Mumie kultury Paracas ujawniają dietę ludzi 2 tys. lat temu

Researchers use isotopic analysis to explore ancient Peruvian life. Science Daily 13.02.2015.

Archeolodzy i bioarcheologdzy przeanalizowali dietę 14 osób zmarłych przed 2 tys. lat, których mumie zostały odkryte na jednym z najbardziej znanych peruwiańskich stanowisk: należącej do kultury Paracas nekropolii Wari Kayan na południowym wybrzeżu Peru. Region ten ma bogatą historię znalezisk archeologicznych, w tym misternych wyrobów włókienniczych i ogromnych geoglifów, natomiast dotychczas nie prowadzono tam badań bioarcheologicznych. Tę lukę wypełniły badania prof. Kelly Knudson z Arizona State University, Ann H. Peters z Muzeum Archeologii i Antropologii przy University of Pennsylvania oraz Elsa Tomasto Cagigao z peruwiańskiego Papierskiego Uniwersytetu Katolickiego przy wsparciu National Science Foundation.

Tkanina kultury Paracas z wełny wielbłądowatego, I w. n.e. nekropolia Paracas w Peru, obecnie Brooklyn Museum (fot. Wikimedia Commons)

Pestki słonecznika z jaskiń w stanie Morelos (Meksyk)

Oryginalny artykuł: El girasol tambien fue domesticado en Mexico

W latach dziewięćdziesiątych XX wieku, w grotach Cueva del Gallo i La Chagüera w rejonie Ticumán (stan Morelos, Meksyk), archeolodzy odkryli ponad dziesięć tysięcy najróżniejszych szczątków pochodzenia organicznego, które zachowały się z czasów prekolumbijskich. Podczas dziesięciu sezonów prac prowadzonych w latach 1992 – 1999, w Projekcie Archeologicznym Ticumán uczestniczyli konserwatorzy oraz badacze reprezentujący wiele dyscyplin nauki: archeologię, biologię, zoologię, geomorfologię i antropologię fizyczną. W ostatnich latach przeprowadzono dokładną analizę części zebranego materiału, dzięki czemu dowiedziano się więcej na temat niektórych roślin uprawianych na ziemiach prekolumbijskiego Meksyku, a zwłaszcza o słoneczniku (Halianthus annuus).

Wnętrze jednej z jaskiń w okolicy Ticumán (fot. José Luis Alvarado / INAH)

Tkactwo w Mezoameryce

W Mezoameryce, już od najdawniejszych czasów, tkactwo było głównym zajęciem kobiet i towarzyszyło im niemal od momentu narodzenia. Dzięki zapiskom hiszpańskich kronikarzy wiadomo, że gdy w rodzinie przychodziła na świat dziewczynka, wręczano jej wszystkie przybory niezbędne do jej przyszłej pracy, wśród nich wrzeciono i przęślik.

Majańska tkaczka (figurka z wyspy Jaina)
(Narodowe Muzeum Antropologii w mieście Meksyk)

Aztecka tkaczka (Kodeks Florentyński)

Jednym z najważniejszych obowiązków matki było zatem uczenie córek przędzenia i tkania. Bernardino de Sahagún podaje, że azteckie dziewczęta wywodzące się z elity pobierały lekcje tkania i haftowania w specjalnych szkołach przy świątyniach.

 

Aztecka kobieta ucząca córkę przędzenia i tkania (Kodeks Mendoza)

W Pachacamac znaleziono drewnianą figurkę kobiety i tkaninę z piórami

Oryginalny artykuł: Rachel Chase. Archaeologists find new artifacts at Pachacamac sanctuary near Lima, Peru. Peru This Week 5.03.2014.

Na stanowisku archeologicznym Pachacamac w Peru archeolodzy znaleźli dwa stosunkowo dobrze zachowane artefakty: małą drewnianą rzeźbę przedstawiającą kobietę i tkaninę pokrytą piórami w jaskrawych kolorach. Przedmioty zostały znalezione w miejscu zwanym "Placem Pielgrzymów".

Drewniana figurka ma 8,5 cm długości i przedstawia kobietę stojącą z rękami założonymi na piersi. Tkanina z piórami w kolorze m.in. pomarańczowym, zielonym i czarnym ma 54 cm długości i 10 cm szerokości.

Rzeźba i tkanina ozdobiona piórami, znalezione w Pachacamac (fot. Ministerstwo Kultury Peru / Peru21)

Wystawa prekolumbijskich tkanin sprzed 1400 lat

Oryginalny artykuł: Exhiben restos de textiles prehispanicos de 1400 anos
Zobacz także: Fotografie INAH i Film INAH

W San Cristóbal de las Casas (stan Chiapas, Meksyk) w Museo de los Altos de Chiapas, można podziwiać rzadko spotykaną kolekcję prekolumbijskich tkanin, które znaleziono ponad piętnaście lat temu w grocie Cueva de El Lazo i w lasach El Ocote, w północno-zachodniej części stanu Chiapas (Meksyk). Zachowane fragmenty tkanin liczą ponad 1400 lat.

Prace konserwatorskie, którymi kierowała Martha Sánchez Valenzuela z Narodowego Instytutu Antropologii i Historii wykazały, że 58% z 65 fragmentów tkanin wykonano z włókien palmy lub trzciny, połączonych przypuszczalnie z delikatnymi włóknami bawełny, 36% z włókien czystej bawełny i 6% z włókien agawy. Tkaniny barwiono pigmentami w kolorach : pomarańczowym (uzyskiwanym z ziaren rośliny achiote, znanej jako Arnota właściwa), niebieskim (z liści indygowca) i czarnym (z węgla).



Fragment jednej z tkanin znalezionych w grocie Cueva de El Lazo
(Fotografia INAH)

Na jednym z zachowanych fragmentów tkanin przedstawiono wizerunek postaci o długim i zakrzywionym nosie, być może boga deszczu. Archeolog Miguel Báez uważa, że wzory na tkaninach przypominają szczególnego rodzaju haftowany kodeks, z widocznymi meandrami symbolizującymi wodę i błyskawice. Przypuszczalnie tkaniny oraz szczątki niemowląt znalezione w grocie Cueva de El Lazo, stanowiły ofiarę złożoną w latach 600-900 n.e. przez Indian Zoque z prośbą o deszcz i udane zbiory.