140 dzieci i 200 lam złożonych w ofierze podczas rytuału

Oryginalny artykuł: Descubren antiguo sacrificio masivo de ninos que podria ser el mas grande del mundo

Podczas prac archeologicznych, finansowanych przez National Geographic Society i prowadzonych przez międzynarodową ekipę, którą kierują Gabriel Prieto (Universidad de Trujillo) i John Verano (Tulane University) odkryto świadectwa rytuału, podczas którego złożono w ofierze ponad 140 dzieci i 200 młodych lam. Miejsce, w którym około 550 lat temu odprawiono ten rytuał znane jest pod nazwą Huanchaquito-Las Llamas i leży na północnym wybrzeżu Peru, w dystrykcie Huanchaco, około kilometra na zachód od Chan Chan, dawnego ośrodka cywilizacji Chimu.

Szczątki dziecka i lamy odkryte w Huanchaquito-Las Llamas (fot. Gabriel Prieto)

Juz w 2011 roku natrafiono w Huanchaquito-Las Llamas na szczątki 42 dzieci i 70 lam. Gabriel Prieto odkopywał wówczas świątynię pochodzącą sprzed 3500 lat i niespodziewanie okoliczni mieszkańcy powiadomili go o szczątkach ludzkich zachowanych na pobliskich wydmach. Datowanie radiowęglowe znalezionych w pochówkach sznurów i resztek tkanin wskazywało na ich pochodzenie z lat 1400-1500. Podczas kolejnych lat prac wykopaliskowych liczba znalezionych ofiar wzrosła do 140.

Jeden z pochówków z zachowanymi kawałkami tkanin i sznurów (fot. Gabriel Prieto)

Na terenie Chak Pet odkryto kolejne artefakty z okresu preklasycznego

Oryginalny artykuł: Continuan los descubrimientos en la antigua aldea prehispanica de Chak Pet en el puerto de Altamira

Od 11 lat prowadzone są prace na terenie prekolumbijskiego ośrodka Chak Pet, sięgającego okresu preklasycznego i poprzedzającego kulturę Huasteków, która znacznie później osiedliła się na tych ziemiach. Chak Pet, leżące w rejonie Altamira, w północnej części meksykańskiego stanu Tamaulipas, rozciąga się na obszarze 1 km z północy na południe i 300 m ze wschodu na zachód. Jak poinformował Gustavo Ramírez Castilla, archeolog z Centrum INAH–Tamaulipas i koordynator projektu, w ostatnim okresie odkryto tam dziesiątki najróżniejszych artefaktów pochodzących z lat 500 p.n.e. – 200 n.e. Do najciekawszych znalezisk należy ponad 150 glinianych figurek, zachowanych w całości lub we fragmentach i ułożonych promieniście, co zdaniem archeologów wskazywałoby na  specjalną ofiarę złożoną osobie, która być może została tam pochowana. Figurki pochodzą  z lat 100 p.n.e. – 200 n.e., najpóźniejszej fazy zamieszkiwania Chak Pet. Obecnie przygotowywany jest ich rejestr, po czym badacze będą kontynuować wykopaliska, aby przekonać się, czy rzeczywiście w tym miejscu znajduje się grobowiec.

Gliniane figurki w momencie odkrycia (fot. INAH-Tamaulipas)

  
Figurki po oczyszczeniu (fot. INAH-Tamaulipas)

Odkrycie fragmentów Drogi Inków prowadzącej do Chinchaysuyo

Oryginalny artykuł: Camino Inca: descubren nuevo tramo que conducia al Chinchaysuyo

W sektorze Rosask´asa, w dystrykcie Pucyura (region Cusco) odkryto kilka fragmentów Drogi Inków, która niegdyś prowadziła z Hawkaypata (obecnie Plaza de Armas w Cusco) aż do ziem leżacych w rejonie dzisiejszego miasta Pasto w Kolumbii. Jeden z fragmentów ma około 70 metrów długości i natrafiono tam na cztery warstwy kamieni. Najgłębsza z nich pochodzi z czasów prekolumbijskich, a górna – z okresu kolonialnego. Dowodzi to, że jeszcze wówczas korzystano z Drogi Inków i utrzymywano ją w dobrym stanie.

Fragment Drogi Inków prowadzącej do Chinchaysuyo (fot. Mincul)

Prace wykopaliskowe związane z kulturą Trincheras

Oryginalny artykuł: Emprenden INAH y Universidad de Binghamton proyecto binacional de arqueologia en Valle de Altar, Sonora

Dolina Altar to obszar leżący wzdłuż granicy, która oddziela stan Sonora w Meksyku od stanu Arizona w Stanach Zjednoczonych. Pracujący wspólnie meksykańscy i amerykańscy badacze zarejestrowali tam ponad 90 miejsc z pozostałościami archeologicznymi, pochodzącymi z różnych okresów, od 2400 r. p.n.e. aż do początków XX wieku. Minionej jesieni rozpoczęto nowy projekt archeologiczny, którym kierują Elisa Villalpando z Centrum Narodowego Instytutu Antropologii i Historii w stanie Sonora i Randall McGuire z Uniwersytetu Binghamton. Systematyczne badania potrwają kilka lat i skupią się przede wszystkim na trzech ośrodkach datowanych na lata 700-1200 n.e., czyli tak zwany przejściowy okres kultury Trincheras, gdyż wcześniejsze prace dotyczyły początków i końcowych lat tej kultury, która rozwijała się na pustyni Sonora w dolinach rzek Magdalena, Altar i Concepción w Meksyku, charakteryzowała się wznoszeniem osad na tarasach, na zboczach wzgórz i wykazywała podobieństwa do kultury Hohokam z Arizony. 

Zdjęcie satelitarne pokazujące ośrodki na terenie Doliny Altar

(fot. Proyecto Tradición Trincheras 2017-2018)

Elisa Villalpando zaznaczyła, że jest to już ósmy meksykańsko-amerykański projekt archeologiczny na pustyni Sonora. W 1985 roku, w ramach rozpoznania terenu, starano się ponownie zlokalizować miejsca, które zostały wcześniej zarejestrowane w tym regionie przez innych archeologów. Celem badań od samego początku było zrozumienie procesów społecznych, zachodzących na pustyni Sonora i szczególnie związanych z kulturą Trincheras. Po 30 latach pracy można było ustalić chronologię, wyróżnić typy ceramiki, poznać elementy architektoniczne na poszczególnych stanowiskach archeologicznych oraz określić okres zamieszkiwania Cerro de Trincheras, głównego ośrodka tej kultury, leżącego w dolinie rzeki Magdalena.

Ceramika typu Chiykosky znaleziona w latach 2015-16 (fot. Proyecto Tradición Trincheras 2017-2018)

Na terenie Amazonii odkryto ślady 81 prekolumbijskich wiosek

Oryginalny artykuł: Hallan aldeas en zona de Amazonas que se creia inhabitada

Chociaż wycinanie drzew grozi zniszczeniem Amazonii, to jednak tym razem doprowadziło do odkryć archeologicznych, które zmuszają do ponownego naszkicowania dziejów tej największej na świecie dżungli. Dzięki zdjęciom satelitarnym, na których w zasadzie nie widać już zalesionych terenów, grupa badaczy z University of Exeter (Wielka Brytania) natrafiła na terenie brazylijskiego stanu Mato Grosso na ślady 81 wiosek, które - jak się przypuszcza - były zamieszkiwane w latach 1200-1450 przez około 500 000-1 000 000 osób. Archeolodzy zwracają uwagę, że najbardziej interesującym jest fakt, że osady znajdują się w dużej odległości od głównych rzek, co zmienia pogląd o powstawaniu prekolumbijskich wiosek jedynie wokół dużych źródeł wody.

Ślady jednej z nowo odkrytych wiosek (fot. University of Exeter)