W Caral odkryto grób z licznymi darami należący do kobiety z elity

Oryginalny artykuł: Caral: descubren tumba y ajuar funerario de mujer de la élite de milenaria civilización 

Grobowiec kobiety z elity z kultury Caral, wraz z licznymi darami stanowi część odkrycia archeologicznego dokonanego w Áspero, wiosce rybackiej (dystrykt Supe i Supe Puerto, prowincja Barranca, Lima). Jak przekazał David Palomino, znalezisko to jest ważne nie tylko dla historii Peru, ale i dla świata. Na grób wraz z wyprawą natrafiono w Huaca de los Ídolos. Przed rozpoczęciem prac archeologicznych miejsce to pełniło funkcję wysypiska śmieci komunalnych. Wstępne analizy bioantropologiczne wykazały, że odnalezione szczątki należą do kobiety, zmarłej w wieku od 20 do 35 lat, mającej 150 cm wzrostu. Wiek szczątków nie został jeszcze ustalony i będzie znany po przeprowadzeniu bardziej szczegółowej analizy.

Grób kobiety odkryty w Caral (źródło fot. Ministerio de Cultura)

W Jeziorze Titicaca odkryto kamienną skrzynkę z darami ofiarnymi Inków

Oryginalny artykuł: Ancient shell llama offering found in Lake Titicaca

José Capriles (Pennsylvania State University) i Christophe Delaere (Université Libre de Bruxelles) od lat systematycznie badają wyspy i rafy po boliwijskiej stronie Jeziora Titicaca, poszukując zatopionych artefaktów. Dzięki kronikom z XVI i XVII wieku wiadomo bowiem, że w czasach prekolumbijskich do wód jeziora wrzucano liczne dary ofiarne. Już w 1977 roku, w pobliżu Wyspy Słońca, nurkowie amatorzy natrafili na różne przedmioty. Zawodowi nurkowie w latach 1988-1992 zbadali obszar rafy Khoa i znaleźli artefakty zarówno z czasów Inków, jak i pochodzące od wcześniejszych kultur (post: "Bogactwo darów złożonych w rejonie rafy Khoa, w Jeziorze Titicaca"). Wśród odkrytych wówczas przedmiotów znajdowały się kamienne skrzynki z miniaturowymi figurkami. Tym razem podobną skrzynkę wyłowiono w innym miejscu, a mianowicie przy rafie K’akaya.

Mapka przedstawiająca położenie rafy K’akaya
(autorzy: José Capriles i Christophe Delaere)

Bogactwo darów złożonych w rejonie rafy Khoa, w Jeziorze Titicaca

Oryginalny artykuł: Archaeologists discover 'exceptional' site at Lake Titicaca

Już w 2013 roku nurkowie amatorzy natrafili w rejonie rafy Khoa, w jeziorze Titicaca, na prekolumbijskie artefakty. Wówczas archeolodzy podwodni postanowili przeprowadzić tam dokładniejsze badania. Rafa znajduje się na głębokości powyżej pięciu metrów, w odległości około 10 kilometrów od północno-zachodniego krańca Wyspy Słońca. Obecnie Christophe Delaere (University of Oxford i Université Libre de Bruxelles), José M. Capriles (The Pennsylvania State University) i Charles Stanich (University of South Florida) przedstawili wyniki swych prac w artykule opublikowanym w Proceedings of the National Academy of Sciences.

Artefakty odkryte w rejonie rafy Khoa (fot. Teddy Seguin)

Puyil - jaskinia przodków

Oryginalny artykuł: Estudios geneticos y arqueologicos revelan el pasado prehistorico y maya de la cueva de Puyil en Tabasco

W Narodowym Muzeum Antropologii w Mieście Meksyk została otwarta wystawa czasowa, poświęcona jaskini Puyil, która znajduje się w odległości 3,5 km na południowy zachód od miejscowości Puxcatán w gminie Tacotalpa, w meksykańskim stanie Tabasco. Aby dostać się do groty należy wspiąć się na wysokość 100 m na wzgórze San Felipe, po czym zejść na głębokość 120 metrów i przejść zawiłymi korytarzami. We wnętrzu groty zachowały się nie tylko bogate pochówki Majów z późnego okresu klasycznego (650-900 n.e.), ale również szczątki trzech osób z bardziej odległych czasów.

Jeden ze szkieletów znalezionych w głębi jaskini Puyil (fot. Héctor Montaño, INAH)

Archeolog Luis Alberto Martos (kierujący Projektem Cueva de Puyil) przypomniał, że odkrycia dokonano w marcu 2004 roku, kiedy to grupa speleologów powiadomiła Narodowy Instytut Antropologii i Historii (INAH) o zachowanych w jaskini pozostałościach z czasów prekolumbijskich. Pierwsze prace podjęto w 2005 r., a dwa lata później przeprowadzono dokładniejsze badania w celu ustalenia, czy złożone w grocie osoby były związane z Majami czy z Zoque, gdyż obie kultury zamieszkiwały ten region.

Część darów złożonych w jaskini Puyil (fot. Luis Alberto Martos)

Tajemnica czaszek znalezionych w Templo Mayor (Meksyk)

Oryginalny artykuł: Mystery of gruesome Aztec skull masks solved.

Wśród najróżniejszych darów ofiarnych znalezionych na terenie Wielkiej Świątyni (Templo Mayor) w dawnym Tenochtitlan, zachowało się trzydzieści czaszek, pochodzących od osób złożonych w ofierze przez ścięcie. Na szczególną uwagę zasługuje jednak osiem przerażających masek, które zostały wykonane z ludzkich czaszek. Od momentu ich odkrycia uczeni zastanawiali się, kim były owe ścięte osoby i skąd pochodziły. Obecnie, dzięki nowym badaniom, którymi kieruje Corey Ragsdale z University of Montana, zdołano rozwiązać zagadkę. Okazało się, że można wyróżnić dwie grupy osób o odmiennym statusie społecznym i innym miejscu pochodzenia.

Maska wykonana z ludzkiej czaszki (fot. Corey Ragsdale)

Dary ofiarne składane w rejonie wulkanu Nevado de Toluca (Meksyk)

Oryginalny artykuł: Metodos de fechamiento confirman el dilatado uso ritual del Nevado de Toluca

Najnowsze analizy i datowanie materiału archeologicznego, pochodzącego z okolic wulkanu Xinantécatl (znanego obecnie jako Nevado de Toluca) wykazały, że miejsce to odgrywało dużą rolę w życiu rytualnym mieszkańców Mezoameryki. Jednocześnie zostały potwierdzone informacje, które zachowały się w kronikach spisanych w XVI i XVII w. przez hiszpańskich zakonników, takich jak Bernardino de Sahagún, Juan de Torquemada, Alonso Ponce czy też Jacinto de la Serna (autor Tratado de las supersticiones, idolatrías, hechicerías, y otras costumbres de las razas aborígenes de México). Badacze z Narodowego Instytutu Antropologii i Historii (INAH) ustalili, że dary ofiarne składano w tym rejonie przez okres około 1200 lat.

Rejon wulkanu Nevado de Toluca (fot. Mauricio Marat, INAH)

Iris Hernández Bautista i Roberto Junco, specjaliści archeologii podwodnej z SAS (Subdirección de Arqueología Subacuática) analizowali najróżniejsze przedmioty znalezione podczas kilku sezonów prac, prowadzonych w ramach interdyscyplinarnego projektu, który obejmował nie tylko wykopaliska w terenie, ale również poszukiwania pozostałości archeologicznych w wodach jezior. W minionych latach zebrano materiał w pięciu  znajdujących się na szczycie i w kraterze miejscach: La Estructura, El Mirador, Lago del Sol (Jezioro Słońca), El Ombligo i Lago de la Luna (Jezioro Księżyca). Okazało się, że w rejonie Lago del Sol, dary ofiarne składano pod koniec okresu epiklasycznego (lata 650-900 n.e.) i na początku wczesnego okresu postklasycznego (lata 900–1520 n.e.). Natomiast w późniejszym czasie miejscem składania darów stało się Lago de la Luna.

Wydobywanie pozostałości archeologicznych (fot. Mauricio Marat, INAH)

W Pacopampa (Peru) odkryto grobowiec sprzed 2700 lat

Oryginalny artykuł: Hallan ofrendas de oro en tumba de cultura Pacopampa

Na terenie Kompleksu Archeologicznego Pacopampa (prowincja Chota, region Cajamarca) natrafiono na nietknięty grobowiec, zapieczętowany 2700 lat temu i kryjący szczątki dwóch osobistości, którym towarzyszyły wspaniałe dary. Odkrycia dokonali archeolodzy z Narodowego Muzeum Etnologii w Japonii i z peruwiańskiego Uniwersytetu San Marcos (UNMSM). Ze względu na bogactwo grobowca, może on zostać uznany za skarb narodowy.

Kompleks Archeologiczny Pacopampa (fot. Wilfredo Sandoval, El Comercio)

Juan Pablo Villanueva, badacz związany z UNMSM podaje, że w fosie pochowano dwie osoby, których ciała ułożono w przeciwnych kierunkach, północnym i południowym. Grobowiec znajdował się na głębokości jednego metra i przypominał inny, znaleziony w 2009 roku i należący do kobiety nazwanej „Damą z Pacopampa”. Szczątki obu osób zostały przykryte wielkimi, ułożonymi ukośnie płytami oraz osłonięte kamieniami i ziemią.

Grobowiec ze szczątkami dwóch dostojników (fot. Wilfredo Sandoval, El Comercio)

Cara Blanca - świątynia Majów nad brzegiem cenote

Oryginalny artykuł: At Newly Discovered Water Temple, Maya Offered Sacrifices to End Drought

W Cara Blanca (Belize) archeolodzy odkryli kompleks świątynny Majów, obejmujący niewielki plac i pozostałości budowli, z których najważniejsza została wzniesiona w pobliżu cenote o głębokości ponad 60 metrów. Uczeni sugerują, ze było to szczególne miejsce kultu boga deszczu Chahka oraz bóstw zamieszkujących podziemny świat Majów. Cenote zostało dokładnie zbadane przez nurków, którzy wyłowili fragmenty najróżniejszych naczyń ceramicznych (waz, mis i dzbanów) oraz narzędzia kamienne. Niektóre naczynia były ozdobione motywami falistych linii i spiral, odnoszących się w ikonografii Majów do świata wodnego. Jedno z naczyń zachowało wizerunek jaguara, zwierzęcia wiązanego ze światem podziemnym. Owe dary ofiarne datowane są na końcowy okres klasyczny, kiedy to wiele ośrodków Majów było już opuszczonych.

Nurkowie badający cenote w Cara Blanca (Tony Rath Photography)

Bogactwo darów ofiarnych złożonych bogini Tlaltecuhtli

Oryginalny artykuł: Ofrenda dedicada a Tlaltecuhtli manifiesta la expansion mexica

Badania Depozytu Ofiarnego 126, który towarzyszył ogromnemu monolitowi z wizerunkiem Tlaltecuhtli, azteckiej bogini ziemi, odkrytemu na terenie obecnego Centrum Historycznego miasta Meksyk, pozwoliły zidentyfikować 83 gatunki mięczaków składanych jako dary w Templo Mayor (Wielkiej Świątyni) dawnego Tenochtitlan. W większości są to mięczaki morskie, które w świecie Mexików symbolizowały świat żeński i wodny oraz żyzność.

Monolit w wizerunkiem bogini ziemi - Tlaltecuhtli
(Muzeum Templo Mayor, miasto Meksyk)

W maju 2008 roku grupa badaczy pracujących w ramach Projektu Templo Mayor, w miejscu, gdzie przez pięć wieków spoczywał ogromny monolit, natrafiła na depozyt ofiarny (oznaczony numerem 126), będący jednym z największych znalezionych do tej pory, gdyż mający rozmiary 195 x 90 x 80 centymetrów. Depozyt zawierał świadectwa rytuałów odprawianych najprawdopodobniej w czasach, gdy władzę w Tenochtitlan sprawował Ahuizotl. 

Depozyt Ofiarny 126 (fot. Projekt Templo Mayor, INAH)

Bogactwo prekolumbijskiej Panamy

Oryginalny artykuł: Penn Museum exhibits spectacular finds form ancient Panama

Od lutego do listopada 2015 roku, W Penn Museum w Filadelfii będzie można podziwiać wystawę „Beneath the Surface: Life, Death, and Gold in Ancient Panama”. To dobra okazja, aby przypomnieć o odkryciach dokonanych na terenie stanowiska archeologicznego Sitio Conte, leżącego w odległości około 160 kilometrów na południowy zachód od miasta Panama.

Plakietka ze złota znaleziona w Sitio Conte (fot. Penn Museum)

Bogate dary odkryte w tunelu pod Świątynią Quetzalcoatla w Teotihuacan

Oryginalny artykuł: Abundante ofrenda umbral de camaras bajo el Templo de la Serpiente Emplumada

W Narodowym Muzeum Antropologii w mieście Meksyk, w dniach 30-31 października b.r., podczas specjalnego sympozjum, zostaną zaprezentowane wyniki prac prowadzonych w ramach projektu Tlalocan. Camino bajo la tierra, którego celem jest zbadanie pomieszczeń ukrytych pod Piramidą Quetzalcoatla w Teotihuacan. Teresa Franco, dyrektor Narodowego Instytutu Antropologii i Historii (INAH) oraz César Moheno, sekretarz techniczny, Pedro Francisco Sánchez Nava, koordynator i Sergio Gómez, dyrektor projektu podkreślili znaczenie badań interdyscyplinarnych, w których wykorzystano najnowsze technologie, jak georadar, skaner laserowy, roboty, spektroskopię podczerwieni i spektroskopię ramanowską oraz detektor gazowy.

Widok tunelu wykonany skanerem laserowym (fot. INAH)

W ramach projektu Tlalocan. Camino bajo la tierra zdołano przeprowadzić prace w tunelu biegnącym pod Piramidą Quetzalcoatla i zapieczętowanym przez mieszkańców Teotihuacan około 1800 lat temu. Odkryty depozyt ofiarny jest najbogatszym ze wszystkich, na które do tej pory zdołali natrafić archeolodzy. Znajduje się on u wejścia do trzech komnat.

Ostatni odcinek tunelu prowadzący do wejścia do komnat (fot. Hector Montaño, INAH)

Najstarszy i najbogatszy grobowiec na ziemiach stanu Sinaloa (Meksyk)

Oryginalny artykuł: Descubren un enterramiento de la tradicion Tumbas de tiro al sur de Sinaloa

Na południu stanu Sinaloa, na zboczu wzgórza El Rosario, odkryto nietypowy dla tych rejonów pochówek, bardziej przypominający groby szybowe z zachodniego Meksyku. Szczątkom ludzkim towarzyszyły wyjątkowo bogate dary ofiarne. Kierujący projektem Víctor Joel Santos Ramírez powiedział, że odkrycie to przekroczyło oczekiwania badaczy, gdyż w miarę prowadzenia prac wykopaliskowych zaczęły pojawiać się świadectwa archeologiczne, których nigdy wcześniej nie odnotowano na ziemiach stanu Sinaloa.

Figurki ceramiczne znalezione podczas wykopalisk (fot. INAH)

Przede wszystkim znaleziono dziesiątki miniaturowych figurek o wysokości od 3,5 do 7 centymetrów i szerokości 3 centymetrów. Większość z nich przedstawia kobiety, ale są też postacie muzykantów grających na instrumentach. Archeolog INAH wyjaśnia, że ponieważ podczas wcześniejszych prac w Chametla nie natrafiono na taką ilość figurek i o tak nietypowych cechach, a zatem wszystko wskazywało na wyjątkowo bogate dary ofiarne.

Dary ofiarne znalezione w grobowcu (fot. INAH)

Inkaskie artefakty na wystawie w Túcume (Peru)

Oryginalny artykuł: Se exhibiran tesoros del gobernante inca

Muzeum na terenie stanowiska archeologicznego Túcume (około 30 kilometrów od Chiclayo, Peru) przygotowuje wystawę, której otwarcie nastąpi w sierpniu bieżącego roku. Zostaną wówczas zaprezentowane cenne klejnoty odkryte przez Alfredo Narvaeza w Huaca Larga w 1991 roku.

Korona z pozłacanej miedzi, pochodząca z grobowca odkrytego w 1991 roku
(fot. Wilfredo Sandoval, El Comercio)

Około czterystu najróżniejszych artefaktów, które obejmują przedmioty z metalu, ceramikę i bawełniane tkaniny, było przechowywanych przez 23 lata i dopiero teraz zostanie udostępnione zwiedzającym. Po raz pierwszy będzie można podziwiać wspaniałe skarby złożone w grobie inkaskiego dostojnika, którego pochowano wraz z dwoma innymi mężczyznami, pełniącymi funkcję strażników oraz z dziewiętnastoma tkaczkami.

Przedmioty znalezione na terenie Túcume (fot. Wilfredo Sandoval, El Comercio)

Inkaskie i pre-inkaskie skarby na dnie Jeziora Titicaca

Oryginalny artykuł: Arqueólogos belgas hallan piezas de oro preincas en lago Titicaca. Peru21.pe 8.10.2013. Archaeologists discover Inca gold artifacts at Lake Titicaca. Peru This Week 9.10.2013.

Na dnie jeziora Titicaca belgijscy archeolodzy odkryli przedmioty ze złota i srebra, kości oraz ceramikę z okresu inkaskiego oraz pre-inkaskiego. Christophe Delaere z Uniwersytetu w Brukseli (współdyrektor projektu Huiñaimarca) poinformował, że są to prawdopodobnie dary ofiarne w postaci ceramiki, kości i płytek złota. W sumie znaleziono 2 tysiące przedmiotów i fragmentów artefaktów.

Przedmioty ze złota znalezione w darach ofiarnych na dnie jeziora Titicaca (fot. AP Photo / Ministerstwo Kultury Boliwii)