Obecność indyka na ziemiach Meksyku

Oryginalny artykuł: Indagan sobre procedencia geografica del guajolote en Mexico

Meksykański badacz, Eduardo Corona Martínez z Centrum INAH – Morelos postanowił prześledzić obecność indyka na ziemiach Meksyku, gdzie znane były dwa gatunki pochodzące z Ameryki Północnej: indyk pawi (Meleagris ocellata) i indyk zwyczajny (Meleagris gallopavo), z których to ten drugi jest spotykany dziś na całym świecie. Od XX w. uważano, że w Meksyku występowały trzy podgatunki indyka zwyczajnego: meksykański (północna część kraju), pośredni (północno-wschodnia część kraju) i gallopavo (centralna i południowa część kraju). Jednak, biorąc pod uwagę dane zebrane w terenie w XX wieku i łącząc je z informacjami pozostawionymi przez hiszpańskich kronikarzy zasugerowano, że ten ostatni podgatunek indyka występował na ziemiach stanów Michoacán, Guerrero, Meksyk, Puebla i Veracruz.

Rycina z Kodeksu Florenckiego przedstawiająca indyki

Analiza szczątków psów odkrytych w rejonie wyspy Vancouver (Kanada)

Oryginalny artykuł: Ancient diet of the wool dog

Przy zachodnim wybrzeżu wyspy Vancouver (Kanada), ziemie zamieszkiwane przez Tseshaht First Nation obejmują grupę Wysp Broken z tysiącami lat historii. Od kilku lat członkowie tamtejszej społeczności dzielą się swą wiedzą i kulturą z uczonymi z University of Victoria i Hakai Institute (Kolumbia Brytyjska, Kanada) oraz ze studentami. Wynikiem tej współpracy była analiza izotopowa szczątków udomowionych psów sprzed 3000 lat, w tym wymarłej rasy białego, długowłosego psa określanego jako „wool dog” i przypominającego wyglądem włochatego szpica. Szczątki psa zostały znalezione na wyspie Keith (Kakmakimilh), na terenie dawnej osady Tseshaht na Wyspach Broken. 

Wyspa Keith, na której prowadzono badania we współpracy z ludnością Tseshaht First Nation (fot. Hakai Institute)

Badanie DNA odsłania historię pierwszych mieszkańców Karaibów

Oryginalny artykuł: Ancient DNA retells story of Caribbean's first people

Połączenie wyników prac archeologicznych z nowymi technologiami genetycznymi pozwoliło poznać lepiej historię pierwszych mieszkańców Wysp Karaibskich. Międzynarodowa grupa badaczy pod kierunkiem Davida Reicha z Harvard Medical School przeanalizowała genomy 263 osób. Dzięki genetyce można prześledzić na Karaibach dwie główne, oddzielone tysiącami lat fale migracyjne odrębnych grup ludzi, których dalecy krewni często zamieszkiwali różne wyspy. Uczeni opracowali również nową technikę, która umożliwia oszacowanie wielkości populacji w przeszłości. Jak zaznacza uczestniczący w badaniach archeolog William Keegan z Florida Museum of Natural History, starożytne DNA oferuje nowe, potężne narzędzie pomagające w rozwiązywaniu długotrwałych debat, potwierdzaniu hipotez i ujawnianiu wielu tajemnic. 

Narzędzia kamienne używane przez pierwszych mieszkańców Wysp Karaibskich
(fot. William Keegan)

Odtworzenie wyglądu "Damy z El Paraiso"

Oryginalny artykuł: Science, Art Combine to Reveal Face of Ancient Peruvian Noblewoman

W Museo de Minerales Andres Del Castillo (Lima, Peru), po dwóch latach pracy wystawiono odtworzone popiersie tak zwanej „Damy z El Paraiso”, wywodzącej się z elity kobiety, która została pochowana około 3700 lat temu i której grobowiec odkryto w 2016 roku na terenie stanowiska archeologicznego El Paraiso w Peru (post: "Nowe odkrycia w El Paraiso (Peru)"). Jak podaje Dayanna Carbonel, kierująca wykopaliskami w El Paraiso, po rekonstrukcji widać, że kobieta ma podłużną twarz, wydatne kości policzkowe i nos, małe oczy i wąskie usta. Podstawą określenia wymiarów i kształtu twarzy była analiza antropometryczna. Następnie do pracy przystąpił artysta Teo Ugarte, który wypełnił czaszkę gliną i gipsem, po czym pokrył całą powierzchnię włóknem szklanym, starając się uzyskać jak najlepsze podobieństwo.

Rekonstrukcja wyglądu "Damy z El Paraiso"
(źródło fot.: Latin American Herald Tribune)

Zastosowanie technologii LIDAR w ośrodkach kultury Chachapoyas

Oryginalny artykuł: Con inteligencia artificial revelan secretos del conjunto monumental Kuelap 

Kultura Chachapoyas rozwijała się na ziemiach peruwiańskiego departamentu Amazonii w latach 900-1470. Pozostawiła po sobie, między innymi, duże kamienne budowle, do których dostęp jest utrudniony. W ramach prac interdyscyplinarnych podjętych z inicjatywy Narodowego Instytutu Geograficznego w Peru wykorzystano technologię LIDAR i sztuczną inteligencję w celu lepszego poznania konstrukcji ukrytych pod warstwą roślinności. 

Przygotowywanie dronów do lotu nad ośrodkami kultury Chachapoyas
(źródło fot.: Andina)