolog Brian S. Bauer (z University of Illinois, Chicago) zebrali dowody, wskazujące na to, że dawne miasto nie nazywało się „Machu Picchu”, ale „Picchu” lub, co bardziej prawdopodobne, „Huayna Picchu”. 

Fotografia wykonana przez Hirama Binghama na terenie ruin dawnego miasta Inków

Machu Picchu wzniesiono co najmniej 20 lat wcześniej

Oryginalny artykuł: Machu Picchu se levanto decadas antes de lo pensado

Zgodnie z nowymi badaniami kierowanymi przez archeologa Richarda Burgera z Yale University (USA), Machu Picchu jest o co najmniej 20 lat starsze niż do tej pory sądzono. Uczeni przeanalizowali szczątki 26 osób pochowanych na terenie Machu Picchu i znalezionych podczas prac wykopaliskowych prowadzonych w 1912 roku pod nadzorem Hirama Binghama III, który rok wcześniej dotarł do Machu Picchu. Ciała zmarłych były zakopane pod skałami, skarpami i w niezbyt głębokich jaskiniach. Natrafiono też na wyprawę grobową, obejmującą naczynia ceramiczne oraz szpile wykonane z brązu i srebra.

Machu Picchu (źródło ilustracji: Andina)

Odkrycia polskich archeologów w Gwatemali i Peru

Artykuły w języku angielskim: Polish archaeologists are exploring a unique ceremonial complex in Machu Picchu i Polish archaeologists discovered several hundred artefacts in holy lake of the Maya

W sierpniu i we wrześniu 2018 roku archeolodzy z Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie i Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, podczas prac w Gwatemali odkryli w wodach jeziora Peten Itza ponad 500 najróżniejszych artefaktów, złożonych przez mieszkańców majańskiego miasta Nojpeten. Miejsce to służyło rytuałom prawdopodobnie od okresu protoklasycznego (lata 150 p.n.e. - 250 n.e.) do późnego okresu klasycznego (lata 600-800 n.e.).

Naczynia ceramiczne z depozytu ofiarnego złożonego w wodach jeziora Peten Itza (fot. Mateusz Popek)

Jak Inkowie chronili swe budowle przed skutkami trzęsień ziemi

Oryginalny artykuł: Machu Picchu, supremacia inca

Obserwując imponujące budowle w Machu Picchu można zauważyć szczeliny pomiędzy kamiennymi blokami tworzącymi mury bądź połamane krawędzie, co nie wydaje się typowe dla Inków, gdyż ich konstrukcje wyróżniały się perfekcją w dopasowywaniu do siebie poszczególnych, odpowiednio obrobionych kamieni. Peruwiańscy uczeni z Instytutu Geologii, Górnictwa i Metalurgii (Ingemmet) wykazali, że około 1450 roku trzęsienie ziemi o sile co najmniej 6,5 stopni w skali Richtera doprowadziło do zniekształceń konstrukcji w Machu Picchu, co zmotywowało Inków do wprowadzenia zmian i wznoszenia budowli odpornych na wstrząsy. Jest to jeden z pierwszych rezultatów prac prowadzonych w ramach Projektu Cusco-Pata, którym kieruje Carlos Benavente Escobar. Celem badań jest poznanie ruchów ziemi, które miały miejsce w przeszłości i ich wpływu na dawne kultury Inków i Wari. Dzięki temu będzie można również ustalić okresowość wstrząsów sejsmicznych dla regionu Cusco i określić najbardziej zagrożone strefy.

Szczeliny pomiędzy blokami kamiennymi, widoczne na budowlach w Machu Picchu
(fot. Projekt Cusco-Pata)

Dzięki informacjom historycznym wiadomo, że w Cusco wstrząsy o dużej sile były odczuwalne również w 1650 roku i w 1950 roku, ale nie zdołano do tej pory stwierdzić, który z uskoków wywołał ruchy ziemi. Badacze z Ingemmet skupili się na dwóch aktywnych uskokach, znajdujących się w pobliżu Cusco: Tambomachay i Pachatusan, które są w stanie wywołać duże wstrząsy. Benavente Escobar przekazał, że po raz pierwszy połączono badania z dziedziny paleosejsmologii, archeosejsmologii i geotektoniki.

Prace prowadzone na terenie Choquepuquio (fot. Projekt Cusco-Pata)

Nowe odkrycia w Machu Picchu

Oryginalny artykuł: Arqueologos muestran ultimos hallazgos incas en Machu Picchu

Archeolodzy, prowadzący od miesiąca prace na terenie cytadeli Machu Picchu, poinformowali o jednym z ostatnich odkryć. W przejściu, położonym za tak zwanymi „lustrami wodnymi” (przypuszczalnym obserwatorium astronomicznym), natrafiono na brukowaną posadzkę. W jednym z narożników znajdowały się fragmenty naczynia o przeznaczeniu rytualnym.

Fragmenty naczynia znalezionego w Machu Picchu (fot. Miguel Neyra)

Kolejne malowidła naskalne z rejonu Machu Picchu

Oryginalny artykuł: Encuentran nuevas pinturas rupestres en zona de proteccion de Machu Picchu

Przy Drodze Inków, prowadzącej do Machu Picchu natrafiono na kolejne pozostałości prekolumbijskie, w tym pochówki, miejsca kultu huacas i schroniska skalne z malowidłami.

Malowidło naskalne z rejonu Machu Picchu (źródło fot. Andina)

Archeolog Francisco Huarcaya przekazał, że odkryć dokonano w miejscu znajdującym się na wysokości 88-ego kilometra trasy kolejowej Cusco-Machu Picchu, na lewym brzegu rzeki Vilcanota, na wzgórzu Taparayoq Tunasmoqo. Sakralne znaczenie tej przestrzeni wyznaczają święte góry Apu Wakaywillka (La Verónica), Casamintuyoc, Misti oraz rzeki Salkantay i Wilkamayu (Vilcanota).

Jedno z malowideł naskalnych odkrytych przez Francisco Huarcaya (źródło fot. Andina)

Malowidła naskalne w rejonie Machu Picchu

Oryginalny artykuł: Pinturas preincas podrian cambiar la historia de Machu Picchu

Na terenie Pachamama, przy drodze prowadzącej do stanowiska archeologicznego Machu Picchu, natrafiono na malowidła naskalne z czasów preinkaskich, przedstawiające lamę, ludzką postać i trudną do zidentyfikowania figurę geometryczną.

Malowidła naskalne odkryte w rejonie Machu Picchu (fot. Rolly Reyna / El Comercio)

Archeolodzy natrafili na kolejny odcinek Drogi Inków prowadzący do Machu Picchu

Oryginalny artykuł:  Encuentran nuevo camino inca que conduce a Machu Picchu

Peruwiański dziennik "El Comercio" powiadomił dzisiaj o odkryciu kolejnego odcinka słynnej Drogi Inków, prowadzącego do rejonu Wayraqtambo, Tambo de los Vientos, położonego w tylnej części Machu Picchu. Odcinek ma około półtora kilometra długości i szerokość w granicach od 1,20 do 1,40 metra, w zależności od topografii terenu, przez który przebiega. Ekipa badaczy w Parku Machu Picchu nadal pracuje nad oczyszczaniem drogi z porastających ją gąszczy i drzew. Obecnie można jedynie dostrzec boczne mury o wysokości dochodzącej do trzech metrów.

Mury wzdłuż nowo odkrytego odcinka Drogi Inków (fot. Ministerstwo Kultury, Peru)

Skarby ukryte pod Machu Picchu

Oryginalny artykuł: A French-Peruvian-Spanish Team Discovers a Chamber in Machu Picchu. Heritage Daily 23.01.2013.

Kilka miesięcy temu w odnalezionym w 1911 r. przez Hirama Binghama inkaskim mieście Machu Picchu dokonano kolejnego odkrycia. W 2010 francuski inżynier David Crespy zwiedzając miasto zauważył dziwny element architektoniczny na dole jednego z głównych budynków w samym centrum miasta. Nie miał wątpliwości, że patrzy na drzwi przed wiekami zamknięte przez Inków. W sierpniu 2011 David Crespy przeczytał jego artykuł w czasopiśmie Figaro i postanowił to zbadać. Wyniki wstępnych badań były jednoznaczne: jest to otwór wejściowy niegdyś zablokowany przez Inków, przy czym jest on dziwne podobny do grobowców, jakie Thierry Jamin i jego towarzysze znajdowali w dolinach Lacco i Chunchusmayo. 

Aby potwierdzić istnienie pomieszczeń pod budynkiem przeprowadzono badania geofizyczne przewodności elektromagnetycznej, które potwierdziły istnienie kilku pomieszczeń i schodów. Dalsze badania wskazują także na obecność innego materiału archeologicznego, w tym dużych ilości metalu oraz złota i srebra. 

Obecnie Thierry Jamin przygotowuje się do kolejnego kroku, czyli otwarcia komory zamkniętej przez Inków pięć stuleci temu. 

Machu Picchu - prekolumbijskie inkaskie miasto, położone na wysokości 2430 m n.p.m. , prawdopodobnie zbudowane około 1450 r. i opuszczone sto lat później (fot. Delia Hernandez Toledano)