Specjaliści INAH ujawniają niespotykane dotąd praktyki deformacji czaszki w regionie Huasteca

Oryginalny artykuł: Especialistas del INAH revelan práctica de deformación craneal inédita en la Huasteca 

Czaszka mężczyzny w wieku ponad 40 lat, który urodził się, żył i zmarł w Sierra Madre Oriental w Okresie Klasycznym Mezoameryki (lata 400–900), jest pierwszym dowodem na to, że w mieście, które obecnie jest Strefą Archeologiczną Balcón de Montezuma, na północ od Tamaulipas (region Huasteca), deformacja czaszki była również praktyką kulturową. Tak zdefiniował to miejsce antropolog fizyczny Jesús Ernesto Velasco González, opierając się na niedawnych badaniach laboratoryjnych tego i innego okazu, odnalezionego w różnych okresach historii badań na tym stanowisku. Wyniki pochodzą z projektu „Nowe Eksploracje w Strefie Archeologicznej Balcón de Montezuma, od Okresu Formatywnego do Klasycznego w Sierra Madre Oriental”, opracowanego przez Narodowy Instytut Antropologii i Historii (INAH) za pośrednictwem Centrum INAH Tamaulipas, 30 lat po pierwszych badaniach archeologicznych w latach 90. XX wieku. Wykorzystując współczesne perspektywy i metodologie, Jesús Ernesto Velasco González i Carlos Vanueth Pérez Silva dążą do wyjaśnienia pochodzenia osady poprzez identyfikację najwcześniejszych etapów jej zamieszkiwania. Oprócz nowych wykopalisk archeologicznych naukowcy przejrzeli katalog materiałów, aby porównać istniejące już informacje z nowymi odkryciami, w tym badaniami szczątków kostnych człowieka. W rezultacie nie tylko po raz pierwszy zidentyfikowano celową deformację czaszki w tego typu miejscu, ale także wariant w stosunku do modeli rozpoznanych w Mezoameryce, którego do tej pory nie odnotowano w tym obszarze.

Stanowisko archeologiczne Balcon de Montezuma (fot. INAH)

W Cima de San José archeolodzy z INAH znaleźli 48 pochówków

Oryginalny artykuł: Recuperan la mayor muestra osteológica de los antiguos pobladores del suroeste de Tamaulipas

Na terenie Cima de San José (gmina Tula, stan Tamaulipas, Meksyk) specjaliści z Narodowego Instytutu Antropologii i Historii (INAH), nadzorujący prace przy budowie szosy, która połączy gminy Mante, Ocampo i Tula, natrafili na pozostałości 48 pochówków pojedynczych i złożonych. Jest to, jak do tej pory, największa próbka osteologiczna dawnych mieszkańców południowo-zachodniej części tego regionu, powiązana z grupami kulturowymi Pueblito i Huasteca. Koordynator projektu, Esteban Ávalos Beltrán podaje, że liczba pochówków w Cima de San José przewyższa liczbę poprzednich, znalezionych w 2023 roku w północnej części stanu Tamaulipas ale jest możliwe, że pochodzą one z tego samego okresu. Dzięki znalezieniu w pobliżu 18 palenisk archeolodzy mogli zebrać materiał, który posłużył do przeprowadzenia datowania bezwzględnego z wykorzystaniem różnych technik. Pierwsze wyniki analiz malakologicznych, cech technologicznych ceramiki i kamienia oraz zaobserwowanych praktyk kulturowych wskazują na związek zaproponowany dla obszarów Río Verde, południowo-zachodniego Tamaulipas, Sierra de Tamaulipas i doliny Baja de Pánuco, co sugeruje, że miejsce to mogło być zamieszkiwane w latach 250-650. 

Prace wykopaliskowe na terenie Cima de San Jose (fot. Centrum INAH Tamaulipas)

W stanie Tamaulipas (Meksyk) natrafiono na prekolumbijski pochówek

Oryginalny artykuł: Recupera INAH entierro humano prehispanico completo en el area cultural del suroeste de Tamaulipas

Mieszkańcy San Lorenzo de las Bayas i Ocampo (stan Tamaulipas, Meksyk) powiadomili Narodowy Instytut Antropologii i Historii (INAH) o przypadkowym odkryciu prekolumbijskiego pochówku podczas prowadzenia prac budowlanych. Jak podają Jesús Velasco González i Vanueth Pérez Silva, szkielet należy do mężczyzny, który zmarł w wieku około 21-35 lat. Złożono go w pozycji siedzącej, zgiętej, zawiniętego w matę. Jedynym znalezionym przy nim artefaktem jest mały ceramiczny moździerz na trójnogu, pochodzący prawdopodobnie z lat 400-700. Jest możliwe, że oryginalnie znajdował się na zawiniątku grobowym.

Pochówek odkryty w rejonie San Lorenzo de las Bayas

(fot. Centrum INAH – Tamaulipas)

W jaskini w stanie Tamaulipas (Meksyk) znaleziono mumię dziecka

Oryginalny artykuł: En la cueva La Escondida descubren momia de nino acompanada de plantas cultivables como ofrenda

W jaskini La Escondida, w centralnej części meksykańskiego stanu Tamaulipas, w pobliżu gminy Victoria, archeolodzy z Narodowego Instytutu Antropologii i Historii (INAH) natrafili na nietknięte zawiniątko grobowe. Jak podaje kierujący pracami antropolog Jesús Ernesto Velasco González z Centrum INAH-Tamaulipas, na podstawie tomografii wykazano, że wewnątrz wykonanego z maty zawiniątka zachowała się mumia półtorarocznego dziecka, którego wiek ustalono na podstawie badań zębów i kości. Poza fragmentem tkaniny, znaleziono zawieszki, jedną z muszli, a drugą przypuszczalnie z kości. Na zawiniątku było umieszczone naczynie ceramiczne, a obok znajdował się koszyk upleciony z włókien roślinnych, 756 nasion dębu zimozielonego, 52 wyłuskane kolby kukurydzy i 4 pędy kalebasy.

Zawiniątko grobowe znalezione w jaskini La Escondida (fot. Mauricio Marat, INAH)

Na terenie Chak Pet odkryto kolejne artefakty z okresu preklasycznego

Oryginalny artykuł: Continuan los descubrimientos en la antigua aldea prehispanica de Chak Pet en el puerto de Altamira

Od 11 lat prowadzone są prace na terenie prekolumbijskiego ośrodka Chak Pet, sięgającego okresu preklasycznego i poprzedzającego kulturę Huasteków, która znacznie później osiedliła się na tych ziemiach. Chak Pet, leżące w rejonie Altamira, w północnej części meksykańskiego stanu Tamaulipas, rozciąga się na obszarze 1 km z północy na południe i 300 m ze wschodu na zachód. Jak poinformował Gustavo Ramírez Castilla, archeolog z Centrum INAH–Tamaulipas i koordynator projektu, w ostatnim okresie odkryto tam dziesiątki najróżniejszych artefaktów pochodzących z lat 500 p.n.e. – 200 n.e. Do najciekawszych znalezisk należy ponad 150 glinianych figurek, zachowanych w całości lub we fragmentach i ułożonych promieniście, co zdaniem archeologów wskazywałoby na  specjalną ofiarę złożoną osobie, która być może została tam pochowana. Figurki pochodzą  z lat 100 p.n.e. – 200 n.e., najpóźniejszej fazy zamieszkiwania Chak Pet. Obecnie przygotowywany jest ich rejestr, po czym badacze będą kontynuować wykopaliska, aby przekonać się, czy rzeczywiście w tym miejscu znajduje się grobowiec.

Gliniane figurki w momencie odkrycia (fot. INAH-Tamaulipas)

  
Figurki po oczyszczeniu (fot. INAH-Tamaulipas)

Chak Pet - ciekawa wioska z okresu preklasycznego w stanie Tamaulipas (Meksyk)

Oryginalny artykuł: La vida aldeana en la huasteca prehispanica narrada en vitrinas

Od 2006 roku specjaliści z Narodowego Instytutu Antropologii i Historii (INAH) prowadzą  wykopaliska na ziemiach położonych na południu stanu Tamaulipas, na wzgórzu na wprost plaży Tesoro (Altamira), gdzie natrafili na pozostałości prekolumbijskiej wioski, zamieszkiwanej w okresie od 900 r. p.n.e. do 200 r. n.e. Archeolodzy nazwali to miejsce Chak Pet („Czerwony Żółw” w języku huasteckim). Po dziesięciu latach prac wybrano 19 najbardziej interesujących artefaktów i zaprezentowano je na wystawie w Altamira. Jak podkreśla Gustavo A. Ramírez Castilla z Centrum INAH-Tamaulipas, jest to pierwszy, tak dokładnie zbadany ośrodek z okresu preklasycznego w regionie, gdzie dopiero znacznie później pojawili się Huastekowie.

 Fragment figurki znalezionej w Chak Pet (fot. Luís M. Martínez García, INAH)

Chak Pet zajmuje obszar 30 hektarów. Nie było tam kamiennych budowli i zachowały się jedynie pozostałości dawnych domów, które wznoszono z palonej gliny lub wapna i piasku. W posadzkach nadal widoczne są miejsca, w których ustawiano pale, podtrzymujące dachy z liśćmi palmowych. Natrafiono natomiast na ponad 400 pochówków, w których archeolodzy znaleźli różne przedmioty uważane za luksusowe. Uczeni przypuszczają, że mieszkańcy Chak Pet wymieniali sól na produkty pochodzące z innych regionów. Gustavo Ramírez przekazał, że dwa dyski z pirytu, stanowiące zwierciadła wykorzystywane we wróżbiarstwie i lecznictwie, zostały prawdopodobnie sprowadzone z centralnych ziem obecnego stanu Veracruz.

Pochówki w Chak Pet (fot. Luís M. Martínez García, INAH)

W meksykańskich jaskiniach odkryto tysiące starożytnych malowideł

Oryginalny artykuł: Thousands of ancient cave paintings found in Mexico. Stone Pages Archaeo News. 25.05.2013.

Archeolodzy znaleźli 4926 dobrze zachowanych malowideł naskalnych w północno-wschodnim regionie Meksyku, których dotychczas był uważany za niezamieszkany przez starożytne kultury. Malowidła w kolorze czerwonym, żółtym, czarnym i białym, przedstawiające ludzi, zwierzęta i owady, jak również niebo i sceny abstrakcyjne, zostały znalezione na 11 różnych stanowiskach. Ściany jednej z jaskiń pokrywa 1550 scen. Malowidła wskazują, że co najmniej trzy grupy myśliwych-zbieraczy mieszkały w paśmie górskim San Carlos. Specjaliści mają nadzieję, że analiza chemiczna pigmentów pomoże określić ich wiek.

Według Gustavo Ramireza, archeologa z meksykańskiego Narodowego Instytutu Antropologii i Historii, nie znaleziono żadnych artefaktów, ponieważ malowidła znajdują się w wąwozie, który w porze deszczowej jest wymywany przez wodę. Natomiast w jednej z jaskiń znaleziono wizerunki miotacza oszczepów (z azteckiego atlatl), prehiszpańskiej broni, która nie pojawia się na dotychczas znanych malowidłach ze stanu Tamaulipas. 

Zdaniem Marthy Garcia Sanchez, archeolog biorącej udział w badaniach, niewiele wiadomo na temat kultur, które zamieszkiwały Tamaulipas. Udało im się przez 200 lat unikać podbicia przez Hiszpanów dzięki temu, że skryli się w górach Sierra de San Carlos, które zapewniały dostęp do wody oraz bogactwo roślin i zwierząt.

Malowidła naskalne w Tamaulipas (fotografia INAH)