Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Tikal. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Tikal. Pokaż wszystkie posty

piątek, 11 kwietnia 2025

Nowe odkrycia w Tikal dostarczają kolejnych świadectw na powiązania tego miasta z Teotihuacán

Oryginalny artykuł: Hallazgo de altar en Tikal revela nuevo tipo de vínculos entre esta ciudad y Teotihuacán 

Edwin Román Ramírez (Proyecto Arqueolόgico del Sur de Tikal, Guatemala), Lorena Paiz Aragón (Proyecto Arqueolόgico del Sur de Tikal, Guatemala), Thomas Garrison (University of Texas, Austin, USA), Stephen Houston (Brown University, Providence, USA), Heather Hurst (Skidmore College, Saratoga Springs, USA), David Stuart (University of Texas, Austin, USA), Alejandrina Corado Ochoa (Proyecto Arqueolόgico del Sur de Tikal, Guatemala), Cristina García Leal (Proyecto Arqueolόgico del Sur de Tikal, Guatemala), Andrew Scherer (Brown University, Providence, USA) and Rony Piedrasanta Castellanos (Proyecto Arqueolόgico del Sur de Tikal, Guatemala) opublikowali w czasopiśmie Antiquity wyniki prac prowadzonych na terenie Tikal (Gwatemala), które dostarczają kolejnych świadectw na powiązania Tikal z Teotihuacán.

Ołtarz odkryty w Tikal (fot. Edwin Roman, ilustracja: Heather Hurst)

czwartek, 24 czerwca 2021

Kolejne badania zbiorników wodnych w Tikal

Oryginalny artykuł: Did the ancient Maya have parks?

Uczeni z University of Cincinnati (USA) już od jakiegoś czasu badają sztuczne zbiorniki wody pitnej na terenie Tikal, miasta Majów w gwatemalskim departamencie Peten (posty: "Zbiorniki wodne w Tikal były zanieczyszczone toksycznymi substancjami" i "Majowie z Tikal filtrowali wodę"). Tym razem postanowili dowiedzieć się nieco więcej na temat roślinności porastającej niegdyś brzegi tych zbiorników i sprawdzić słuszność trzech wysuwanych do tej pory hipotez. Zgodnie z pierwszą, na terenach tych uprawiano kukurydzę, fasolę i dynię, gdyż gleby te były bardzo żyzne i zapewniały wspaniałe zbiory. Druga hipoteza zakładała, że dawni Majowie sadzili tam drzewa owocowe, jak awokado i kakaowce. Trzecia natomiast przyjmowała, że ziemie te pozostawały nienaruszone i porośnięte lasem, w którym również można było napotkać wiele jadalnych owoców i leczniczych ziół.  

Tikal (fot. Boguchwała Tuszyńska)

środa, 19 maja 2021

Uczeni przygotowali nowe obrazy cyfrowe „Muralu graczy w piłkę” w Tikal

W 1984 roku, podczas prac prowadzonych w ramach Projektu Archeologicznego Tikal, odkryto na terenie tego miasta Majów kilka malowideł ściennych, choć nie są one udostępnione zwiedzającym. Jednym z największych i dobrze zachowanych jest tak zwany „Mural graczy w piłkę”, pochodzący z IV wieku. Malowidło zdobi mającą 17 metrów długości fasadę platformy budowli 6C-XVI-Sub 39. Sporządzona przed wieloma laty dokumentacja graficzna nie była najlepszej jakości i dlatego obecnie, w ramach Proyecto Arqueologico del Sur de Tikal, zastosowano najnowsze technologie, w tym fotogrametrię, dzięki której można było przygotować nowe obrazy cyfrowe, ukazujące więcej detali.

Nowo sporządzony obraz cyfrowy "Muralu graczy w piłkę" w Tikal
(autor: Heather Hurst, Proyecto Arqueologico Sur de Tikal)

piątek, 7 maja 2021

Nowe odkrycia w Tikal rzucają więcej światła na relacje Majów z mieszkańcami Teotihuacan

Oryginalny artykuł: Nuevos descubrimientos revelan que Tikal fue una gran metropoli multicultural maya

W 2018 roku, na terenie majańskiego miasta Tikal (Gwatemala) zastosowano technologię LiDAR, dzięki której okazało się, że dwa pagórki uważane wcześniej za naturalne wzniesienia kryły dawne budowle. Są one położone na południe od kompleksu znanego jako Mundo Perdido (Zaginiony Świat). Podczas prac wykopaliskowych prowadzonych od października 2019 r. do stycznia 2020 r. w ramach projektu archeologicznego, którym kieruje Edwin Román Ramírez odkryto dwie nowe grupy architektoniczne, oznaczone jako 6D-III i 6D-XXI, pochodzące z wczesnego okresu klasycznego, III-IV w. Obecnie archeolodzy przedstawili wyniki swych badań. Nowe znaleziska pokazują, że Majowie z Tikal nie tylko utrzymywali z odległym Teotihuacan kontakty handlowe, polityczne i dyplomatyczne, ale ich relacje obejmowały też asymilację kulturową.

Obraz uzyskany dzięki technologii LiDAR z zaznaczonym położeniem Grup 6D-III i 6D-XXI
(fot.: Pacunam LiDAR, Thomas Garrison)

piątek, 6 listopada 2020

Majowie z Tikal filtrowali wodę

 Oryginalny artykuł: Archaeologists discover sophisticated water filters in ancient Maya city

Interdyscyplinarne badania przeprowadzone przez grupę antropologów, geografów i biologów z University of Cincinnati (USA) wykazały, że mieszkańcy majańskiego miasta Tikal (Gwatemala) mieli system filtrowania wody spływającej do zbiornika Corriental, który był ważnym źródłem wody pitnej od późnego okresu preklasycznego do późnego okresu klasycznego. Okazało się, że już 2000 lat temu Majowie stosowali w tym celu kwarc i zeolit, które tworzą naturalne, molekularne sito i oba minerały są używane również obecnie do filtrowania wody. 

Badacze z University of Cincinnati podczas pobierania próbek osadów ze zbiornika Corriental w Tikal
(fot. Liwy Grazioso Sierra)

sobota, 4 lipca 2020

Zbiorniki wodne w Tikal były zanieczyszczone toksycznymi substancjami

Oryginalny artykuł: Ancient Maya reservoirs contained toxic pollution

Tikal (Peten, Gwatemala) było jednym z najważniejszych miast Majów, którego początki sięgają około 350 r. p.n.e. Ośrodek został opuszczony w drugiej połowie IX wieku i do tej pory uważano, że do upadku Tikal mogły doprowadzić susze panujące w latach 820-870 oraz degradacja środowiska naturalnego. Najnowsze badania interdyscyplinarne prowadzone na Uniwersytecie w Cincinnati (USA) wykazały, że jedną z przyczyn mogło być również zanieczyszczenie wody w zbiornikach na terenie Tikal. Już w latach 2009-2010 pobrano próbki osadów z czterech głównych zbiorników wodnych w Tikal, nazwanych Palace, Temple, Perdido i Corriental. Dwa pierwsze znajdują się w centrum miasta, a dwa pozostałe bardziej na peryferiach.

Zejście do zbiornika wodnego Perdido (fot. Nicholas Dunning)

niedziela, 12 lipca 2015

Gra "patolli" w Tikal

Oryginalny artykuł: Se realiza en Peten presentacion de hallazgo arqueologico maya

Dokumenty z czasów kolonialnych wspominają o rozpowszechnionej wśród kultur Mezoameryki grze patolli, która to nazwa pochodzi z języka náhuatl. Patolli stanowiło rodzaj gry, w której pionki przesuwano na planszy w formie podzielonego na kwadraty krzyża, nieco przypominającej naszą szachownicę. Rolę pionków pełniły ziarna fasoli, kawałki kości lub patyczki. Plansze natomiast rzeźbiono na płaskich kamieniach lub ryto bezpośrednio w pokrytych stiukiem posadzkach domów. Ryty takie, pochodzące z okresu klasycznego i postklasycznego zachowały się także na ziemiach Majów, miedzy innymi w Calakmul, Nakum i Xunantunich. Do listy tej możemy dodać Tikal, gdzie podczas prac archeologicznych prowadzonych ostatnio przez badaczy japońskich (z Uniwersytetu Kanazawa) i gwatemalskich (z Ministerstwa Kultury i Sportu) natrafiono na tablicę do gry patolli.

Stiukowa posadzka z wyrytą tablicą do patolli (fot. Ministerstwo Kultury i Sportu, Gwatemala)

poniedziałek, 22 grudnia 2014

Susza w IX w. n.e. mogła spowodować opuszczenie Tikal

Oryginalny artykuł: Resuelto el misterio de Tikal, una de las mayores capitales mayas

Od wielu lat uczeni starają się zrozumieć przyczyny opuszczenia – w późnym okresie klasycznym – wielu majańskich miast. Ostatnio grupa badaczy ze Stanów Zjednoczonych, Meksyku i Gwatemali opublikowała w Proceedings of Nacional Academy of Scienes (PNAS) wyniki swych prac prowadzonych na terenie Tikal, leżącego wśród tropikalnych lasów dzisiejszej Gwatemali i uważanego za jeden z głównych ośrodków politycznych dawnych Majów.

Budowle Akropolu Centralnego w Tikal

poniedziałek, 6 października 2014

Park Narodowy Tikal jednym z najwspanialszych na świecie

Oryginalny artykuł: Parque Nacional Tikal - una de las 10 ruinas mas importantes del mundo

Czasopismo Conde Nast zamieściło Park Narodowy Tikal na światowej liście dziesięciu najważniejszych, tysiącletnich ruin. Jak wyjaśnił Gwatemalski Instytut Turystki (Inguat) lista ta obejmuje wybrane miejsca, związane z zaginionymi i starożytnymi kulturami. Znajdują się na niej również Machu Picchu (Peru), Wyspa Wielkanocna (Chile), Petra (Jordania), Termy rzymskie (Anglia) i Xi’an ze słynną Armią terakotową (Chiny).

Panorama Tikal (fot. Ministerio de Cultura y Deportes)

wtorek, 17 lipca 2012

Największa starożytna tama zbudowana przez Majów w Ameryce Środkowej

Oryginalny artykuł: Largest Ancient Dam Built by Maya in Central America, Science Daily, 16.07.2012

W prekolumbijskim, majańskim mieście Tikal zidentyfikowano nowe elementy krajobrazu miejskiego, w tym największą starożytną tamę zbudowaną przez Majów w Ameryce Środkowej: dł. 80 m, wys. 10 m, pojemność 75 mln litrów, zbudowana z ciosanego kamienia, gruzu i ziemi. 

Publikacja na temat wykorzystania ziemi i zasobów wodnych w starożytnym Tikal w północnej Gwatemali ma się ukazać w tym tygodniu w Proceedings of the National Academy of Sciences pod tytułem "Water and Sustainable Land Use at the Ancient Tropical City of Tikal, Guatemala. Badania te rzucają nowe światło na to, jak Majowie chronili zasoby naturalne, z których korzystało ludne, wysoko zorganizowane spoleczeństwo przez 1500 lat mimo takich problemów środowiskowych jak okresowe susze.

Najnowsze odkrycia obejmują takie elementy jak: 
  • Największa starożytna tama zbudowana przez Majów w Ameryce Środkowej 
  • Jak woda była prawdopodobnie uwalniana ze zbiornika 
  • Szczegóły budowy koferdamu, koniecznego do pogłębienia największego zbiornika w Tikal 
  • Obecność naturalnych źródeł związanych z pierwszym osadnictwem w Tikal 
  • Zastosowanie filtracji piaskowej do oczyszczania wody spływającej do zbiorników 
  • "Rozdzielnia", która sezonowo regulowała uzupełnianie i spuszczanie wody 
  • Najgłębszy na nizinach majańskich odcinek kanału wykutego w skale 
Jednym z celów badań było zrozumienie, jak około roku 700 n.e. Majowie utrzymywali 60-80-tys. populację w Tikal i przypuszczalnie 5 mln na nizinach majańskich. Jest to więcej niż obecnie, a jednak jakoś przez 1500 lat miasto utrzymywało bardzo liczną populację. 

Zbieranie i magazynowanie wody jest sprawą kluczową w środowisku, gdzie opady są sezonowe, a długotrwałe susze nie są rzadkością. Używając jedynie narzędzi i technologii z epoki kamienia łupanego władcy Tikal zbudowali skomplikowany i trwały system zarzadzania dostępnymi zasobami. Zabudowa miejska została zintegrowana z otoczeniem: ogromne place, drogi, budynki i kanały tworzyły system zbierania i magazynowania wody. W Tikal zbierano dosłownie każdą kroplę wody, która spadała na brukowane i/lub tynkowane powierzchnie i odprowadzano ją do przygotowanych zbiorników. Brukowane place miejskie, dziedzińce i kanały były budowane na skos, aby wodę z opadów skierować do zbiorników. Zidentyfikowana tzw. Tama Pałacowa została zbudowana w okresie klasycznym (250-800 n.e.), aby gromadzić wodę z licznych brukowanych powierzchni w dzielnicy centralnej. Dodatkowo szczyt Tamy Pałacowej służył jako droga łącząca części miasta i jest w takim charakterze używany do dziś. Tama grawitacyjna w Tikal to największe osiągnięcie hydrauliczno-architektoniczne w świecie Majów. W całej Mezoameryce ustępuje wielkością tylko ogromnej Tamie Purron w meksykańskiej dolinie Tehuacan między 250-400 r. n.e. 

Drugie odkrycie to "oczyszczalnie", czyli filtry piaskowe, które oczyszczały wodę, zanim wpadła do zbiornika. Podkłady filtrujące wypełnione były piaskiem kwarcowym, który nie występuje w rejonie Tikal. Był on sprowadzany z miejsc odległych o 30 km, co musiało być żmudnym zadaniem. Świadczy to o wielkiej wadze, jaką przywiązywano do wody i zarządzania zasobami wodnymi.

Tego typu systemy zbiorników i kanalizacji, niezwykle poręczne i trwałe, pomagały Tikal i innym miastom przetrwać okresy suszy. Zdaniem paleoetnobotanika Davida Lentza z pewnością miały także wpływ na dostępność żywności, paliwa, roślin leczniczych i innych artykułów pierszej potrzeby. Miały bezpośredni wpływ na to, ilu ludzi można było wykarmić i na wzrost zaludnienia. W związku z tym, istotne jest, by zrozumieć organizację kanałów i zbiorników, które przechowywały wodę w sezonie suchym i zapobiegały powodziom w porze deszczowej. Skuteczne rozwiązania pozwoliły Tikal utrzymywać stosunkowo wysokie zaludnienie przez kilka stuleci. 

System zbiorników był w dużej mierze zależny od opadów atmosferycznych. Z początkiem IX wieku n.e. długotrwałe susze spowodowały jednak spadek poziomu opadów i brak wody zachwiał systemem społecznym. Mogło się to przyczynić do opustoszenia miasta.

Tikal, Plac Główny z widokiem na Akropol Północny
Tikal Main Plaza facing the North Acropolis 
--------------------
--------------------