Północny plac w Cahokii był prawdopodobnie zalany wodą przez cały rok

Oryginalny artykuł: North plaza in Cahokia was likely inundated year-round, study finds 

Centralnym punktem Cahokii, największego prekolumbijskiego miasta na terenie Ameryki Północnej był Kopiec Mnichów, ogromna budowla ziemna otoczona z czterech stron (od północy, południa, wschodu i zachodu) dużymi prostokątnymi i otwartymi przestrzeniami nazywanymi przez archeologów placami. Uważano, że te place miały charakter publiczny i mogli się na nich gromadzić mieszkańcy Cahokii. Jednak nowe analizy paleośrodowiskowe północnego placu sugerują, że niemal zawsze znajdował się on pod wodą, poddając w wątpliwość wcześniejsze poglądy na temat jego roli.

Plac północny w Cahokii, który był zalany wodą przez cały rok (fot. Caitlin Rankin)

Wylesienie nie było przyczyną opuszczenia Cahokii

Oryginalny artykuł: Study: Scant evidence that ‘wood overuse’ at Cahokia caused local flooding, subsequent collapse

Do dzisiaj nie są znane przyczyny opuszczenia Cahokii, prekolumbijskiego ośrodka, liczącego niegdyś około 15 tysięcy mieszkańców i położonego w południowo-zachodniej części amerykańskiego stanu Illinois. Proponowano różne wyjaśnienia, zwłaszcza wylesienie. Obecnie Caitlin G. Rankin (z Washington University w Saint Louis), Casey R. Barrier (z Bryn Mawr College, Pennsylvania) i Timothy J. Horsley (z Northern Illinois University) opublikowali rezultaty prowadzonych przez siebie nowych badań, które w żaden sposób nie potwierdzają wcześniejszych teorii.

Prace wykopaliskowe w pobliżu Kopca ziemnego 5 w Cahokii (fot. Matt Gush)

Rozkwit Cahokii zbiegł się z początkiem uprawy kukurydzy

Oryginalny artykuł: Cahokia's rise parallels onset of corn agriculture

Uprawa kukurydzy rozprzestrzeniła się z Mezoameryki na południowo-zachodnie ziemie dzisiejszych Stanów Zjednoczonych około 4000 r. p.n.e. Przedmiotem dyskusji pozostaje jednak, jak i kiedy dotarła ona do innych rejonów Ameryki Północnej. Thomas Emerson, Mary Simon, Kristin Hedman i Mathew Fort z Illinois State Archaeological Survey przeprowadzili nowe badania, aby sprawdzić, jak wyglądała uprawa kukurydzy w Cahokii. Naukowcy ustalili wiek zwęglonych ziaren kukurydzy znalezionych w tamtejszych kontekstach archeologicznych oraz przeanalizowali zawartość izotopów węgla w próbkach pobranych z zębów i kości 108 osób i 15 psów pochowanych w tym rejonie.

Cahokia (autor ilustracji: William R. Iseminger).

Nowe spojrzenie na społeczeństwo Cahokii

Oryginalny artykuł: Studies provide new insight on Cahokia

Najnowsze badania podają w wątpliwość wcześniejszą interpretację ważnego grobowca w Kopcu 72 w Cahokii, prekolumbijskim mieście leżącym w pobliżu obecnego Saint Louis, w stanie Illinois (USA). Okazuje się bowiem, że „paciorkowy pochówek” (nazwany tak ze względu na około 20 000 paciorków z muszli, znalezionych w jego wnętrzu)) nie służył – jak  do tej pory sądzono – podkreśleniu męskiej władzy, lecz zawiera szczątki zarówno mężczyzn, jak i kobiet o wysokim statusie społecznym. Wyniki analiz, przeprowadzonych przez uczonych z University of Illinois i ich współpracowników z innych ośrodków, zostały opublikowane w czasopiśmie American Antiquity. W pracach brali udział, między innymi:  Thomas Emerson, Kristin Hedman i Eve Hargrave z Illinois State Archaeological Survey, Dawn Cobb z Illinois State Museum Society i Andrew Thompson z University of Cincinnati College of Medicine.

"Paciorkowy pochówek" w Kopcu 72 w Cahokii (autorka ilustracji: Julie McMahon)

Kopiec Mnicha w Cahokii mógł zostać wzniesiony w ciągu zaledwie 20 lat

Oryginalny artykuł: Americas largest earthwork, Cahokia's Monk's Mound may have been built in only 20 years, study says

Kopiec Mnicha, wzniesiony w centrum Cahokii, największego prekolumbijskiego miasta na terenie Ameryki Północnej, miał wysokość dziesięciopiętrowego budynku. Usypana z ziemi budowla obejmowała kilka tarasów, zwieńczonych prawdopodobnie świątynią. Stanowiła prawdziwą ozdobę Cahokii, która w okresie swego największego rozkwitu, w latach 1050-1100 n.e. była zamieszkiwana przez około 15 tysięcy ludzi. Od dawna uczeni zastanawiali się, ile czasu zabrało mieszkańcom usypanie tej ogromnej ziemnej budowli. Pierwsze badania rozpoczęły się w latach 60-tych XX wieku, kiedy to przyjęto, że Kopiec Mnicha powstawał w czternastu etapach, w przeciągu 250 lat. Wydawało się to dość słuszne biorąc pod uwagę, że został w pełni wzniesiony ludzkimi rękami, a jego budowniczowie przenosili ziemię koszami, bez użycia koła, metalowych narzędzi i zwierząt pociągowych. Jednak prace prowadzone w ostatnich latach sugerują, że Kopiec Mnicha mógł powstać znacznie szybciej.

Kopiec Mnicha w Cahokii (źródło fot. Western Digs)

Rozwój i upadek Cahokii związany z historią rzeki Missisipi

As the river rises: Cahokia's emergence and decline linked to Mississippi River flooding. Phys.org 4.05.2015.

Najnowsze badania pokazują, że duże powodzie w dolinie rzeki Missisipi mogły mieć wpływ na dynamiczny rozwój i upadek Cahokii - największego prekolumbijskiego miasta na północ od Meksyku. Zespół badawczy kierowany przez geografów Samuela Munoza i Jacka Williamsa z UW-Madison znalazł na to dowody ukryte pod dnem dwóch jezior na równinie zalewowej Missisipi. Analiza osadów datowanych na prawie 2 tys. lat wskazuje na minimum 8 dużych powodzi na środkowym odcinku rzeki Missisipi, które mogą wyjaśnić zagadkę pojawienia się i upadku Cahokii, położonej niegdyś na terenie dzisiejszego miasta St. Louis. 

Mapa dawnego miasta Cahokia i współczesnego St. Louis po historycznej powodzi na Missisipi w 1844 (fot. Samuel Munoz)

Cahokia pierwszym amerykańskim "tyglem narodów"

Oryginalny artykuł: Native American city on the Mississippi was America's first 'melting pot'. Phys.org 4.03.2014.

Najnowsze badania pokazują, że Cahokia - duże pre-kolumbijskie miasto położone w zbiegu rzek Missouri i Missisipi - gościła dużą grupę imigrantów.

Zdaniem Thomasa Emersona, dyrektora Inspektoratu Archeologicznego Stanu Illinois na Uniwersytecie Illinois, który kierował badaniami, tradycyjnie badacze myśleli o Cahokii jako o stosunkowo jednorodnej i stabilnej populacji przybyłej z najbliższej okolicy. Jednak teraz staje się jasne, że około roku 1100 n.e. Cahokia była ośrodkiem miejskim, w którym mogło mieszkać nawet 20 tys. osób, a takie wczesne centra miejskie na całym świecie rosną przez imigrację, a nie przez wskaźnik narodzin.

Dzieła kultury missisipijskiej: miedziane repusowane plakietki o tematyce ornitologicznej.  Po prawej: plakietka ze Spiro Mounds w Oklahomie. Po lewej: plakietka A z depozytu Wulfinga w Malden w stanie Missouri. Po środku plakietka 1 z Etowah Mounds w Georgii (fot. Herb Roe / Wikimedia Commons)

Dramatyczny pożar zwiastunem upadku Cahokii

Oryginalny artykuł: Blake de Pastino. Epic Fire Marked ‘Beginning of the End’ for Ancient Culture of Cahokia, New Digs Suggest. Western Dig 16.09.2013.

Wykopaliska na południu stanu Illinois w USA wykazały, że 900 lat temu ogromny pożar zapoczątkował upadek ówczesnego największego miasta Ameryki - Wielkiej Cahokii - cywilizacji, której szlaki handlowe i strefa wpływów rozciągała się od Wielkich Jezior na pograniczu współczesnej Kanady i USA po południowo-wschodnią część współczesnych Stanów. Zdaniem badaczy wydarzenie to stanowi punkt zwrotny w historii Cahokii i początek wielkich zmian kulturowych.

Cahokia u szczytu swojej potęgi (rys. L. K. Townsend / Cahokia Mounds State Historic Site)

Missisipijczycy

Oryginalny artykuł: Hirst, K. Kirst. The Mississippians. About Archaelogy 27.08.2012

Pomiędzy rokiem 1000 a 1500 n.e. ludy żyjące na terenach dzisiejszych wschodnich stanów USA zaczęły uprawiać kukurydzę, budować platformy ziemne, podporządkowywać się władzy wodzów oraz brać udział w podobnych praktykach ceremonialno-symbolicznych. Byli to Missisipijczycy. 

Najnowsza teoria głosi, że kultura missisipijska rozwinęła się w żyznym dorzeczu rzek Missisipi i Missouri. Stamtąd idee i wynalazki rozprzestrzeniały się w dół Missisipi i na Florydę, w górę do Minnesoty i Wisconsin, na wschód do Ohio i na zachód do Oklahomy. Oczywiście istniała wielka różnorodność i Missisipijczycy nigdy nie stworzyli zunifikowanego państwa, ale niezależne plemiona były potężną siłą, kiedy w 1539 dotarł tam hiszpański konkwistador Hernando de Soto.  

Chronologia

• 800-1100 wzrost znaczenia kultury Cahokia
• 1100-1350 pod wpływami Cahokii powstaje wiele ośrodków skupionych wokół kopców ziemnych
• 1350-1450 Cahokia zostaje porzucona, spadek populacji w wielu innych ośrodkach
• 1450-1539 przegrupowanie ośrodków, pojawiają się nowi liderzy
• 1539 ekspedycja Hernando de Soto odwiedza missisipijskie społeczeństwa od Florydy po Teksas

Mapa kultur missisipijskich (H. Roe, Wikimedia Commons)

Kofeinowy drink na wymioty

Oryginalny artykuł: Charles Choi. Caffeinated 'Vomit Drink' Nauseated North America's First City. Live Science 6.08.2012

Czarny kofeinowy napój był znany w Ameryce wcześniej niż dotychczas sądzono: nie kawa, nie cola, ale napój parzony z liści ostrokrzewu. Po zbadaniu artefaktów ze stanowiska Cahokia - "pierwszego miasta Ameryki Północnej" – badacze doszli do wniosku, że starożytni pili ten napój przed rytualnym wymiotowaniem będącym elementem ceremonii oczyszczających.

Kopiec Mnichów w Cahokia. Wysokość 30 m, współczesne betonowe schody wzniesione na miejscu oryginalnych drewnianych (fot. Wikimedia Commons)