Domostwo w stylu Teotihuacan na terenie Bosque de Chapultepec

Oryginalny artykuł: Descubren caserio de estilo teotihuacano en la segunda seccion del Bosque de Chapultepec

W połowie stycznia bieżącego roku, przed podjęciem prac nad nowym systemem irygacyjnym w parku Bosque de Chapultepec w stolicy Meksyku, poproszono archeologów o dokładne sprawdzenie terenu o powierzchni około jednego hektara i zapewnienie ochrony ewentualnym znaleziskom, stanowiącym dobra kulturowe. Podczas wykopalisk, którymi kierowała Lourdes López Camacho z Narodowego Instytutu Antropologii i Historii (INAH), zlokalizowano pozostałości prekolumbijskich budowli mieszkalnych, wykazujących cechy typowe dla Teotihuacan i odpowiadających tamtejszym fazom Tlamimilolpa (lata 225-350 n.e.) i Xolalpan (lata 350-550 n.e.).

Prace wykopaliskowe na terenie parku Bosque de Chapultepec (fot. Melitón Tapia, INAH)

Nietknięta mumia z Pachacamac

Oryginalny artykuł: Hallan en Pachacamac una momia intacta de 1000 anos envuelta en algodon

Podczas ostatniego sezonu wykopaliskowego na terenie stanowiska Pachacamac, na centralnym wybrzeżu Peru, w ramach Projektu Ychsma, grupa archeologów, którą kierowal prof. Peter Eeckhout z Wolnego Uniwersytetu Brukselskiego w Belgii (Université Libre de Bruxelles – ULB) odkryła bardzo dobrze zachowaną i nietkniętą mumię, pochodzącą z lat 1000-1200 n.e. Uczeni zdecydowali, że zawiniątko grobowe nie zostanie otwarte, a do jego dokładnego zbadania zostaną wykorzystane metody nieinwazyjne i najnowsze technologie, przede wszystkim komputerowa tomografia osiowa. Uzyskane w ten sposób dane dostarczą informacji na temat pozycji ciała, ewentualnych chorób, na które cierpiała pochowana osoba i złożonych jej darów. Dzięki temu będzie można przygotować obrazy trójwymiarowe zawiniątka grobowego i jego zawartości.

Zawiniątko grobowe odkryte w Pachacamac (fot. Peter Eeckhout, ULB)

Aromaty miłe nie tylko bogom

Podczas rytuałów odprawianych w Mezoameryce, kiedy to bogom składano w darze potrawy i kwiaty, a przede wszystkim palono kadzidło, bardzo ważne były również unoszące się z nich przyjemne wonie. Élodie Dupey García (z Narodowego Uniwersytetu Autonomicznego w Meksyku) podaje, że owe aromatyczne dary miały wyrażać prośby kierowane do bogów, okazywać im wdzięczność, cześć i poddanie, a zatem miały one usatysfakcjonować istoty nadprzyrodzone. W języku nahuatl zwrot in ahuiyac, in tzopelic określał to, co „aromatyczne i słodkie”, w odniesieniu zarówno do kwiatów, jak i potraw. Można zatem uważać, że prekolumbijskie bóstwa wręcz żywiły się zapachami.

Postać z zoomorficzną kadzielnicą, z której unosi się arommatyczny dym
(detal z Kodeksu Zouche-Nuttall)

Przybory do tatuażu sprzed co najmniej 3600 lat

Oryginalny artykuł: Researchers believe they identified the world's oldest tattoo kit

W 1985 roku, na terenie Fernvale (stan Tennessee, USA), dawnego ośrodka rdzennych Amerykanów, odkryto zawinięte w psią skórę ostro zakończone kości indycze i muszle z pozostałościami czerwonego barwnika. Wraz z innymi artefaktami zostały one umieszczone w strzeżonym magazynie i pozostawały tam przez niemal dwadzieścia lat. Dopiero w 2007 roku, archeolodzy Aaron Deter-Wolf (z Tennessee Division of Archaeology) i Tanya Peres (z Florida State University) postanowili przyjrzeć się bliżej znalezisku i dokładnie przebadać. Zastanawiali się wówczas, czy owe przedmioty mogły stanowić zawartość jednego z tak zwanych „świętych zawiniątek”, które były wykorzystywane przez tubylców podczas rytuałów.

Zawartość zawiniątka z Fernvale (fot. Aaron Deter-Wolf i Tanya Peres)

Niezwykłe pochówki z Huaca Amarilla (pustynia Sechura, Peru)

Oryginalny artykuł: Unique funerary site discovered in Peru

Na terenie stanowiska archeologicznego Huaca Amarilla, na pustyni Sechura w północnym Peru, francusko-meksykańska grupa badaczy, którą kierują Nicolas Goepfert (z laboratorium ArchAm, CNRS/Université Panthéon-Sorbonne) oraz Belkys Gutiérrez i Segundo Vásquez odkryła jedyne w swoim rodzaju pochówki. W sumie natrafiono na około 40 grobów ze szczątkami co najmniej 74 osób, w tym dwojga dorosłych i 72 dzieci, wśród których było aż 41 płodów liczących od 5,5 do 10 miesięcy. Pochówki datowane są na X-XV w., a zatem okres, w którym obszar ten był zamieszkiwany przez kultury Lambayeque i Chimu.

Pochówek dziecka zmarłego w wieku około 3 lat z towarzyszącą mu lamą lub alpaką
i naczyniem ceramicznym (fot. Cyril Fresillon, ArchAm, CNRS)